กาลครั้งหนึ่งผมเคยรักคุณ
แด่คุณผู้ไม่เคยเป็นของผม

   ผมอยากขอบคุณตัวเองที่เข้าไปทำความรู้จักกับคุณในวันนั้นเมื่อ 3 ปีก่อน

   ผมอยากขอบคุณคุณที่ยอมทำความรู้จักกับผมซึ่งเป็นคนแปลกหน้า ผมไม่รู้ว่าอะไรทำให้คุณไว้ใจผมถึงขนาดยอมให้ไลน์ทั้งที่พึ่งรู้จักกันได้เพียงแค่ 5 วันเท่านั้นเอง 

   แต่ผมก็ขอบคุณคุณจริงๆ ที่ทำให้ผมได้รู้จักคุณมากขึ้นจากการคุยกันทุกวัน จากการที่ผมได้รับฟังเมื่อตอนที่คุณได้อกหักจากรุ่นพี่ที่โรงเรียนของคุณ จากการที่ผมได้รับฟังปัญหาชีวิตแม้แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆในแต่ละวันของคุณ 

   ขอบคุณที่เล่ามันให้ผมฟังทั้งหมดนะครับ มันทำให้ผมรู้สึกได้อยู่ใกล้ๆคุณ ทั้งที่ตัวเราอยู่กันคนละฟากของเมืองเลยด้วยซ้ำไป

   และจากสิ่งเหล่านั้น จากการทำความรู้จักกันผ่านตัวอักษร การพูดคุยซึ่งไม่ได้บ่อยครั้งนักที่เราจะได้ยินเสียงกัน.. ที่ผมจะได้ยินเสียงคุณ หรือแม้แต่การกระทำเล็กๆน้อยๆที่คุณอาจะไม่คิดอะไร แต่คนคิดไปเองเก่งอย่างผมน่ะเรียกมันว่าความใส่ใจ จนทำให้เราเริ่มสนิทกัน จากสิ่งเหล่านั้น ทำให้ผมตกหลุมรักคุณ

   ผมไม่รู้้้้้้้้้้้้้้ตัวด้วยซ้ำว่าผมตกหลุมรักคุณไปตั้งแต่เมืื่อไหร่กัััน รู้ตัวอีกทีผมก็ยิ้มออกมาทุกครั้งที่เห็นแจ้้้้งเตือนเป็นชืื่อของคุุณ หััััััวเราะไปกับเรื่่่องไม่เป็นเรื่่่องที่คุณเล่าให้ฟังในแต่่่่่่ละวัน และหลงรัััััััััััััััััััััััััััััััััักรอยยิ้มอันสดใสของคุณเข้าอย่างจัง ผมแพ้ลัััััััััััักยิ้มที่่่่่่่่่บุ๋มลงไปในแก้มของคุณทัั้ั้งสองข้าง ดวงตาที่ยิ้มทีเป็นสระอิเลย ผมหลงรักทุกอย่างที่่่่ประกอบขึึ้นมาเป็นคุณ
   ผมจะสารภาพบางอย่าง คุณรู้มั้ยที่ผมขอไปเจอคุณอยู่2-3ครัั้งน่ะ มัััันเป็นข้ออ้างทั้งนั้นเลย ทั้งวันเกิดคุณ วันเกิดเพืื่ื่อนคุณ แต่ทีี่อ้างไปทั้งหมดนั้นน่ะ ก็แค่อยากจะเจอคุณคนเดีีีีีียวเลยนะ ผมยังจำความรูู้สึกแรกทีี่ได้เจอหน้าคุุณได้อยูู่เลย ผมตื่นเต้นและเขินมากๆ ผมพยามทำตัััััวเองให้เครีีีีีียดกับสถานที่ กับสิ่งแวดล้อมรอบๆเพื่อที่จะสงบสติเอาไว้ตอนเจอคุณ นัั่นคือเหตุผลที่ผมนิ่งได้้้้้มากๆ ทั้งที่ผมควรจะกรีดร้องออกมาด้้้้วยซ้้ำ
   ทีแรกผมยอมรับว่าผมหลงคุณมาก หลงในความน่ารัก หลงในรอยยิิ้ม หัััวใจของผมจมไปกับลักยิิ้มที่บุ๋มอยู่ที่แก้มของคุณเลยแหละ 
   จนเมื่อวันนั้นมาถึง วันที่คุณมีใครอีกคนก้าวเข้ามาในชีวิต และใช่ผมไม่ชอบเลยที่ต้องเห็นคุณกับเขามีความสุขกันออกนอกหน้าขนาดนั้น ไม่ชอบที่เห็นเขาออกตัวว่าเป็นคนคุยของคุณ แต่ก็นั่นแหละ ตอนนั้นผมยังเด็ก วุฒิภาวะผมไม่ได้มากพอที่จะใจเย็น ผมยอมรับว่าผมอิจฉาเขา ที่คุณและเพื่อนๆของคุณยอมรับเขา แต่ผมก็ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อสถานะตัวเองเป็นแค่น้องคนหนึ่ง เป็นเหมือนคนนอกด้วยซ้ำในความสัมพันธ์ของเขากับคุณ เลยทำให้มีเรื่องกันจากความขี้อิจฉาของผมเอง และเมื่อคุณบอกให้ผมไปขอโทษเขา ใช่ผมยอมแพ้เลย ยอมแพ้เมื่อคุณปกป้องเขาขนาดนั้น ทั้งที่ผมเป็นฝ่ายโดนรุมด้วยซ้ำ ฮ่าๆ เขาทำให้ผมเข็ดขยาดกับพวกที่เวลามีเรื่องก็เรียกเพื่อนมารุมไปพักใหญ่เลยแหละ 

   ผมยอมถอยออกมา ถึงแม้ว่าหัวใจผมไม่ได้ถอยตามก็เถอะ เพราะหัวใจของผมมันให้คุณไปแล้ว และผมก็ไม่รู้วิธีเอามันกลับคืนมาซะด้วยสิ 

   ผมเริ่มเรียนรู้ที่จะเฝ้ามองคุณอยู่ห่างๆ ได้แต่รักและเป็นห่วงคุณจากที่ไกลๆ 

   แล้วเราก็เริ่มคุยกันน้อยลง จนถึงวันที่เราไม่ได้คุยกันอีกเลย ผมไม่คิดมาก่อนด้วยซ้ำว่ามันจะมีวันนี้ เพราะผมตั้งใจรักษาคุณไว้ในชีวิตผมมากๆ แต่สุดท้ายเราก็กลายเป็นคนห่างเหินกัน 

   ไม่มีเรื่องครูที่โรงเรียนมาบ่นให้ผมฟังอีกแล้ว ไม่มีเรื่องราวใดๆมาเล่าให้คนๆนี้ฟังอีกต่อไปแล้ว ไม่มีการรับรู้ความเป็นไปในแต่ละวันของคุณอีกแล้ว คุณจะทำอะไร ไปที่ไหน กับใคร ผมไม่มีทางได้รับรู้มันจากคุณอีกแล้ว ไม่มีการแจ้งเตือนเป็นชื่อคุณอีกแล้ว ไม่มีเลย

   ผมใช้ชีวิตไปวััันๆอย่างคนอกหัก ไม่มีีใครฮีีลผมได้เลยแม้แต่ตััวผมเองด้วยซ้ำไป แต่วันแล้ววันเล่าคุณก็ไม่กลับมาอยู่ดี ไม่มีข้อความจากคุณ ส่วนข้อความของผมน่ะหรอ ไม่ได้รับการอ่านมันเลยด้วยซ้ำ 
   จนวันนึงที่่่ผมเห็นคุุณผ่านอินสตาแกรม ผมเลื่อนอ่านคอมเม้นท์จากเพื่อนๆของคุณจนหมดถึงได้รู้ว่าคุณกำลังมีความสุขดีกับคนคุยคนใหม่ 

   ตลกสิ้นดี ในขณะที่คุณเปลี่ยนคนใหม่แล้ว แต่ผมยังคงอยู่ที่เดิม เฝ้ารักคุณจากที่ไกลๆ 
   ผมรู้ตัวว่าจากแค่เพียงการหลงและชอบคุณมันเปลี่ยนไปเป็นรัก รักจนหมดหัวใจ ก็เมื่อผมเห็นคุณมีความสุขดีกับอะไรก็ตาม ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีผมในความสุขของคุณ ผมก็ยินดี

   ผมยอมทุกอย่าง ยอมแพ้แล้ว ไม่หวังในเรื่องของความสัมพันธ์ ผมถอยออกมา ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้คุยกันแล้ว แต่ผมก็ยังรักคุณเหมือนเดิม รักในความน่ารักของคุณ รักในรอยยิ้มของคุณ แค่เห็นคุณมีความสุข ยิ้มได้ หัวเราะได้จากที่ไกลๆของผมตรงนี้ ผมก็ไม่ขออะไรอีกแล้ว แค่ได้รักคุณอย่างนี้เรื่อยไปก็พอแล้วจริงๆ 

   และคุณจะเป็นความทรงจำในฐานะบทเรียนสำคััญเรื่่่องความรักของผม คุณผู้สอนให้ผมเรีีีีีียนรู้ที่จะรักใครสัััักคนได้โดยที่ไม่ต้องครอบครอง
   และผมจะจดจำเอาไว้ว่า...
กาลครั้งหนึ่งผมเคยรักคุณ
─ 18092015 ilysn
SHARE
Written in this book
1809story: me&you
Writer
decboy
no one
ทุกอย่างมันก็แค่ชั่วคราว ยกเว้นความรักของผมแด่คุณมันจะเป็นสิ่งเดียวที่จะคงอยู่ไปตลอดกาล

Comments

TprMingTpr
12 months ago
👍🏻
Reply
decboy
12 months ago
ขอบคุณนะคะ
novemberp
12 months ago
เป็นกำลังใจให้คุณผ่านมันไปได้นะคะ
Reply
decboy
12 months ago
เราผ่านมันมาได้แล้วแหละค่ะ แต่มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยลืม และคิดว่าจะไม่มีวันลืม เลยหยิบมันมาเขียนค่ะ