หมาดำ
"สู้สิ" "อดทนนะ" 
คำเหล่านี้ถ้าสำหรับคนปกติก็อาจจะรู้สึกดีขึ้นอยู่บ้าง แต่ในฐานะคนที่มีโรคนี้ 
โรคที่ฉันก็ไม่รู้เลยว่า โลกมันเปิดรับขนาดไหน หรือที่ที่ฉันอยู่เขาเปิดรับขนาดไหนกัน 
ฉันเคยรู้สึกพลาดที่บอกความจริงว่าฉันเป็นโรคนั้น "โรคซึมเศร้า"

ฉันรู้สึกว่าฉันต้องการใครสักคนที่สามารถรับฟังฉันโดยที่ไม่มีการด่าว่าใดๆ และฉันก็คิดผิด 
พวกเขากลับด่าว่า สอนฉัน ฉันรู้สึกแย่ที่ไม่สามารถเป็นแบบที่พวกเขาพูดได้ ฉันไม่สามารถสู้ อดทน อย่าร้อง หรือแม้แต่หยุดทำร้ายตัวเอง ฉันอยู่กับมันมานานและฉันก็ดิ่งลงทุกวัน

 "หมาดำ" หมาดำเหมือนเพื่อนของฉัน มันคือศัพท์เฉพาะทางของโรคนี้ และทุกๆวันมันจะคอยเข้ามาใกล้เรื่อยๆ ฉันรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ในห้องกับมันนะ น่าแปลกเหมือนกันและฉันก็เริ่มต่อต้านการอยู่กับคนส่วนมากมากขึ้นเรื่อยๆ ฉันไม่สามารถมองคนอื่นมีความสุขแล้วรู้สึกดีได้อีก ฉันรู้แค่ฉันก็อยากเป็นแบบนั้น และฉันก็เริ่มอยากหาที่ร้องไห้คนเดียวเงียบๆ และมันก็ทำให้ฉันดิ่งลงเรื่อยๆ 

"หลุม" ที่ฉันและมันสร้างขึ้นมา ลึกลงไปทุกที แสงสว่างเริ่มส่องมาไม่ถึง ฉันเริ่มมีเพื่อนแปลกหน้าทางอินเตอร์เน็ตที่เป็นแบบฉันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆมานั่งในหลุมด้วยกัน ฉันไม่รู้จักพวกเขาเลยสักนิด ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยรู้ชื่อ แต่เรากลับเข้าใจกัน นั่งมองกันและกันดิ่งหรือบางทีพวกเขาก็ทำร้ายตัวเอง ฉันทำได้แค่มองและเข้าใจหัวอกพวกเขา แต่ฉันรู้สึกดีที่มีคนเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น และไม่ตำหนิฉัน เขาให้กำลังใจในแบบของเรากันอย่างไม่รู้ตัว

หากการมีชีวิตของแต่ละคนไม่เหมือนกัน การใช้ชีวิตของฉันคงเป็นทางลาดยาวที่หาจุดจบไม่ได้นอกจากต้องจบชีวิตฉันเอง มันยาวเหลือเกินไม่มีใครเดินมาทางนี้กับฉัน ท้องฟ้ามันสีเทาและฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองเดินมานานขนาดไหน มันเริ่มมาได้ยังไง หมาดำเริ่มเดินกับฉันจริงๆเมื่อไหร่ แต่ฉันเริ่มรู้สึกว่าฉันเริ่มเหนื่อยขึ้นเรื่อยๆ ฉันรู้สึกว่าฉันเริ่มมีรอยกรีดมากขึ้น ฉันแสแสร้งในการมีความสุขเก่งขึ้น และฉันเริ่มร้องไห้บ่อยครั้งแม้แต่กับการเงยมองท้องฟ้าธรรมดาๆ...น้ำตาฉันก็ไหลเหมือนสายฝนซะงั้น และ นานเหลือเกินกว่ามันจะหยุด

ฉันเหนื่อย แต่การนอนหลับไม่ได้ช่วยอะไรฉันเลย มันทำให้ฉันกลัวเพราะฉันรู้ว่าฉันจะต้องตื่นมาอีกครั้ง ตื่นมาเดินต่อไป ทั้งๆที่ฉันเริ่มจะไม่ไหวทุกที...

ฉันไม่อาจสู้กับความเหนื่อยได้ตลอดไป ฉันเหนื่อยเหลือเกิน.ฉันแค่อยากนอนไปตลอดกาล..
พร้อมกับหมาดำ...

 
SHARE
Writer
myworldiscoming
I'm depressed
บันทึกโลกสีเทาของฉัน

Comments