นายคนนั้นอะ นายที่มาจากดาวพลูโต : พยายามยอมรับ
พรุ่งนี้ เป็นวันพรีเซนต์ซีเนียร์โปรเจคก์ของเราทั้งคู่ละเนอะ
จากนี้ไป เราคงไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันนานๆแบบนที่แล้วๆมาอีกแล้ว...

เดือนนี้...ไม่ว่าจะสงกรานต์ วันหยุดไหนๆ เราก็มาเจอหน้ากัน
ทำงาน ไปเรื่อยๆ

อุปสรรค์มีมากมายให้เราต้องแก้

การกะเวลาอบปูน ในตอนเย็นแล้วหล่อในตอนเช้า มันเพิ่มเวลาให้เราอยู่ด้วยกันมากขึ้น

เป็นเรื่องที่ดีมากจริงๆ 

การเลื่อยชิ้นงานอันแสนลำบากของเรา ทำให้เรามีเวลานั่งคุยกัน ฟังเพลงด้วยกัน สายลมพัดผ่าน
ดูโรแมนติกมาก 55+

แต่ความจริงเนี่ย ปวดแขนมากกกกกกกก นี่ก็ไม่รู้ตัวเองจะแมนไปไหน เลื่อยไป เหมือนเป็นสิ่งเดียวในโปรเจกค์ที่ รู้สึกตัวเองมีประโยชน์5555+

แล้วเราก็ได้ไปกินไอติม ร้านโปรดด้วยกัน แถมยังได้ร้านกาแฟร้านโปรดร้านใหม่ด้วย

มีโมเม้นท์ที่ไปซื้อโดนัทมากินด้วยกันอีก

แต่ก็เหมือน...เป็นความสุขที่ฉาบฉวยมากๆ

ยังไงเธอก็เลือก เขา....// โมเม้นเพลง Please ของอะตอมมากๆ

แต่เราก็ยังจะอยากดูแลเขา พร้อมกับถามคำถามซ้ำเดิมว่า

ทำไมคนที่ คนจากดาวพลูโตเลือก ถึงไม่ดูแลนาย เหมือนที่นายดูแลเขาบ้าง?

และทำไม นายยังจะอยากดูแลเขานัก หะ?
แต่ก็ได้คำตอบว่า
ขนาดเขาไม่เคยดูแลเราสักนิด...เรายังอยากดูแล เขาเลย

มันเป็นเพราะ อะไรละ?

แม้จะหมั่นไส้ และไม่ชอบตลอดเวลาที่เขานึกถึงคนของเขา
 แต่ก็เข้าใจในการกระทำของเขาว่า ทำไม

แต่การที่จะให้ยอมรับเนี่ย ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยนะ

นาย ผู้มาจากดาวพลูโต ที่กลายมาเป็น ป้าข้างบ้านของฉัน


SHARE
Writer
kumoko
writer,reader
greet me if you wanna know me

Comments