อยู่ดีๆก็คิดถึง ~
ผ่านมาแล้ว 3 ปี 
3 ปีที่เขาคนนั้นหายไปจากชีวิต
3 ปีที่ฉันยังคิดถึงและเป็น 3 ปีที่ฉันไม่สามารถลบเขาออกจากหัวใจได้เลย

มันไม่ใช่ว่ายังรัก 
แต่ฉันไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้มันคืออะไร?

เขาเป็นคนแรกในทุกๆเรื่องของฉัน
รักแรก
จูบแรก
และผู้ชายคนแรก

เราเริ่มต้นความสัมพันธ์จากคำว่ารุ่นพี่รุ่นน้อง
เราหยอกล้อ พูดคุยกันในทุกๆครั้งที่เราพบกัน
เรารู้จักกันในแบบรุ่นพี่รุ่นน้องมา 1 ปี ในช่วงนั้น ฉันทำหน้าที่เป็นน้องสาวที่ดี เป็นที่ปรึกษา เป็นเบ๊ (?) ในตอนนั้นมันก็ดี
เธอก็มีแฟน ฉัันก็มีแฟน 
จนวันนึง...
เราทั้งคู่ก็ถูกทิ้ง

เพราะความเจ็บปวดในตอนนั้นมันทำให้เราก้าวข้ามความสัมพันธ์ไปอีกขั้น
ช่วงเวลานั้นมันมีทั้งสุขและทุกข์ส่วนมากจะเป็นฉันที่งี่เง่า เอาแต่ใจ ไม่ยอมเข้าใจเพราะในตอนนั้นฉันยังเด็ก 
และฉันคิดว่าที่ความสัมพันธ์มันจบลงคงเป็นเพราะตัวฉันเอง


คุณเข้ามาสอนให้ฉันได้เรียนรู้กับคำว่ารัก 
เรียนรู้ที่จะรัก 
เรียนรู้ที่จะเจ็บ 
เรียนรู้ที่จะรักษาหัวใจของตัวเอง...

ช่วงเวลานั้นมันไม่ง่าย ไม่ง่ายเลยที่จะผ่านมันมาได้


แต่ฉันก็ผ่านมันมาแล้ว 

ตอนนี้ชีวิตของฉันมีความสุขดี
คุณจะผุดเข้ามาในความคิดในแค่บางช่วงเวลาเท่านั้น
ต่างจากเมื่อก่อน ที่ฉันคิดถึงคุณทุกช่วงเวลา

ฉะนคิดเรื่องของความรักมากขึ้น
มากจนมันเกิดเป็นกำแพงความรู้้้้้้้้้้้้้้้้สึกที่ยากจะให้ใครสักคนเข้ามามีส่วนสำคัญในชีวิต
ฉันกลัวที่จะมีความรักอีกครั้ง

ฉันได้แต่รอคอยว่าวันนึงจะมีคนเข้ามาทำให้ฉันรู้สึกอยากรักอีกครั้ง

ขอบคุณที่เข้ามาสอนประสบการณ์ชีวิต
และเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ฉันเป็นฉันในวันนี้


อยู่ดีๆก็คิดถึง... แค่นั้น


SHARE
Writer
WhiteDay
คนอยากเขียน :)
วันนี้คุณรู้สึกอย่างไร 🍑

Comments