Love the way you lie
Love the way you lie ...
เพลงนี้เป็นเพลงแรกๆที่เราเริ่มฝึกแร็พ
“เราแร็พได้ด้วยนะ”
“จริงอ่ะ แร็พให้ฟังหน่อยดิ”
“เอาจริงเหรอ แต่ไม่ค่อยเพราะนะ”
“อื้อ ก็อยากฟังเต้ยแร็พอ่ะ”
“งั้นเคนต้องร้องท่อนปกติให้เรานะ”
“ได้ดิ งั้นเริ่มเลยนะ”
“อื้อ...”

“Just gonna stand there and watch me burn”
.
.
.
“ถึงท่อนแร็พแล้ว ร้องเลยยย”

“I can't tell you what it really is
I can only tell you what it feels like”
“And right now there's a steel knife in my windpipe”

“I can't breathe but I still fight while I can fight”

.
.
.

“เหยยย ก็ได้อยู่”
“ไม่อ่ะ ยังติดๆขัดๆ”
“แค่นี้ก็ดีแล้ววว”
“อื้อ”
“แล้วไว้มาด้วยกันอีกนะ”
“😊”

...นั่นเป็นครั้งแรก และครั้งเดียวที่เราได้ไปร้องเพลงที่ห้องดนตรีด้วยกัน...



“เต้ย แกเปิดเพลงไรอยู่วะ”
“Love the way you lie รู้จักมะ เราชอบเพลงนี้ เราแร็พได้ด้วยนะเว้ยพริ้ม”
“ไหนแร็พให้ฟังดิ๊555”
.
.
.
“(S)he fucking hates me and I love it.”
“Wait! Where you going?”
“I'm leaving you!”
“No you ain't. Come back.”
.
.
.
“อีเต้ย แกจะแหกปากร้องคำว่าคัมแบคเสียงดังทำไมวะ555”
“...”

จะได้เตือนสติตัวเองว่า ต่อให้เราตะโกนคำว่า come back ดังแค่ไหน ... เขาก็ไม่กลับมา 😊

SHARE
Writer
Espadeaf
Students
Little do you know

Comments