you’re my drug
คุณหนะก็เหมือนยาเสพติด

ใช่ฉันเสพติดคุณ เสพติดทุกๆอย่างที่เป็นคุณ เสพติดทุกๆอย่างที่เกี่ยวกับคุณ เสพติดความเป็นคุณ

คุณทำให้ฉันล่องลอย มีความสุข และ ไม่เป็นตัวของตัวเอง

ทำไมฉันจะไม่รู้ว่าคุณหนะอันตราย อันตรายเหมือนยาเสพติด

แต่ความรู้สึกเมื่อครั้งที่มีคุณอยู่ข้างๆกายมันช่างเย้ายวนและดึงดูดฉัน จนเกินต้านทาน

ใครหละจะทนไหว จริงมั้ย?

ฉันพยายามที่จะถอยออกมาจากคุณหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็เป็นฉันเองที่พ่ายแพ้ กระหายความรู้สึกเหล่านั้น

แค่นิดเดียว ขอคุยแค่นิดเดียว แต่กลับกลายเป็นว่าคำเพียงไม่กี่พยางค์ที่คุณส่งมา กลับดึงฉันเข้าสู่วังวนที่คุณเป็นคนสร้างทุกๆครั้งไป

ฉันหลงงมงายอยู่ในภวังค์ของคุณเหมือนคนโง่งมงาย
หลงในความรู้สึกปลอมๆที่คุณสร้างขึ้น
หลงในความสุขจอมปลอมที่ฉันคิดขึ้นมาเอง
หลง…

หลงในคุณ หลงไหลในความเป็นคุณ

จนถึงตอนที่ฉันคิดขึ้นมาได้ ว่าตอนนี้ร่างกายและจิตใจของฉันมันอ่อนแอและสูญเสียความเป็นฉันไปมาก

ฉันคิดถึงความสดใส ความแข็งแกร่ง และความเป็นฉัน เมื่อครั้งที่ไร้คุณในชีวิต

ฉันเลยตัดสินใจที่จะหาทางออกมาจากวังวนโง่ๆนั้น

แน่นอนว่าฉันทำมันสำเร็จ

แต่เอาจริงๆการหาทางออกมันไม่ได้เป็นสิ่งที่ยาก แต่การหักห้ามใจไม่ให้กระหายความรู้สึกจอมปลอมนั้นแล้วเข้าไปในวังวนนั้นต่างหากที่เป็นเรื่องยาก

หลายต่อหลายคนพ่ายแพ้กับขั้นตอนนี้
ฉันก็เคย

แต่ตอนนี้ฉันว่าฉันกำลังจะชนะมัน

ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่รู้สึก100%แล้ว
ฉันยังรู้สึก แต่เป็นความรู้สึกที่เลือนลางและเบาบาง เหลือเกิน

อย่างที่บอกคุณหนะคือยาเสพติดชั้นดีเลย ในช่วงแรกที่ฉันพยายามจะก้าวออกมา มันโคตรทรมานเลย คุณรู้มั้ย

ภาพต่างๆ ความรู้สึกต่างๆ เสียงหัวเราะ รอยยิ้มของคุณยังคงวนเวียนอยู่รอบตัวฉัน ความหวานความเย้ายวนของความสัมพันธ์ที่ไร้ชื่อเรียกยังคงเรียกฉันให้กลับไป กลับไปเสพติดความหอมหวานเหล่านั้น

แต่นั่นแหละ ถ้าคุณเอาชนะสิ่งเย้ายวนพวกนั้นได้ คุณหนะก็ทำสำเร็จไปแล้วครึ่งนึง

มันไม่มีอะไรยากเกินตัวเราหรอกจริงมั้ย
อยู่ในที่ที่เป็นความจริง
อยู่ในที่ที่มีแต่ความจริงใจไม่ใช่ความจอมปลอม
อย่าหลงในความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะ ไร้ชื่อเรียก เพราะไม่นานความสัมพันธ์นั้นจะทำให้คุณไร้ตัวตน

ถอยออกมาเถอะ

คุณจะรักใครก็ได้ คุณจะแคร์ใครก็ได้ แต่คุณต้องไม่ลืมตัวเอง

อย่าลืมที่จะรักตัวเอง และอย่าลืมที่จะรักษาความเป็นตัวเองไว้

สุดท้ายฉันไม่ได้โทษคุณหรอกนะ ในเรื่องของความสัมพันธ์มันไม่มีใครผิดใครถูกหรอก มันอยู่ที่มุมมองมากกว่า เราแค่มองต่างกัน

ก็แค่นั้นเอง

อยากรู้เหมือนกันนะว่าคนที่เลิกยาเสพติดได้เนี่ย เวลาเขาเห็นอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับยาที่เขาเคยเสพ เขาจะคิดอะไร คิดถึงความสุขอันหอมหวานเมื่อครั้งที่เสพยาตัวนั้น หรือ คิดถึงความทรมานหรือโทษของมัน

บางคนอาจจะคิดว่า ถ้าอยากเลิกให้ขาด คงจะต้องคิดถึงโทษ คิดถึงความทรมานตอนที่มันทำให้สภาพร่างกายและจิตใจย่ำแย่

แต่สำหรับฉัน ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ

ทุกครั้งที่ฉันเห็นคุณ ฉันก็ยังคิดถึงความรู้สึก ความทรงจำเหล่านั้นนะ
แน่นอนว่า ทุกสิ่งเหล่านั้นยังคงเรียกรอยยิ้มให้ฉันได้เสมอ
แต่เมื่อไรก็ตามที่ฉันรู้สึกว่า ฉันกำลังจะก้าวเท้าไปหาวังวนนั้นอีกครั้ง ฉันก็จะคิดถึงความทรมาน ความเจ็บปวดที่เกิดจากความสัมพันธ์โง่ๆนี้อีกครั้ง

มันได้ผลนะ มันหยุดฉันได้

จนถึงตอนนี้ อย่างที่ฉันบอกว่าความรู้สึกฉันมันเลือนลางและบางเบาเกินที่จะส่งผลต่อหัวใจฉันได้

เพราะงั้นทุกครั้งที่ฉันเห็นคุณ ฉันเลือกที่จะไม่คิดอะไร ไม่สุข ไม่ทุกข์

และไม่ได้พิเศษอะไร

แบบนี้แหละดีที่สุดสำหรับฉันรวมถึงคุณด้วย

คุณว่ามั้ย 🙂
SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments

F2302
7 months ago
บีบหัวใจทุกบันทัดเลยค่ะ.
Reply