ลาก่อน, คุณในความทรงจำ
ณ ตอนนั้นฉันคิดว่าเราสองคนน่าจะได้อยู่ด้วยกันนานกว่านี้
ไม่รู้สิ
เขาบอกกับฉันว่าไม่มีวันปล่อยมือจากฉันแน่
แต่ฉันก็ลืมไปว่าความรู้สึกของคน
มันอยู่ไม่นานเท่าคำพูดที่พูดออกมาหรอก

บางทีฉันก็สงสัยเหมือนกันนะ
ทำไมคนเราจะต้องมีคำพูดที่สวยหรูมากมาย
เพื่อที่จะไขว่คว้าคนคนนึงเข้ามาในชีวิต
แต่พอไม่นาน ก็โยนทิ้งราวกับของเล่นที่แตกหักไปเสียแล้ว

แต่ก็แน่สิ เขาไม่เคยตกเป็นของเล่นของคนอื่น
เหมือนที่ฉันเป็นนี่

ในช่วงเวลาหนึ่ง ฉันคิดว่า
เราสองคนน่าจะมีความสุขกับการมีกันและกัน
ในแต่ละวัน
แต่ละนาที
ที่ผ่านไป

แต่ก็นั่นล่ะ
เพียงแค่ "คิด"
เท่านั้น..

ฉันเฝ้าอ่านบทสนทนาเก่าๆในมือถือที่เราเคยคุยกัน
ไม่ว่าจะเป็นข้อความที่เราคุยกันวันแรก
จนกระทั่งถึงข้อความสุดท้ายในบทสนทนา

มันเคล้าไปด้วยความสุขที่แสนขมขื่นจริงๆ

กี่คำพูดหลอกลวงที่คุณเอ่ย
'น่ารัก'
'คิดถึง'
'อยากเจอ'

มันก็เป็นเพียงคำพูดหลอกเด็ก
ที่คุณใช้หลอกฉันได้สำเร็จเพียงเท่านั้น

น่าแปลกที่ไม่ว่าฉันจะโตขึ้นมากเท่าไหร่
คำพูดพวกนั้นมันก็ใช้หลอกฉันได้เสมอ

แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าคำโกหกเหล่านั้น
มันช่างหอมหวานเสียเหลือเกิน

ฉันบอกกับคุณว่าฉันไม่ชอบกลิ่นของแอลกอฮอล์เลยซักนิด
'เด็กน้อยเอ๊ย'
คุณพูดคำนั้นพร้อมกับหยิกแก้มของฉันเบาๆ

แล้วหลังจากนั้นฉันก็ไม่เห็นคุณแตะมันอีก

เป็นการกระทำอันหลอกลวงที่แสนดีเหลือเกิน

น่าแปลกที่ถึงแม้คุณจะโกหก
ใจร้ายขนาดไหน

คุณก็ไม่เคยถูกถอดออกจากความรู้สึกดีๆของฉันเลยซักนิด
คุณยังคงติดในใจของฉัน
เป็นคนที่อยู่ในความทรงจำของฉันเสมอ

คุณทำมันได้ยังไงนะ
แล้วมันเป็นไปได้ยังไง

ทั้งที่คุณใจร้ายมากขนาดนั้น
แต่ฉันกลับไม่เคยรู้สึกดีเลยซักครั้งที่คุณหายไป

ถ้านับๆดูก็หลายเดือนแล้ว
แต่ฉันยังคงคิดถึง
นั่งอ่านบทสนทนาเก่าๆ
นั่งมองภาพที่เราเคยถ่ายด้วยกัน

แม้กระทั่งรูปที่ฉันแอบถ่ายคุณ
ฉันยังลบมันออกไม่ได้ด้วยซ้ำ
'ลบได้ไหม'
'ไม่เอาน่า น่ารักจะตาย'
'ถ้าชอบก็ไม่ต้องลบก็ได้'

เธอผลักหัวฉันเบาๆ

นึกแล้วขำชะมัด...

ขำทั้งน้ำตาน่ะ

ไม่ว่าตอนนี้คุณจะอยู่ที่ไหน
ทำอะไร
มีความสุขมากแค่ไหน
มีอะไรติดค้างในใจ

เราก็ขอให้คุณผ่านมันไปได้ด้วยดี

ได้โปรดจำไว้ว่าครั้งหนึ่ง
คุณยังเคยมีฉันในชีวิต

ได้โปรดจำมันให้ได้
เหมือนที่ฉันจำมันได้ทุกวินาที
กับการที่มีคุณอยู่

ถ้าคุณรู้ว่าฉันคือใคร
ฉันก็อยากให้คุณรับรู้ว่ามันมีคำพูดมากมายที่ฉันอยากบอกคุณ

ถึง คุณในความทรงจำที่ไม่มีวันจางหายของฉัน,
SHARE

Comments