ว่าด้วยเรื่องความสัมพันธ์ระยะยาว
ความรักไม่ใช่การจ้องตากัน แต่เป็นการมองไปในทิศทางเดียวกันวลีนี้มาจาก Anne Morrow Lindbergh เธอกล่าวไว้อย่างงดงามในหนังสือ Gift from the sea  ถึงแม้ในหนังสือจะกล่าวถึงการใช้ชีวิตของเธอและผู้หญิงในยุคนั้นเป็นส่วนมาก และกล่าวถึงชีวิตรักของเธอเพียงนิดเดียว แต่วลีนี้ตรึงใจมากเลย มันทำให้รู้สึกว่าเธอเป็นคนหนึ่ง ที่มีมุมมอง
เร่ืองความรักงดงามลึกซึ้ง ไม่รู้เหมือนกันว่าควรอธิบายวลีนี้อย่างไรดี เอาเป็นว่า มันเป็นคำเกริ่นน่ารักๆ ละกัน

เราจะรักเค้าได้นานแค่ไหน และเค้าล่ะ จะรักเราได้นานแค่ไหน เป็นสองคำถามง่ายๆ ที่เราอยากรู้ในความสัมพันธ์ แต่ขณะเดียวกันมันเป็นคำถามที่เราไม่เคยรู้คำตอบ....

เพราะทุกความสัมพันธ์ต่างใช้เวลา แต่ว่าเวลานั้นเปลี่ยนแปลงอะไรก็ได้ อยู่ดีๆ คุณอาจจะเลิกกับใครซักคนเพียงเพราะคนนั้นมีความเห็นเรื่องยิบย่อยบางเรื่องต่างจากคุณ พออารมณ์ปะทุขึ้นมา คุณใช้คำบอกเลิกเป็นอาวุธไว้ทิ่มแทงจิตใจอีกฝ่ายเสียอย่างนั้น การบอกเลิกกลายเป็นการระบายอารมณ์อย่างเดียวที่นึกออกได้ในตอนนั้น ตลกดีใช่มั้ย นี่เป็นตัวอย่างหนึ่ง ที่เราได้เห็นจากความสัมพันธ์อยู่เสมอ มันมีแต่ความคลุมเครือ ความไม่แน่นอน

ความไม่แน่นอน... พอฟังคำนี้แล้วก็รู้สึกแย่เหมือนกันนะ ความหมายมันค่อนข้างไปทางลบ มันเป็นความเสี่ยงบางอย่างในอนาคตที่ไม่ชัดเจน จับต้องไม่ได้ และไม่สามารถทำนาย มันอยู่นอกเหนือแผนการที่เราเคยวางไว้อย่างสวยงาม... 
แต่ก็นะ... ในความไม่แน่นอนก็มีสิ่งดีๆซ่อนอยู่
ไม่รู้สิ มุมมองนี้อาจจะฉีกกรอบอยู่บ้าง แต่เป็นจริง เพราะความสัมพันธ์ที่ต้องการความชัดเจนแน่นอน จะขาดการตื่นตัวและตอบสนอง ต่างคนต่างพยายามมากเกินไปที่จะเป็นเหมือนเดิม และทุกอย่างกลายเป็นความชืดชา เมื่อใครซักคนเอ่ยคำมั่นสัญญาที่เรียกว่ารัก ทันใดนั้นเองมันก็กลายเป็นเชือกคล้องทั้งสองคนไว้ โดยวันหนึ่งคุณอาจเหลือไว้เพียงเชือก แต่ว่าไร้ซึ่งความรัก   แล้วภายในความสัมพันธ์มีแค่ความกลวงเปล่า... 

ลองทิ้งคำถามเหล่านั้นดูได้ไหม คำถามที่ว่าเราจะรักเค้าได้นานแค่ไหน และเค้าจะรักเราได้นานแค่ไหน ลอง.. ทิ้งการคาดการณ์ต่างๆไปให้หมด เพราะการคาดเดาอย่างไร้แก่นสาร มันทำให้พลังที่จะรักและใส่ใจอย่างเต็มเปี่ยมหายไปด้วย
ทิ้งคำถาม... แล้วกลับมารับรู้สิ่งต่างๆให้ชัดเจนอย่างที่มันควรเป็น
ยังตอบไม่ได้หรอกว่า หลังจากที่ทิ้งคำถามเหล่านั้นแล้ว ความสัมพันธ์ระยะยาวจะเกิดขึ้นมาหรือเปล่า แต่ก็แน่ใจได้ว่าคุณจะคู่ควรพอ ที่จะได้เจอความสัมพันธ์ระยะยาว
ทุกอย่างกลายเป็นความงดงาม.....​คุณไม่อยากรู้ว่าบทสนทนาสุดท้ายระหว่างคุณกับอีกคนจะสิ้นสุดตอนไหน
.... คุณไม่อยากรู้ว่าวันสุดท้ายที่ได้เจอกันจะเป็นเมื่อไหร่
... พอคุณเพียงแสดงท่วงทำนองร่วมกันได้อย่างเต็มเปี่ยมในขณะนั้น ทุกห้วงเป็นการเฉลิมฉลอง และทั้งสองต่างเติมเต็มซึ่งกันและกัน เหตุผลที่ต้องจากกันค่อยๆ หายไป 
มันงดงามมาก จนกระทั่งทุกห้วงเหล่านั้นกลายไปเป็นความสัมพันธ์ระยะยาว



 เครดิตภาพ : ravishly.com



SHARE
Writer
Inthewind
loser
นักชอบเขียน

Comments