บันทึกความคิดชั่วขณะ ตอนที่10 : ก้ำกึ่ง
ก้ำกึ่ง ในที่นี้ ไม่ได้หมายถึงอาการใดๆหรอกครับ แต่แค่เป็นชื่อร้านเหล้าร้านประจำของคนแถวๆย่านที่ผมอยู่ และแน่นอนผมเองก็เป็นคนที่ไป "ก้ำกึ่ง" บ่อยๆ 
4 ปีละมั้งตั้งแต่เจอเพื่อนมหาลัยครั้งแรกก็ไปก้ำกึ่ง จนถึงวันที่ต้องอำลากันไป เชี่ย เวลาผ่านไปโคตรเร็ว อ่อ ที่ที่เร็วกว่าก็ช่วงชีวิตทำงานเนี่ยหละ 555 

คิดแล้วก็โคตรคิดถึงเวลาเก่าๆ 

โชคดีที่ผมรู้จักรุ่นน้องที่ยังเรียนอยู่ โชคดีต่อที่สอง พวกเราชอบที่จะไปที่ก้ำกึ่ง และวันนี้ก็คงเป็นอีกหนึ่งวันที่เราจะไป "ก้ำกึ่ง" สถานที่เดิม กับผู้คนที่เปลี่ยนไป 

เริ่มเมาละหวะ
แสงไฟสีเหลืองอ่อน เริ่มทำให้ผมรู้สึกมึนๆเหมือนหัวมันจะหนักๆแม้น้ำสีอำพันจะยังไม่เข้าปากเลยซักหยด...

แม้งเอ้ย แฟลชแบล๊ค ภาพเก่าๆ ความสุขเดิมๆ การเล่าเรื่องที่ไม่เคยเล่า ที่ทำให้เรางงชิบหาย แม้งมีแบบนี้ด้วยหรอ เรื่องเศร้าชิบหายก็ไหลเข้ามา 
อ่าาาา... ที่ทำให้เมาคงไม่ใช่เหล้าหรอก ความทรงจำต่างหาก 

อ่ะ ดื่มให้กับความทรงจำ

ความทรงจำ ที่จัดการอย่างเป็นระเบียบ กลับมาพันยุ่งเหยิงอีกครั้ง พันธนาการจากความเป็นจริงเริ่มหายไปเรื่อยๆ 

"มึง กุโคตรชอบเวลาแบบนี้เลยหวะ" ผมหันไปบอกรุ่นน้องข้างตัว
"ทำไมวะ ก้ำกึ่งมันดีขนาดนั้นเลยหรอวะ" รุ่นน้องหันมาถามผมอย่างงงๆ
โลกใบนี้แม้งสับสนวุ่นวาย แม้งไม่น่าอยู่ซักนิด แต่เวลานี้ แม้งเหมือนเป็นเวลาของเรา เวลาที่โลกเป็นของเราแค่นั้น 
ผมหันไปตอบรุ่นน้อง พร้อมรอยยิ้มที่ฉีกไปถึงหู มันคงหุบยิ้มไม่ได้จริงๆนั้นแหละ เวลาที่เราได้เจอสถานที่ที่เป็นของเรา

ยังไงก็ดี หมดเที่ยงคืน เวลาก็คงกลับไปเป็นเหมือนเดิม เราคงต้องกลับไปสู่โลกที่เราจากมา

ผมเริ่มเหมือนคนสติไม่ค่อยดี อาการเมาเริ่มหนักขึ้น ตามจำนวนขวดบนโต๊ะ 

ก็คงจะมีแค่ช่วงเวลาก้ำกึ่งแบบนี้หละที่เราได้ทำอะไรหลายๆอย่างที่อยากทำ 
แสงไฟในร้านจู่ๆก็จ้าสว่างตา อ่าา... หมดเวลาของก้ำกึ่งละหละ 

ผมหันไปมองคนในร้าน มองคนบนโต๊ะเดียวกัน แล้วยิมอำลาคนบนโต๊ะว่า
ไว้มาด้วยกันใหม่นะ

นั่นสิ ร้านเหล้า แม้งไม่ดีหรอก แต่ที่ดีจริงๆก็คงเป็นความทรงจำ การทบทวน ตกผลึก ความคิด ความทรงจำ แม้งโคตรเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่า ไม่แปลกใจที่คนเราอยากจะเข้าร้านเหล้ากันนักกันหนา 

หาให้เจอละกันนะครับ สถานที่ไหน ช่วงเวลาไหน ที่เราจะเป็นเรา แล้ว live with it ไม่จำเป็นต้องร้านเหล้าหรอกนะครับ 5555 ไปร้านกาแฟ ความอินแม้งก็มาได้แหละ 
เอาหละ ไว้เจอกันใหม่นะทุกคน ถ้าผม "ก้ำกึ่ง" อีกครั้ง เราคงได้เจอกัน


ปล. ดื่มเหล้าอย่างรู้ลิมิต ดื่มแล้วอย่าขับ ดื่มแล้วอย่าเป็นภาระชาวบ้าน นะครับ  
Cr. รูป twitter @stparkteuk
 










SHARE
Writer
prachcm
Reader
ทิ้งสิ่งที่คุณถือ แล้วคุณจะเข้าใจสิ่งนั้นมากขึ้น

Comments