Blue sandals

1.

เราทุกคนต่างมีความสัมพันธ์ที่ค้างคาในจิตใจ
ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยคำถามในหัว
“รองเท้าแตะสีน้ำเงินของเพื่อนหนูอันนี้ ยังไม่ทิ้งไปอีกเหรอลูก แม่เห็นมาเป็นปีละนะ ทิ้งไปไหม เก็บไว้ในห้องก็ไม่เห็นหนูใช้ เขาคงไม่กลับมาเอาละมั้ง“
“เอาไว้ตรงนั้นแหละค่ะ แม่ หนูอยากเก็บไว้“
“แต่แม่ว่า...”
“หนูขอร้องค่ะแม่ แล้วเราก็อย่าคุยเรื่องนี้กันอีกเลยนะคะ”

2.

สำหรับฉัน มันไม่มีการกระทำใดๆเลย ที่ต่อจะให้มันโรแมนติคแสนดีแค่ไหน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะเป็นความรัก
“เราเป็นแฟนกันไหม” ฉันเอ่ยปากถามเขา บนเตียงหลังจากเราร่วมรักกันเสร็จ
“ทำไมอ่ะ เป็นแบบนี้มันก็ดีอยู่แล้วนี่”
“ก็ไม่อยากอยู่ในความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน ไม่อยากจะอึดอัดเวลาตอบคำถามคนอื่นว่าเป็นอะไรกัน ทำไมอยู่ด้วยกันบ่อยจัง”
“ก็บอกไปสิว่าเป็นเพื่อนสนิท”
“ก็ฉันชอบแก แล้วเราก็เดาว่าแกก็คงชอบฉัน”
เขาเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจออกมา
“ทำไมต้องถอนหายใจแบบนั้น แกจะบอกว่าการที่แกแวะมานอนกอดดูหนังกับฉัน ชวนฉันไปดูคอนเสิร์ต จับมือฉันตอนไปเที่ยวที่ม่อนแจ่ม แกล้งหยิกแก้มฉันเวลาฉันเครียดๆ แย่งสตรอเบอรี่ชิ้นโปรดของฉันที่เก็บไว้กินอันสุดท้าย Facetime มาเล่นเปียโนเพลงที่ฉันชอบให้ฟัง มี sex กับฉัน 3 ครั้งในคืนเดียว พวกนี้มันไม่ได้มีความหมายอะไรกับแกเลยเหรอวะ”
“ฉันรู้สึกดีกับแกนะเว้ย รู้สึกดีมากๆ แต่ขอโทษจริงๆ ที่มันไม่ใช่ความรักแบบที่แกหวังไว้”
ฉันนิ่งไป รู้สึกได้ว่าหน้าฉันมันแดงร้อนผ่าว น้ำตามาจ่อที่ตาแล้ว
“ออกไป” ฉันตะโกน รู้สึกได้ว่าตัวสั่นไปหมด “ออกไป แล้วอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก”

3.

ฉันอายุ 27 ปีแล้ว แต่ยังมีชีวิตเหมือนนางเอก MV เป็นทุกอย่าง ของ Room 39 อยู่เลย
มันอาจเป็นความผิดของฉันเองรึเปล่าที่คิดไปไกล ว่าสิ่งเหล่านั้นที่เขาทำ ก็เพราะเขาก็รู้สึกแบบเดียวกับฉัน ผิดที่ฉันรึเปล่าที่ฉันเผลอไปตกหลุมรักเพื่อนสนิท ผิดหรือเปล่าที่ฉันไม่พอใจกับความโชคดีที่ได้ใช้ช่วงเวลาดีๆกับเขามากมายขนาดนั้นแล้ว
แล้วเป็นยังไง ไล่เขาออกไปจากชีวิต ตอนนี้ก็ทำได้แค่มานั่งเก็บส่วนประกอบต่างๆของเขาไว้ในห้อง เป็นอีนังขี้แพ้ ที่ได้แค่กอดเสื้อผ้าเก่าๆที่เขาลืมไว้ในห้อง หยิบเอาเครื่องรางเรื่องความรักที่เขาซื้อมาฝากตอนกลับจากญี่ปุ่น แล้วภาวนาให้เขากลับมา
แล้วจะให้ฉันศรัทธาในเรื่องความรักได้ยังไง เมื่อทุกอย่างมันกลายเป็นแบบนี้
หรือฉันไม่ควรเรียกมันว่าความรักด้วยซ้ำ เพราะความรักมันเป็นเรื่องของคนสองคนที่ช่วยกันทำให้มันเกิดขึ้นมา แต่สำหรับความสัมพันธ์มันมีแค่ฉัน ฉันที่โง่และคิดไปเองว่าสิ่งเหล่านั้นเป็น ... เฮ้อ
แต่ฉันคิดถึงเธอนะ พอกลับมาคิดแล้วเรื่องของเรามันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น ยังคิดถึงรอยยิ้มที่เธอยิ้มเวลาฉันแนะนำอะไรที่อร่อยๆแล้วเธอชอบ เวลาเธอหัวเราะดูซีรี่ส์ที่ฉันแนะนำให้เธอ เวลาที่เธอทำหน้านิ่วเวลาฉันบอกให้เธอหยุดใช้ที่โกนหนวดไฟฟ้าเวลาอยู่นอกห้องทุกที
แต่เรื่องของเรามันก็ควรจะจบจริงๆนะแหละ ความสัมพันธ์แบบนั้น ..
ขอบคุณที่เคยเข้ามานะ ฉันคงจะคิดถึงเธอมากๆ ขอบคุณจริงๆ 
SHARE
Writer
iamyourbear
Writer,Dentist
Relationship

Comments