ใครคือคาร์เมน? (คำเตือน* มีสปอยล์ Undisclosure)
หลังจากจบเล่มหนึ่ง เราอยากเขียนที่มาตัวละครและแรงบันดาลใจอื่น ๆ แต่ยังเรียบเรียงไม่ถูกนัก จึงขอเขียนเรื่องนี้ก่อน นั่นคือเพลงในนิยาย เนื่องจากเราไม่ได้แปลหรือเรียบเรียงให้เป็นภาษาไทย ไม่แน่ใจว่ามันดูโดดไปไหม แต่เพราะสกิลคิดคำให้ได้ร้อยกรองสละสวยต่ำมาก ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรให้

ได้คำที่ได้อารมณ์เหมือนตัวภาษาอังกฤษก็เลยแปะไปทั้งหมดเลยดีกว่า
หากใครยังไม่รู้ เราเป็นแฟนแฮร์รี่ พ็อตเตอร์กับเกมออฟโทรน และเราชอบการสร้างโลกให้สมจริงของนักเขียนสองท่าน สมจริงแบบที่เราสัมผัสได้ว่าเฮ้ย มันน่าจะมีจริงอ่ะ ไม่ใช่แค่ตัวละครกับเส้นชะตาของเขาแต่เราเห็นไปถึงขนบ ระบบความคิดในนั้นด้วย ยังหรอก เรายังไม่เก่งถึงขั้นนั้น แต่เพลง

Dekd: https://writer.dek-d.com/jesjournal90/writer/view.php?id=1706888
Fictionlog: https://fictionlog.co/b/59d1dbf4ea688e2b60141f43
ReadAWrite: https://www.readawrite.com/a/432bb7cac8a262cdea28cb357545d50a

ในแฮร์รี่ พ็อตเตอร์นอกจากจะทำให้โลกพ่อมดแม่มดมีความเป็นจริงมากขึ้น มันยังสอดแทรกอารมณ์ขวัญ มุกตลก และความคิดความเชื่อผ่านบทเพลง หรืออย่างเกมออฟโทรนก็เหมือนกัน และด้วยความที่เราชอบฟังเพลง เราจึงใส่ลักษณะนี้ลงในตัวละคร ไม่อยากแค่บอกว่าตัวละครฟังเพลงแนวไหน หรืออะไร แต่อยากให้อ่านแล้วสัมผัสหรือได้ยินเพลงด้วย ไม่ใช่แค่ข้อมูลผ่านตา แต่ก็นั่นแหละ เราไม่รู้ว่าเราทำได้มากแค่ไหน

ดังนั้นบทความนี้จึงขอเล่าที่มาของแต่ละเพลงก็แล้วกัน เผื่อใครอ่านผ่านจะได้แบบ อ้อ ใส่มาเพื่อการณ์นี้ เอาจริงจะเรียกว่าเพลงก็ยังไม่ได้เนาะ เพราะเราแต่งแค่ส่วนหนึ่ง ยังไม่ถึงขั้นแต่งเนื้อเพลงทั้งเพลง

You saw me sitting alone in Libellule,
Weak and fragile, under the neon moon
Sweet love, you returned my youth and healed my wound
My midnight eyes, you forget our night in June

Libellule หรือลิแบลลูล ของคาร์เมน ปรากฏในบทที่สิบแปด เพลงว่าด้วยเรื่องผู้หญิงคนหนึ่งนั่งโดดเดี่ยวอยู่ในเลาจน์คลับที่ชื่อ ลิแบลลูล หล่อนอยู่ในสภาวะเปราะบาง เหนื่อยล้า จนได้พบกับชายหนุ่มอ่อนวัยที่เข้ามาทำให้เธอกลับมาชีวิตชีวาอีกครั้ง เพียงแต่ความโรแมนติกจบลงเพียงแค่คืนนั้น
เบนเลือกร้องเพลงนี้เพื่อล้อเพื่อนสนิท ซึ่งก็คืออเล็กซ์ แกล้งหลอกอเล็กซิสว่าเขาเป็นเจ้าหนุ่มที่หักอกคาร์เมน เพราะแฟนคลับ(ตัวละครในเรื่อง)รู้ว่าศิลปินที่ตัวเองชอบแต่งเพลงจากเรื่องของตัวเอง ที่อ้างอเล็กซ์เพราะเขามีดวงตาสีดำดั่งราตรีกาล(Midnight Eyes) เหมือนกับคนรักของคาร์เมน

ทำไมต้องลิแบลลูล คำนี้ในภาษาฝรั่งเศสแปลว่า แมลงปอ เหตุผลไม่มาก แค่อ่านแล้วมันไพเราะดี ส่วนคาร์เมนมีที่มาจากไหน ก็มาจาลาน่า เดล เรย์ นักร้องที่เราบูชานั่นเอง และชื่อคาร์เมนมาจากชื่อเพลง Carmen ของลาน่า

*ประเด็นคืออยากใส่ในนิยายมากแต่หาจุดใส่ไม่ได้ ที่คิดตอนแรกไว้ ตัวจริงของเจ้าหนุ่มที่ว่าคือเบนนั่นแหละ แต่คาร์เมนไม่ต้องการระบุชัดจึงปรับเปลี่ยนลักษณะของเด็กหนุ่มคนนั้น และที่ให้เบนร้อง อย่างที่รู้ ๆ กันว่าเขาชอบผู้หญิงแก่กว่า + อย่าลืมว่าเบนเป็นลูกชายเจ้าของเลานจ์คลับแห่งนี้

Singing from the ocean, hope he recognizes her
She won’t move on until he looks at the sea
Murmuring the same song, he knows the lullaby
But he is a poor sailor and she passes him by

A Sailor’s Song ปรากฏในบทที่ยี่สิบสี่ (ถ้าเช็กในเว็บตัวเลขจะรวนนิดหนึ่งเพราะนับหนึ่งจากบทนำ) เนื้อหาว่าด้วยเงือกน้อยนางหนึ่งพยายามให้เจ้าชายหันมามองตนแต่ไม่รู้เลยว่าเพลงที่เธอร้อง มีเพียงกะลาสีต่ำต้อยได้ยินและร้องคลอตามตลอด เขารักเธอ แต่เธอไม่เห็นเขาในสายตา

ตอนเขียนบทนี้พอดีนั่งฟัง Mermaid Song ของเอมิลี่ คินนี่ (Emily Kinney) แล้วเกิดนึกว่า เออให้เจ้าอเล็กซ์ร้องเพลงสักหน่อย ยิ่งอัดยาเยอะ ๆ อยู่ในโหมดตาเยิ้มน่าจะช่วยให้เขาเปิดเผยความรู้สึกให้อเล็กซิสมากกว่าโหมดปกติ ก็เลยเปลี่ยนจากเพลงนางเงือกเป็นเพลงกะลาสีซะ แต่เนื่องจากคนร้องต้องเป็นคาร์เมน เพลงก็ต้องออกมาในสไตล์ของคาร์เมน (ออกมาหรือเปล่าหว่า)

ถ้าไม่นับเพลงคาร์เมน ยังมีอีกเพลงแต่เพื่อไว้อาลัยให้กับตัวละครที่ชื่อซอนย่า หากใครจำได้ว่าซอนย่าคือใคร เพลงอยู่ในบทที่สิบเอ็ด

Head homeward, little bird
Fly up high. Thou art free
Misery is no more
Time means not to thee

สิ่งแรกที่นึกออกคือต้องมีคำว่า Bird และอาจเป็นเพราะเราชอบเพลง Bye Bye Blackbird ในหนังเรื่อง The History Boys มากก็เลยอยากได้อะไรคล้าย ๆ กัน เพียงแต่เพลงนี้ออกแนวกลับบ้านไปเจอคนรัก แต่เราแต่งให้ซอนย่าที่เป็นเหยื่อของผู้มีอำนาจทางกฎหมาย และเด็กสาวถูกขึงและถูกทำร้าย ดังนั้นเมื่อเธอกลายเป็นเจ้านกน้อย มันจึงบินไปอย่างอิสระตามใจอยาก (Thou art free = You are free) ไม่ต้องผจญกับเรื่องเลวร้ายอะไรอีกแล้ว และเวลาเท่ากับอนันต์ (Time means not to thee) เพราะจิตวิญญาณเป็นอิสระเมื่อหลุดจากเนื้อหนังที่มีอายุขัย อันที่จริงไม่เชิงว่ามอบให้ซอนย่าคนเดียว แต่เราคิดว่ามันสามารถเชื่อมกับการตายของตัวละครตัวอื่นด้วย

หวังว่าสิ่งที่เราเขียนจะช่วยให้เข้าใจมากขึ้นนะคะ ส่วนใหญ่ถ้ายังไม่ได้่อ่านก็ไปลองหาอ่านนะ Undisclosure (ตบท้ายด้วยการโฆษณานิยายตัวเองนี่แหละ)
SHARE
Writer
Jesjournal
Author
https://www.facebook.com/jesjournal90/ https://fictionlog.co/Jes

Comments