I MEET YOU AT FIRST TIME.
ตัวฉันกับเกมออนไลน์ (2)

   วันนี้ฉันย้อนกลับไปโหลดเกมเก่ามาเล่น หลังจากลบขยะออกไปจนเหลือพื้นที่ว่างมากพอ

   บรรยากาศเก่าๆ ที่ฉันคิดถึง

   เกมที่แชทกันผ่านอักษรเท่านั้น ไม่มีบันทึกเสียง ไม่มีพูดไมค์ เป็นเกมที่เราไม่อาจรู้ได้ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร...แต่ก็นั่นแหละ คือความสนุกของการได้พบเจอคนใหม่ๆ

   นึกย้อนไปถึงปีก่อนที่ฉันป่วนแชท แอ้วหนุ่ม แซวสาวไปทั่ว มีคนเข้ามาจีบบ้าง มีเหตุหลากหลายเกิดขึ้นจนเรียกได้ว่ามากมายจนไม่น่าเชื่อ

   เคยมีคนทะเลาะกัน...ฉันก็ได้แต่เงียบ พี่น้องในกิลด์ก็เงียบ (แอบซุ่มเสือกนั่นเอง) แล้วพี่ใหญ่ก็จะห้ามทัพ น้องๆ ที่เหลือก็จะเข้าไปแชทโลกเพื่อคลายความตึงเครียด ล้อไปล้อมา ล้งเล้งอยู่พักนึงทุกคนก็เริ่มออกมาคุยเล่นตามปกติ โล่งอก ดับไฟได้สักที

   มีคนด่าเราที่เราไปเตะเขาร่วงกรูดดดด ตกอันดับฮวบๆ (เราถีบจาก 100 ไป อันดับ 3 เลยมั้ง) เพราะเราเหลือพลังในการท้าดวลอีกรอบเดียว เราก็เลยต้องเตะเขากระเด็น เรายอมรับผิด แต่เขาก็ว่าเราเกินเหตุ คือนายจริงจังไปแล้วนะ! นายแค่ไต่ขึ้นมาก็ได้แล้วไหม หัวร้อนอะไรขนาดนี้ยะ!


---เดี๋ยวมาต่อ XD----
SHARE
Writer
Bambie
Somebody knows.
I don't like the rain, but when you gave me an umbrella with a smile... In that second, I fell in love with you. "พื้นที่นี้คือกระดาษและปากกาของเรา"

Comments