โลกคนละใบ
โลกใบนี้มีอะไรมากมายน่าเรียนรู้ 
โลกใบเดิมที่ฉันอยู่ ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนผัน 
โลกกลม ๆ ยังหมุนอยู่ทุกวัน 
โลกเปลี่ยนพลัน เมื่อฉันพานพบเธอ

โลกสีเทาทึมทึกกลับสว่าง 
โลกสีจางถูกแต่งแต้มด้วยสีสัน 
ดั่งโลกหล้า ลาอาทิตย์ประสบพลัน
กับแสงจันทร์ ส่องฟ้ายามราตรี 

โลกใบสวย แช่มช่อแลชูชื่น 
โลกขมขื่นหายไปเมื่อไหร่หนา 
โลกของฉันตั้งแต่มีเธอเข้ามา 
งดงามกว่าสิ่งใดเหนือบรรยาย 

แม้นโลกนั้นฉันมองเธอได้ชั่วครู่ 
โลกใบเดิมที่ฉันอยู่ก็สุขสันต์
เพียงเฝ้ามอง ตัวเธอในทุกวัน 
เหมือนมองจันทร์ เพียงได้มองก็สุขใจ 

โลกของเธอ โลกใบเดิม โลกใบเก่า 
เธอจะเศร้าหรือสุขเพียงใดหนา  
โลกของเธอจะมีใครเคียงชีวา 
โลกที่เธอไม่รู้ว่าฉันเป็นใคร

โลกของเราโคจรไปรอบ ๆ 
ต่างมีกรอบขีดกั้นไว้แน่นหนา 
ฉันเพียงมองตัวเธอด้วยสายตา 
แต่เรากลับไม่เคยได้รู้จักกัน 

จนวันหนึ่งวันที่โลกเรามาใกล้ 
เธอจึงได้มีโอกาสรู้จักฉัน 
เพียงเสี้ยววินาทีที่พบกัน 
คือสิ่งที่ฉันวาดฝันตลอดมา 

ฉันเพียงนึกอยากรู้จักโลกเธอบ้าง 
อยู่ข้าง ๆ ถามว่าเธอมีสุขไหม 
อยากแบ่งปันเรื่องเศร้าเมืื่อทุกข์ใจ 
อยากเข้าใกล้โลกของเธอมากกว่าเดิม 

แต่ยิ่งพยายามก็ยิ่งรู้ 
โลกที่เธอยืนอยู่ไม่ควรมีฉัน 
โลกของเราเหมือนอยู่ใกล้ในบางวัน 
ความจริงนั้น มันห่างไกลกันหลายวา

โลกของเราคนละใบกันเห็น ๆ 
ที่ฉันเป็นเพียงฝันเท่านั้นหนา 
โลกใบจ้อยที่นำพาเธอมา 
เพียงพบหน้าแล้วนำพาเธอจากไป 

โลกที่เธอไม่มีฉันคงไม่เปลี่ยน 
โลกหมุนเวียนเวลาก็ผ่านผัน 
โลกที่ฉันไม่มีเธอในทุกวัน 
จะมีสีสันสวยงามได้อย่างไร 

เมื่อความพยายามไม่เป็นผล 
เพราะน้ำกร่อนหินคงทนได้ไม่ไหว 
ด้วยรำคาญน้ำตัวดีแสนวุ่นวาย 
หินจึงได้หนีไปในสักวัน 

ฉันจึงควรหยุดตัวเองเพียงเท่านี้ 
เก็บภาพวันเก่า ๆ ไว้ในฝัน 
จะปล่อยโลกของเธอในทันควัน 
ปล่อยเป็นโลกคนละใบเหมือนอย่างเคย  



SHARE
Writer
Elva
writer
เพราะพรหมลิขิตให้ฉันรู้จักเธอ แต่พรหมไม่ได้ลิขิตให้เรารู้จักกัน....

Comments