คนไม่มีใจ กับ นาฬิกาที่ไร้ถ่าน

เจ็บกว่าการจากลา
คือการอยู่ใกล้กันตรงหน้า
แต่กลับพบว่าหัวใจ
ไกลจากกัน
------
.
.
มันแทบจะไม่มี
ประโยชน์อะไรเลย
ที่เราจะเหนี่ยวรั้งตัวเขาไว้
ในเมื่อหัวใจเขาไม่ได้
อยู่กับเราอีกแล้ว
.
.
ไม่มีวันและเป็นไปไม่ได้
กับการจะหวังให้ความใกล้ชิด
ทำให้ความรู้สึกที่ตายไปแล้ว
กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
.
.
เหมือนนาฬิกาที่ไม่มีถ่าน
ต่อให้เราเก็บไว้กับตัว
ใส่เดินไปไหนต่อไหน
มันก็ไม่ยอมเดิน
ตามวิสัยของมันอยู่ดี
ไม่บอกเวลาเรา
ไม่เตือนเรา ไม่ห่วงใยเรา
ตราบเท่าที่นาฬิกาเรือนนั้น
ยังไร้ถ่านไร้หัวใจ
.
.
แต่ก็อย่างว่า
นาฬิกาก็ยังดีหน่อย
ที่เราอาจหาถ่านใหม่
มาใส่ให้มันกลับเดิน
ได้เองอีกครั้ง
.
.
แต่คนเรานั้นไม่ใช่
เพราะถ้าไม่มีใจแล้ว
ไม่ว่าเราจะพยายามแค่ไหน
จะพยายามทุ่มเทเท่าไร
หัวใจเขาก็คงไม่กลับมา
เป็นเหมือนเดิมอยู่ดี
.
.
เพราะเขาเปลี่ยนใจแล้ว
เปลี่ยนเอาหัวใจของเรา
ออกไปจากหัวใจของเขา
แล้วใส่หัวใจดวงใหม่
ของใครบางคน
เข้าไปแทนที่
.
.
ซึ่งเราเองก็คงต้อง
ทำแบบเดียวกัน
กับเขานั่นแหละ
ไม่อย่างนั้นหาก
ปล่อยไปนานวัน
เราเองก็คงกลายเป็น
เหมือนกับนาฬิกา
ที่ไร้ถ่าน
.
.
…ในที่สุด…





บิว บันดาลใจ

SHARE
Writer
Bewbundanjai
Writer
Inspire ความคิด ให้ชีวิต Inspired แรงบันดาลใจสร้างได้ ด้วยการเริ่มแบ่งปัน FB : บิว บันดาลใจ

Comments