Everything about you , I addicted.
เสาไฟต้นที่สาม ถัดจากบาร์เจ้าประจำของเธอ ที่ตรงนั้นแหละที่เราเจอกันครั้งแรก

'ไง'

คำทักทายที่โง่เง่าแต่ฉันก็พูดออกไป

'เรารู้จักกันหรอ'

เธอละออกจากบุหรี่มวนนั้นแล้วพ่นควันสีขาวจนโขมงไปหมด

'ไม่รู้สิ มาคนเดียวหรอ'
'รู้จักกันจนถามแบบนี้ได้ด้วยหรอ'
'ถามตามตรงเลยนะ'
'...'
'เสาต้นนี้น่ะ มายืนทุกวันไม่เบื่อหรือไง'





'มายืนดูทุกวันน่ะ เป็นโรคจิตหรือไง'
'จะว่างั้นก็ได้ แต่เธอน่าสนใจดี'
'ตลกตายล่ะ'

'ฉันชื่อแฮลลี่'
'ไม่ได้อยากรู้ซักหน่อย ฉันเอลีนอร์'
'ยัยบ้า'

ดูง่ายดี แต่แปลกที่พอจบบทสนทนานั้นเราก็แลกช่องทางติดต่อของกันและกัน และเรานัดเจอกันที่บาร์เจ้าประจำทุกวัน..





'สูบมั้ย'

เธอถามพร้อมกับยื่นบุหรี่หนึ่งมวนออกจากซองของมัน ริมฝีปากที่แต่งแต้มด้วยสีแดงเลือดนก ตัดกับสีผิวขาวสว่าง เส้นผมสีดำขลับ ทุกอย่างมันดูสมบูรณ์แบบไปหมด

'ไม่ล่ะ พอดีไม่ชอบสูบ'

ฉันปฏิเสธออกไป เธอยักไหล่พร้อมกับคว่ำริมฝีปากลงเล็กน้อย

เรายืนกันที่เสาต้นเดิม ตอนนี้มันก็... ตีสองแล้วนี่? แต่ช่างเถอะ วันนั้นกว่าจะได้กลับก็เกือบเช้าอยู่เหมือนกัน

เธอพ่นควันออกมาเป็นระลอกจนกระทั่งมันหมดมวน เธอปักมันลงไปกับที่เขี่ยบุหรี่ข้างๆเสาที่เรายืนอยู่ เธอกัดริมฝีปากอิ่มนั่น ดูแล้วคงจะเสียบุคลิกแย่ แต่มัน... น่ารักชะมัด

ทุกอย่างในหัวกลายเป็นสีขาวโพลน ฉันไม่รู้ว่าที่ทำอยู่มันคืออะไร แต่ฉันรู้แค่ว่าตอนนี้ กลิ่นบุหรี่และรสชาติของมันที่ติดอยู่กับริมฝีปากของเธอ



ฉันชอบมัน



'ทำบ้าอะไรแฮล'

คำพูดและน้ำเสียงที่ฟังดูเหมือนไม่พอใจ แต่เธอไม่ได้ขัดขืน เธอไม่ได้ผลักไส มันดูย้อนแย้งไปหรือเปล่า?

'แค่อยากลองสูบบุหรี่น่ะ'
'เหอะ'
'เธอชอบ'
'รู้ดี'
'แล้วไม่ปฏิเสธล่ะ'
'...'

เธอเงียบ และหันหน้าไปทางอื่น ให้เด็กอมมือดูก็รู้ว่าเขินอยู่ มันไม่เนียนเลยนะ เอลีนอร์

'แต่ฉันว่านะ ฉันเริ่มติดใจบุหรี่แล้วล่ะ'
'หืม'
'บุหรี่ จากริมฝีปากของเธอ'





ตอนนี้สถานที่นัดของเราเปลี่ยนไป จากที่มันเคยเป็นบาร์เล็กๆ และเสาไฟต้นที่สาม มันกลายเป็นห้องพักของเอลีนอร์

'กลิ่นบุหรี่แรงดีนะ'
'เหน็บแนมเก่งดี'
'แต่เชื่อเถอะ ฉันไม่ชอบมันเหมือนกับที่ชิมจากเธอหรอก'
'หุบปากซักที'





'ฉันชอบปากเธอเวลาทาลิปสีแดงนั่น'
'งั้นต่อไปจะไม่ทา'
'อย่าตลกน่าเอล'

เธอไปสูบบุหรี่อยู่ตรงระเบียงห้องพักของเธอ ฉันเดินตามไปยกมือกอดรอบเอวเล็ก พร้อมกับวางคางเกยบนไหล่ของเธอ

แปลกนะ ทั้งที่เธอสูบบุหรี่ขนาดนั้น แต่กลิ่นผม กลิ่นเสื้อผ้า และกลิ่นกายของเธอ มันหอมไปหมด




ฉันชอบมัน




วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ฉันได้ลิ้มลองรสชาติบุหรี่นั่นอีกครั้ง บนระเบียง แสงสีในเมืองยามค่ำคืนที่มัน... สวย วันนี้ทุกอย่างมันไปได้ดีเสียจนน่าตกใจ น่าจะเพราะคนที่อยู่ด้วยนั่นแหละมั้ง

'ฉันชอบผมตัดสั้นของเธอจัง'
'หืม'
'ผมเธอ สวยดี'
'แล้วรู้อะไรมั้ย'
'ว่าไง'
'ฉันชอบทุกอย่าง ที่เป็นเธอ เอล'




จบจากประโยคนั้น ฉันเกลี่ยผมของเธอขึ้น แล้วลิ้มรสบุหรี่ที่ตอนนี้เริ่มเจือจางไปจนเกือบหมด เรียวลิ้นที่เกี่ยวพันกันไปมาไม่มีใครยอมใครจนมีเสียงเล็กน้อย ก่อนจะผละออกจากกันแล้วพากันขึ้นไปบนเตียงที่กว้างเพียงพอสำหรับสองคน

บทรักของเราเริ่มที่เตียงนั้น และจบลงที่เตียงนั้นในเวลาที่เกือบเช้า

เล่นซะเมื่อยไปหมดเลยนะยัยเอล...



'แฮล'
'ว่า'
'มาเจอกัน ทุกวันนะ'
'...'
'ฉันเสพติดเธอ ยิ่งกว่าบุหรี่แล้ว'
'คิดว่าไม่มีงานมีการทำหรือไง'
'แล้วคิดว่าฉันไม่มีหรือไง ยังไงเราก็เจอกันตอนดึกอยู่แล้วนี่'
'ฉันปฏิเสธก็คงจะดูโง่เง่าพอตัวเลยล่ะ'

ฉันก้มลงกดริมฝีปากที่แก้มใส ก่อนจะติดกระดุมเสื้อที่หลุดรุ่ยจากกิจกรรมเมื่อคืน ออกจากห้องพักยัยตัวดีด้วยสภาพผมที่ยุ่งเหยิงไปหมด 





ชีวิตประจำวันของฉันก็วนลูปแบบเดิมๆ
ไปทำงานที่ออฟฟิศตอนเกือบสาย กลับอพาร์ทเมนต์เพื่ออาบน้ำแต่งตัวไปหายัยตัวดีตอนใกล้ค่ำ อยู่ทำนั่นทำนี่ด้วยกัน นอนค้างที่นั่น และกลับอพาร์ทเมนต์ไปอาบน้ำแต่งตัวในตอนเช้า

เหมือนอพาร์ทเมนต์ของฉันจะมีไว้แค่อาบน้ำกับแต่งตัวแล้วล่ะนะ




'เอล'
'หืม'
'คบกันนะ'
'...'
'ฉันควรจะพูดตั้งนานแล้วนี่'
'ฉันคิดว่าต้องเป็นมะเร็งปอดตายก่อนซะแล้ว'
'เพ้อเจ้อน่ะยัยตัวดี'

ฉันใช้นิ้วเคาะที่หน้าผากของเธอเบาๆด้วยความมันเขี้ยว แล้วเราก็เข้าหากันอีกครั้ง คราวนี้ไม่ใช่ Sex friend แต่เรามีสถานะที่จะทำกัน และพูดว่าเราเป็นคนรักกันได้อย่างเต็มปาก

'ฉันรักเธอเอล'
'ฉันก็รักเธอแฮล'
'อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆนะ'
'รู้น่า'







"เอล วันนี้ฉันได้เลื่อนตำแหน่งด้วยนะ จากที่ตอนแรกฉันถูกตาแก่พุงพลุ้ยนั่นสั่งงานงกๆ ตอนนี้ฉันกลายเป็นคนสั่งแทนแล้วล่ะ"


"คิดถึงเธอจัง"


"วันนี้ฉันทำไก่อบมัสตาร์ดของโปรดเธอด้วย ถึงมันจะดูแย่ไปหน่อย แต่คราวหน้าฉันจะทำให้ดีกว่านี้" 


"ไหนสัญญาว่าจะอยู่ด้วยกันไง..."


"คนโกหก..."


ฉันพึมพำอยู่ที่หน้าป้ายหลุมศพที่เขียนชื่อ เอลีนอร์ พร้อมกับวางดอกแดฟโฟดิล

ใช่.. ชื่อคนรักของฉัน

เธอจากไปหลังจากที่เราคบกันได้สองปี

เธอไม่ได้ไป เพราะการที่เธอสูบบุหรี่หรือกินเหล้า

เธอไปด้วยอุบัติเหตุที่แม้กระทั่งตัวฉันเองก็คงไม่อาจให้อภัยกับคนที่มันทำ

รถคันสีดำที่พุ่งชนเธอจากการเมาแล้วขับตอนที่เธอกำลังข้ามถนนบนทางม้าลาย วันนั้นคือวันที่เราจะจัดวันขอบคุณพระเจ้าด้วยกัน

แต่ฉันกลับโกรธพระเจ้า... ที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น





เส้นผมสีดำขลับที่ยาวถึงกลางหลังของเธอ

ริมฝีปากอิ่มที่แต่งแต้มด้วยสีแดงเลือดนกของเธอ

ไหล่เล็กที่มีไว้ให้ฉันเกยของเธอ

เอวเล็กคอดของเธอที่มีไว้ให้ฉันกอด

กลิ่นบุหรี่ที่คลุกเคล้าอยู่กับโพรงปากของเธอ

ทุกๆอย่างของเธอ..

ฉันชอบมัน

คิดถึงมัน

และโหยหามันเหลือเกิน...
SHARE

Comments