จมลงในมหาสมุทร
เหมือนกับการทำเข็มหล่นลงในมหาสมุทร  รู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีทางหาเจอ
...แต่ในวินาทีที่มันค่อยๆจมลงกลับดูสิ้นหวังมากกว่าเสียอีก...



แทนที่ทุกอย่างจะเป็นไปได้ด้วยดี  ในตอนนี้มันกลับค่อยๆพังทลายลงอย่างเงียบงัน

ตัวตนที่พยายามสร้างขึ้นมาอย่างเอาเป็นเอาตาย  ตลอดจนเหตุผลในการมีชีวิตอยู่ก็ค่อยๆเลือนหายไปอย่างช้าๆจนน่าใจหาย  ในตอนนั้นเองที่ความกลัวแปรเปลี่ยนเป็นความสิ้นหวัง  ทว่าแทนที่จะลุกขึ้นสู้...ครั้งนี้กลับยอมแพ้ที่จะขัดขืน  และยินยอมจะจมดิ่งลงสู่เบื้องล่างอันมืดมิดด้วยความเต็มใจ

การหาเหตุผลให้ตัวเองกระเสือกกระสนอีกครั้งนั้น...ในครั้งนี้มันแทบไม่ต่างอะไรจากการจุดตะเกียงด้วยไม้ขีดไฟที่ชุ่มน้ำ  จากความหวังเล็กๆกลายเป็นห้วงแห่งความสิ้นหวังที่ขุดเอาทุกการกระทำและการตัดสินใจมากล่าวโทษตัวเองโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุดลง

นี่คือการยอมแพ้ครั้งแรกหลังจากที่กระเสือกกระสนดิ้นรนมานานหลายปี  ทว่าในสายตาของใครหลายคนอาจมองว่ามันเป็นการกระทำที่โง่เง่า  

'ในเวลาแบบนี้  ในอีกไม่กี่เดือนนี้  ถ้าพยายามล่ะก็...ต้องทำได้แน่นอน'

มันฟังดูเหมือนง่าย  แต่กับคนที่สูญเสียเหตุผลและแรงผลักดันนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากการ 'งมเข็มในมหาสมุทร'  ที่สุดแล้วตัวเองก็จะจมดิ่งสู่ความสิ้นหวังของชีวิตในสภาพที่ไม่อาจแม้แต่จะขยับตัว




'ทำไมฉันถึงกลายเป็นแบบนี้...ฉันไม่อยากเป็นแบบนี้  ไม่เลย'

เสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งนั้นดังสนั่นไปทั่วหัวใจ  ทว่าความกดดันและความผิดก็ทับถมจนไม่อาจเงยหน้าขึ้นได้อีก  เพราะทุกอย่างที่เกิดขึ้นมาจากการตัดสินใจของตัวเอง...ดังนั้นเรื่องจะขอให้ใครสักคนช่วยจึงไม่ปรากฏอยู่ในสามัญสำนึกแม้แต่วินาทีเดียว

ถ้าอย่างนั้นแล้วก็เท่ากับว่าตัวเรายินยอมจะจมลงโดยไม่ขัดขืน  ไม่พยายามทำอะไรเลยงั้นหรือ?
...ในตอนนี้คำตอบก็มีแค่แบบเดียว...

แต่ในส่วนลึกของหัวใจก็ยังคงกู่ร้องอย่างเงียบงัน

'ไม่  ฉันไม่ยอมรับสภาพน่าสมเพชแบบนี้  นี่มันไม่ใช่ตัวฉันเลย ฉันทำได้มากกว่านี้สิ!'

แต่ก็นั่นแหละ...คนเราจุดตะเกียงด้วยไม้ขีดไฟเปียกๆไม่ได้หรอก  ดังนั้นก็ไม่สามารถพยายามดิ้นรนทั้งที่ไม่มีเหตุผล  แรงผลักดัน  ตลอดจนความสมัครใจได้เช่นกัน

แต่ทว่า...

ต่อให้สิ้นหวังมากมายแค่ไหน  ต่อให้ไร้ซึ่งแสงสว่างที่จะสาดส่องลงมาเบื้องล่างยังไง  แต่ในจิตใต้สำนึกก็มีสิ่งที่แข็งแกร่งซึ่งไม่อาจจมลงเช่นเดียวกับตัวเราเองได้...

บางที...ในเวลาที่เหมาะสม  ในช่วงที่การตัดสินใจชัดเจนมากขึ้นกว่านี้...สิ่งนั้นอาจส่องสว่างและกลายเป็นเหตุผลในการดิ้นรนที่ไม่มีทางถูกทำลายได้

แต่เวลานั้น...จะมาถึงเมื่อไหร่กันนะ




--------------
--------------------------

SHARE
Written in this book
Hope
ความหวังที่ก่อตัวขึ้นในกระแสแห่งชีวิตนั้นได้ถูกเล่าผ่านปากกาสีทองด้ามหนึ่ง
Writer
SIN-RayRin
Mortal
Failure

Comments