ขนมปังสังขยา
วันนี้เป็นวันอังคาร 

เราตื่นเช้า ประมาณ5.45 เเต่งตัวอาบน้ำฉีดน้ำหอม หยิบเชิ๊ตขาว กางเกงสเเลคขายาวเรียบกริ๊บมาใส่ เเละลิปสติกที่เพิ่งถอยมาไม่กี่วันก่อนก็เสร็จโก๋  เราบรรจงทาเป็นสองเลเยอร์ให้ดูเป็นสาวเซ็กซี่ ใส่ต่างหูเพชรเบาๆ โอเคสวยละ พร้อมออกจากบ้าน

คราวนี้พอลงมาข้างล่าง ก็เห็นเเม่เตรียมของไว้ใส่บาตรเต็มไปหมด เราก็ได้โอกาสทำบุญทำกุศลหน่อยไหนๆรถเมล์ที่รอก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะโผล่มา


ตอนที่เรากำลังใส่บาตร หางตาก็เหลือบไปเห็นคุณลุงคนนึง เเกนั่งอยู่ถัดไปจากเราไม่เยอะ เเกนั่งอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งที่ปิดประตูเหล็กอยู่ (เเถวบ้านเราเป็นตึกพาณิชย์หมด) 

คุณลุง ใส่เสื้อสีขาวมอมเเมม กางเกงขายาวสีดำที่ยับยู่ยี่ ข้างๆตัวลุงมีถุงพลาสติกใบกลางๆวางอยู่ ข้างในเห็นชามพลาสติกอีกใบ เหมือนเป็นถุงที่เเกไว้ใส่ข้าวของเครื่องใช้ส่วนตัว 


เเกไม่น่ามีบ้าน เเละไม่เห็นเเกใส่รองเท้า 


พอมองไปถึงเท้าเเก ก็เห็นว่าเท้าเเกข้างหนึ่งบวมเเละดำ ไม่เเน่ใจว่าเกิดจากอะไร หรือว่าจะเป็นเบาหวานก็ไม่กล้าฟันธง


เราหยิบเอาขนมปังสังขยาเดินไปให้ลุง1ถุง ลังเลว่าจะให้เงินด้วยมั้ย กลัวถ้าให้ลุงจะคิดว่าเรามองเเกเป็นขอทานหรือเปล่า


เเต่เเกก็รับทั้งขนมเเละเงินด้วยความดีใจ เเกทำท่าอะไรซักอย่างที่รู้สึกได้ว่าเเกกำลังขอบคุณพระเจ้า เเอบเห็นลุงมีขี้ตาที่ตาทั้งสองข้าง กะจะเดินไปเอาทิชชู่มาให้ลุงอีกทีเเต่เดี๋ยวลุงจะคิดว่าอินี่เยอะ เลยเดินกลับเข้าบ้าน 

ดีใจนะ ที่อย่างน้อยวันนี้เเกได้ยิ้มบ้าง เพราะเอาจริงถ้าเป็นเรา เราคงทุกข์มาก


ลองมองกลับมาที่ตัวเองว่าเราโชคดีเเค่ไหน ไม่พิการ ไม่ต้องอดมื้อกินมื้อ ได้เที่ยว ถึงจะไม่ได้รวยเว่อวังเเต่ก็ถือว่าสุขสบายกินได้นอนได้



ขอให้ขนมปังสังขยา made ลุง day นะคะ


              เป็นมนุษย์ ใครว่าดี ก็คิดได้
          เเต่บางคน ทุกข์เจียนตาย ใครจะรู้
            บางคนรวย สุขสบาย ง่ายน่าดู
          บางคนอยู่ เพียงให้วัน ผันผ่านไป

             ยามเรามี เราใช้ อย่างสุขสม
          ลองเเบ่งบ้าง อย่างกงม เป็นนิสัย
            หากวันหนึ่ง เราเกิด อับจนใจ
        อาจมีคน ช่วยเหลือได้ เพราะเเรงบุญ

     เป็นมนุษย์ เหมือนมาเที่ยว เดี๋ยวต้องกลับ
             มีเกิดดับ สลับไป เป็นวงหมุน
            ตอนมีอยู่ หมั่นทำดี ไว้เป็นทุน
          ตอนจากไป จะได้หนุน เเละพึ่งพา








SHARE

Comments