รัก (LOVE)
ย้อนกลับไปประมาณ 2 ปีก่อน...
มันมีเหตุการณ์หนึ่ง...
ที่ทำให้เรารู้สึก...
มันเป็นความรู้สึกที่บรรยายออกมาไม่ได้...
ไม่รู้ว่ามันคือความเศร้า...ความเจ็บปวด...ความสุขใจ...หรืออะไรกันแน่
แต่ในวันนี้มันกลับมาย้ำเตือน...
ให้เราได้คิด...
ว่าในชีวิตหนึ่งของเรา...
เคยพบกับคนคนหนึ่ง...
เหตุการณ์เหตุการณ์หนึ่ง...
มันทำให้เราพบคำสอน...
อันเป็นบทเรียนที่ล้ำค่า...
ในการที่จะ "รัก" ใครสักคนต่อไป...
ประสบการณ์สอนให้เราโตขึ้นคำกล่าวนี้คงเป็นเรื่องจริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของความรัก (Love)

          การที่เราประสบปัญหาชีวิตดังกล่าว ซึ่งมันเป็นเรื่องที่ยากมากในการทำใจและให้คิด แต่เรื่องนี้มันทำให้เราคิดได้ว่า 
การเดินทางของชีวิตยังมีอะไรให้เราได้เรียนรู้อีกมากมาย นี่เป็นเพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น
การตกตะกอนทางความคิดจึงได้เริ่มขึ้นว่า...
        
         ในช่วงชีวิตของคนคนหนึ่งนั้น มักจะเจอเหตุการณ์ต่างๆมากมายที่ประดังประดาเข้ามา แต่มันก็อยู่ที่การเลือกที่จะรับมันเข้ามา หรือ ปล่อยให้มันผ่านลอยไป 

มันไม่ง่ายเลยสำหรับความรัก 
...
บางคนต้องสูญเสียความเป็นตนเองเพื่อคนที่เรารัก 
บางคนยอมทำทุกอย่างเพื่อที่จะแลกกับความสุขที่จะได้มา 
บางคนถึงขั้นสามารถยอมเสียสละทั้งชีวิตได้เลย 
หรือ
บางคนทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มาซึ่งความรัก
 
เพราะอะไรกัน?? มีใครตอบได้บ้างหรือไม่??
                                 ทำไม"พลังของความรัก"จึงมีอานุภาพเช่นนี้ 
        คนบางคนประสบความสำเร็จก็เพราะความรักเป็นเครื่องหนุนนำ กับ คนบางคนชีวิตดิ่งลงสู่ก้นเหวเพราะความรัก 

แปลกดีเหมือนกัน... 
        
       ไม่ว่าทุกคนจะทำงานหรือใช้ชีวิตก็แล้วแต่ ในใจส่วนลึกๆของทุกคนก็อยากได้กำลังใจจากคนที่เรารัก ถึงแม้ว่าจะปฏิเสธไม่อยากจะมีก็ตาม 

เพราะอะไร? 
              
        เพราะทุกคนอยากได้ความสุขและช่วงเวลาที่ดีๆ ที่ตนเองรู้สึกเหมือนมีคุณค่าในสายตาของคนที่เรารัก ถึงแม้จะได้รับคำชมจากผู้คนรอบข้างมากมายก็ตาม แต่คำดีๆเพียงหนึ่งคำจากคนรักมีพลังที่มากกว่าเสมอ และอีกอย่างคือได้ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน 

สำหรับบุคคลที่มองความรักเป็นสิ่งสวยงาม ก็ย่อมดีไปในเรื่องของกำลังใจ 

       แต่บางคนมองว่าความรักเป็นเครื่องชูความงามของโลก ย่อมมองในด้านความปรารถนาทางร่างกายซึ่งมิใช่เรื่องสำคัญอันใดเลย เมื่อเทียบกับการเติมเต็มใจและให้สิ่งดีๆระหว่างกัน 

       และไม่ปล่อยให้ทำอยู่ฝ่ายเดียว แต่ข้อนี้จะพลาดและเป็นกันเอามาก เพราะเช่นนี้คนส่วนใหญ่ถึงเป็นทุกข์เพราะความรักเป็นส่วนมาก เนื่องจาก พอใจเรารับสิ่งนั้นมาคิด ก็ทำให้เราเสียใจและยากที่จะทำใจ คือ
ตัดสายใยรักแห่งพันธนาการไม่ได้       หวังได้ แต่อย่าคาดหวัง คนส่วนใหญ่ทุกข์เพราะสิ่งนี้ เพราะความคาดหวังมีโอกาสที่จะพลาดได้มากกว่าความหวัง 
       
       เพราะมันทำให้คนคนนั้นยังติดอยู่กับห่วง 
ห่วงคนรัก...
ห่วงทุกอย่างเกี่ยวกับตัวเขา...
       
        ถึงแม้เขาจะไม่เห็นคุณค่า แต่ทำไมคนคนนั้นถึงยังทำ เพราะคนคนนั้นเชื่อมั่นและศรัทธาในความรักของคนรักที่จะมีให้ หลังจากที่เขาทำด้วยความเต็มใจไปแล้ว 
 
       โดยส่วนมาก การกระทำเพื่อคนรักมักไม่มีเหตุผล เพียงหวังแต่ว่าให้เขามีความสุข หรือบางทีก็มีเหตุผลเพื่อให้เขามีความสุขเช่นเดียวกัน 

      การจะดูว่าคนคนนั้นทำเพื่อเราด้วยความเต็มใจรักหรือเปล่า
มันง่ายมากๆเลย... 
                 แค่สังเกตที่การกระกระทำ แววตา และ คำพูด 

      โดยเฉพาะแววตาสำคัญที่สุด ถึงแม้ว่าจะปั้นหน้าให้ยิ้มมากเพียงไหน แต่ถ้าใจมันเศร้า แววตาที่ฉายออกมาจะมองเห็นความเศร้าได้อย่างชัดเจนเลย การที่จะให้พูดว่าไม่เป็นไร หรือ อยู่ได้ ไม่ต้องห่วง เป็นสิ่งที่ยากมากๆ 
      
     เพราะทุกคนย่อมต้องอยากคุยอยากอยู่กับคนที่เรารักอยู่แล้ว วันใดวันหนึ่งถ้าเขาเบื่อเราหรือรำคาญเรา คือไม่อยากคุยด้วยกับเราไม่ว่าจะทางใดทางหนึ่งก็ตาม เราก็คงทำใจไม่ให้ไม่รู้สึกได้ยาก

     รู้ไหม สิ่งที่บรรยายมาทั้งหมดนี้มันยังไม่เท่ากับความรู้สึกที่มีอยู่ในใจหรอก จะบอกว่ามันอธิบายเป็นคำพูดไม่ได้ และยากที่จะอธิบาย แต่แน่นอนความจริงก็คือความจริง 
วิบากกรรมเก่ามันลิขิตให้เราพบเจอกับความเศร้าเพื่อให้ได้เรียนรู้เป็นบทเรียนอันล้ำค่าในชีวิต
     ถามว่าอยากสมหวังไหม อยาก ทุกคนที่ช้ำรักย่อมอยากสมหวังหมด แต่เราอาจหวังสูงเกินไปก็ได้ หรือไม่เราก็ควรค่าแก่การอยู่คนเดียว หรือบางทีมันก็ไม่เหมาะกับเราในตำแหน่งที่เราอยากให้เป็น แต่เหมาะกับตำแหน่งที่ยืนอยู่นี้ก็เป็นได้ หากเราบอกไป ทุกอย่างอาจเปลี่ยนไปจากเดิม เราอาจจะยิ่งทรมานกว่าเดิมก็ได้ 
     


     สุดท้ายแล้ว ผู้เขียน ยังคงหวังอยู่ในใจลึกๆว่า...
บุคคลคนนั้นคงจะมีอยู่จริงบนโลกใบนี้... 
ที่ไหนสักแห่ง...
ที่เราต้องไปให้ถึงให้ได้...
เชื่อมั่นและก้าวเดินไปพร้อมกัน...
เริ่มออกเดินทางกันได้เลยครับ...
LET'S GO!!!

เขียนโดย ริชมอนด์ วาทะแห่งธรรม 
ปล.ทิ้งท้าย "กาลเวลา สถานที่ บุคคล" คือปัจจัยสำคัญที่จะทำให้เราได้พบกับ
 รักแท้มีจริง
SHARE
Writer
Richmond
Writer
Happy and successful is my goal. To reach that I need to complete everything with my hands.

Comments