เขียนไปเรื่อยๆ

ปล.อันนี้เขียนเละมากๆ ไม่เรียบเรียง ขี้เกียจ แค่อยากเขียนก็เลยเขียน


กาลเวลาทำให้คนเราเติบโตขึ้น มีวุฒิภาวะและความคิดเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น นั่นเป็นเรื่องดี แต่บางครั้งกาลเวลาก็พรากสิ่งสำคัญไปจากเราเช่นกัน
ตอนเด็กเป็นคนที่มีความมั่นใจ ขยัน และพูดเยอะกว่านี้ แสดงออกความรู้สึกเยอะกว่านี้มากๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่กลายเป็นคนไม่มีความมั่นใจ จะตัดสินใจอะไรต้องพึ่งเพื่อนตลอด ไม่ขยันเหมือนแต่ก่อน พูดน้อย และเก็บความรู้สึก...

พูดถึงการตั้งใจเรียน...
เป็นหนึ่งในความเป็นเด็กที่เราสูญเสียไป
กล้าพูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าสมัยประถมขยันมากๆ ตั้งใจเรียนสุดๆ 
...มันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ....
รู้ตัวอีกทีก็กลายเป็นคนในแบบที่เราเองไม่ชอบซะแล้ว
ทำให้หลายๆคนผิดหวัง ทั้งเพื่อน พ่อ แม่ และคนที่ผิดหวังที่สุดคือตัวเราเอง...

“ทำไมเราไม่ทำนะ”
“ทำไมไม่อ่านนะ”
“ทำไมขี้เกียจ”
“เมื่อไหร่จะปิดมือถือ”
“อ่านหนังสือสิ”

คำพูดพวกนี้มักเกิดขึ้นมาในหัวเสมอ
สุดท้ายเราก็เอาแต่โทษตัวเองว่า

“เราไม่ได้ฉลาดเหมือนคนอื่นนิ เรามันไม่เก่ง เรามันไร้ความสามารถ”

เราเอาแต่โทษนู่นโทษนี่ แต่ไม่ความเป็นจริงแล้วเป็นเพราะตัวเราเองทั้งนั้น
เราพยายามมากพอหรือยัง?
เราใส่ใจกับมันมากพอรึยัง?
เราอดทนกับมันมากพอรึยัง?
เราเสียใจกับความล้มเหลวและโอกาสที่เราปล่อยให้หลุดมือไปมากพอรึยัง?

หยุด...และลงมือทำให้เต็มที่สักครั้งสิ

- ความพยายามที่มากพอ จะนำมาซึ่งความสำเร็จ -


ถ้าได้ลองทำเต็มที่สักครั้ง คงจะไม่ภูมิใจมิใช่น้อย 😊



ขอบคุณรูมเมทที่เตือนสติเรามากๆ ถึงตอนนี้เราจะดึงความขยันกลับมาได้ไม่เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ช่วยดึงกลับมาเยอะมากๆ
สักวันเราคงจะกลับมาเป็นเราคนที่เป็นเด็กขยันอีกครั้งนึง
ขอบคุณที่ช่วยสอนเคมีและเลข
ขอบคุณที่ช่วยติวดนตรีและโลกศาสตร์
ขอบคุณที่ข่วยติวหลายๆวิชา
ขอบคุณที่ทำให้เราขยันขึ้น
ขอบคุณที่ให้คำปรึกษาในหลายๆเรื่อง
ขอบคุณที่ชมว่าเราสวยจากใจจริง555555555
ขอบคุณที่มีขนมมาให้กินเสมอ555
ขอบคุณที่ให้ความบันเทิงแก่ห้อง
ขอบคุณที่ให้ยืมคอมตอนเราคอมพัง
ขอบคุณที่เป็นคนจริงใจและพูดตรง
ขอบคุณที่ฟังเราบ่นได้ทั้งวัน555

เป็นรูมเมทที่สนิทที่สุดละ ไม่คิดว่าจะสนิทขนาดนี้เลย 


ก็บอกแล้วว่าเขียนมั่ว😂
เขียนปนทุกเรื่อง555

สรุป
-ขอบคุณรูมเมท
-ดึงความขยันกลับมา ค่อยๆดึงวันละนิด
แล้วสักวันมันจะกลับมาอย่างแน่นอน เชื่อมั่นในตนเอง ลองทำอย่างเต็มที่สักครั้ง👍



เขียนมาตั้งแต่ซัมเมอร์ ลืมลง55




SHARE

Comments