ฉันตกตะกอนจากการผิดหวัง
ความผิดหวังครั้งแรกเท่าที่จำได้หรอ

....
ตอนประมาณอายุ4-5ขวบได้มั้ง
ตอนนั้นที่แม่เดินมาบอกตอนขณะกินมื้อเช้าพร้อมกับดูการ์ตูนเบ็นเท็นสุดโปรดสั้นๆว่า “พรุ่งนี้แม่ไม่ว่างพาไปสวนสนุกแล้วนะ” 

เจ็บสุดๆเลยตอนนั้น
จำได้ว่าจานข้าวตรงหน้านี่กลายเป็นจืดสุดๆไปเลย

ก็แหม คนมันหวังมาตั้งนานว่าจะไปเล่นรถโยกสนุกๆเข้าบ้านหิมะที่ไม่เคยเข้ามาก่อน แล้วก็กินไอติมอร่อยๆก่อนจะกลับบ้าน

ฝันของเด็กน้อยตัวไม่ถึง100เซนต์ตอนนั้น
แตกสลายภายในหนึ่งวินาทีง่ายๆ ตามมาด้วยการงอแงอย่างสุดโต่งและคำขอโทษจากแม่ประมาณพันครั้ง

นานทีเดียวกว่าจะเข้าใจได้ ว่าคนเราก็ต้องผิดหวังบ้าง
.....
แต่
ก็คิดนะ
เราจะเจอกันบ่อยเกินไปรึเปล่าวะ การผิดหวังเนี่ย

“เสียใจด้วยนะ แต่ว่าเราได้ที่สองแทน
แต่ไม่ได้แปลว่าเราไม่เก่งนะ เราแค่ผิดพลาดนิดหน่อย”
คำปลอบใจจากอาจารย์หมวดศิลปะที่พูดกับเด็กประถมใส่กระโปรงเอี๊ยมสีกรมและเปียที่เรียบตึงสองข้าง พร้อมกับการตบบ่าอีกสองสามทีในวันที่เด็กน้อยคนนั้นได้ที่สองจากการประกวดวาดรูปในวันแม่

เหมือนเดิมแหละ
ตามมาด้วยการร้องไห้งอแงอย่างเอาแต่ใจ จนครูตรงหน้าเหวอไปเลยว่าที่พูดไปมันก็ปลอบใจแล้วไม่ใช่หรอ

เวลาผ่านไปนานขึ้น 
การผิดหวังอีกมากมายที่จะสามารถเกิดขึ้นได้ภายในช่วงชีวิตของคนคนหนึ่งที่จะเกิดขึ้นได้ก็เกิด
สอบตก ลืมเอาหูฟังมาด้วยขณะเดินทางไกล ตกรถเมล์ เข้าไปดูตัวอย่างหนังไม่ทัน เมนูที่อยากกินตอนมื้อเที่ยงหมด ซีรีย์ที่ดูอยู่ดันตัดตอนจบแบบดื้อๆ โบกแท๊กซี่แล้วไม่ไปบ้าง โดนสปลอย์หนังที่ยังไม่ได้ดูใส่ ซื้อของที่เซลล์มากกว่า50%ไม่ทัน แผนการออกไปเที่ยวเป็นโมฆะเพราะฝนตก รองเท้าคู่เก่งเป็นรอย และอีกมากมายนับไม่ถ้วน

เป็นการผิดหวังที่ทุกคนคงจะเคยเจอกับมันมาหมดแล้ว

และ
ใช่
ทุกคนผ่านมันมาได้ และบางครั้งก็ทำได้ดีจนอยากจะให้สติ๊กเกอร์ดาวสามดวงเป็นรางวัล พร้อมกับการให้เกียรติแบบลูกเสือสามัญรุ่นใหญ่ในแบบที่คิดว่าเท่สุดๆ ‘เอาหละ กล่าวตามข้าพเจ้า ทำดีมาก ทำดีมาก ทำดีมาก!’
......
ซึ่งบางทีก็อาจจะยิ่งใหญ่ไปหน่อยในสายตาคนปกติ

ไม่อยากจะยอมรับกับความจริงที่ว่า ‘คนเราก็เติบโตมาจากการผิดหวังนี่แหละ’......การไม่ถูกยอมรับ การถูกทำให้เสียใจ และการก้าวผ่านเรื่องเหล่านั้นมาได้ก็ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาอีกนิดนึง

ตัวเราใหญ่ขึ้นเรื่อยๆคงจะเป็นเพราะสะสมตะกอนของความผิดหวังมากมายในร่างกาย

ผสมกับน้ำตาภายในใจที่แทบจะล้นออกมาอยู่แล้ว

กลายเป็นตัวเราที่เกือบสมบูรณ์ในวันนี้

ส่วนที่หายไปที่ทำให้เกือบสมบูรณ์ก็คงเป็นบางอย่างที่เราทำตกหล่นหายไปตามแต่ระยะช่วงเวลาของชีวิต....คนรักบ้าง ของที่รักบ้าง ความสัมพันธ์บ้าง ปัจจัยชีวิตต่างๆบ้าง จนบางครั้งก็แอบคิดว่าชีวิตนึงที่เกิดมานี้เราจะต้องสูญเสียไปอีกแค่ไหน ต้องร้องไห้เพราะเรื่องย่ำแย่ที่เจออีกกี่ครั้ง ถึงจะได้เจออะไรที่สามารถต่อเติมให้เราสมบูรณ์ได้ 

แต่ตามความจริง โลกนี้ก็ไม่มีใครสมบูรณ์100%
เหมือนฟ้าเล่นตลกอะไรสักอย่างที่เราก็ไม่ค่อยเต็มใจที่อยากจะเล่นด้วยสักเท่าไหร่นัก คนบนฟ้ามองเราเป็นหมากบนเกมตัวนึงที่หมดความสำคัญเมื่อไหร่ก็ปัดทิ้งให้ตกกระดานอย่างไม่ลังเล อย่างไร้หัวใจ

ใครเก่งมากพอก็ได้เล่นเกมต่อ

ใครไม่เก่งพอ ก็....เสียใจด้วย ‘เกมโอเวอร์’

ถ้าไม่อยากผิดหวัง จงอย่าคาดหวังกับอะไรทั้งนั้น
อย่าฝันลมๆแล้งๆว่าถ้าสัั่งข้าวกะเพราไก่แล้วจะได้รสชาติเหมือนกับที่แม่เคยทำให้กินและติดเป็นรสชาติสุดโปรดมาตั้งแต่เล็ก
อย่าคาดหวังว่ากระดาษรายงานเขียนเรียงความที่ส่งให้อาจารย์ตรวจจะผ่านและไม่ต้องแก้อีกครั้ง

ถ้าไม่คาดหวังได้
ก็คงจะพอผ่อนให้การผิดหวังไม่เกิดขึ้นได้บ้าง และคงน่าจะเป็นเรื่องที่ดี

......
แต่ถึงเราไม่ได้คาดหวัง
คนบนฟ้าก็เล่นมายากลแสนตลกเสมอ
และคนบนฟ้าคุมเกมได้ดีเสมอ
คนอื่นก็มาคาดหวังกับเราอยู่ดี

“โตขึ้นหาอาชีพดีๆทำนะ จงตั้งใจเรียนและเป็นเด็กดี”
“เป็นเด็กขยันนะ จะได้ไม่ต้องลำบากในอนาคต”
“ลองสอบหมอดูมั้ย หรือวิศวะ ทันตะอะไรพวกนี้ก็ได้”

ตอนนั้นแหละ
ที่ความคาดหวังมากมายจากทั่วทุกสารทิศทำให้ต้องจำใจรับและเงยหน้ายิ้มพร้อมพูดว่า “จะลองพยายามดูค่ะ”

ทั้งๆที่ลดการผิดหวังที่เกิดด้วยตัวเองได้แล้ว ก็ยังต้องมาถูกทำให้โตขึ้นด้วยสายตาผิดหวังจากคนอื่นอยู่ดี
กลายเป็นตัวเล่นในเกมสุดห่วยที่ถึงแม้จะมีตัวช่วยก็ไม่ได้ทำให้ผ่านด่านของแต่ละเลเวลได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ที่ทำไป ก็ได้แค่เกือบสมบูรณ์แบบ
อีกทั้งหลอดเลือดก็แทบไม่เหลือเลือดสำรองแล้ว
ไม่ได้ดาวสามดวงและคำชมที่ให้กำลังใจใดๆ
แต่ก็....ถ้าไม่ผิดหวัง ก็คงไม่ได้เติบโต
คงไม่ได้เข้มแข็งอย่างเท่าที่เป็นในทุกวันนี้
คงเป็นแค่ต้นอ่อนของเมล็ดพันธุ์ที่ไม่แข็งแรงและพร้อมจะหักไปกับแรงลมที่ไม่แน่นอนได้ตลอดเวลา คงอ่อนไหวไปกับทุกสภาพแวดล้อมที่ไม่ปกติ


ภายหน้าฉันคงจะตกตะกอนเพิ่มอีก

จากการผิดหวังมากมาย

ตัวฉันคงโตขึ้นจากตะกอนการผิดหวังเหล่านั้น

แต่ก็ดี ฉันจะได้ตัวใหญ่ขึ้นเพื่อพร้อมรับมือกับโลกใบใหม่ที่ใหญ่มากขึ้น 

......

ดังนั้น,
ดีใจเถอะ เฉลิมฉลองกับการตกตะกอนของเธอซะ
ภูมิใจในตัวเองที่เธอก้าวผ่านการผิดหวังเหล่านั้นมาได้
ไม่ว่าจะเละเทะแค่ไหน แต่สุดท้ายก็ผ่านมาได้
ไม่ว่าจะเป็นการผิดหวังจากการคาดหวังเล็กๆ
หรือการผิดหวังจากการคาดหวังของคนรอบข้าง

แถมความจริงแสนขมขื่นที่ว่า
โลกนี้ยังมีการผิดหวังมากมายรออยู่



อย่ากลัว, 

เพราะ

คุณก็แค่จะตัวใหญ่ขึ้นจากการตกตะกอน:-)

SHARE

Comments

Wexxll
2 years ago
ภูมิใจในตัวเอง และคนเขียน เราจะเติบโตจากการผิดหวังนี้ไปเรื่อยๆ
Reply
เติบโตไปด้วยกันนะคะ
Inthewind
2 years ago
:))
Reply
:-D
TamThichaya
2 years ago
ความผิดหวัง เป็นอะไรที่คาดไม่ถึง ว่าได้สิ่งดี ๆ ตอบแทนกลับมา
Reply
1996_Mt
2 years ago
เป็นบทความที่ชอบมากค่ะ ให้ข้อคิดที่ดี ^^

Reply
NAKHORN52hz
2 years ago
คุณจะโตขึ้นมากกว่า100เซนต์
Reply