ไดอารี่ลดอารมณ์
💕ความรักของคนเรามันแตกต่างกันไป
คงเป็นธรรมดา มีสุข มีทุกข์ ปะปนกันไปในแต่วัน คงไม่มีใครที่ชอบความรักที่มีแต่น้ำตาและเสียงการทะเลาะกัน

วันนี้เราสองคนได้ตกลงกันว่าจะทะเลาะกันลงในไดอารี่เล่มหนึ่ง
ฉันคิดว่าปกติแล้วไดอารี่คงเป็นการบันทึกเรื่องราวที่เราอยากจดจำหรือเป็นการบันทึกเพื่อเตือนความทรงจำมากกว่า

เรารักกันมากแต่เราก็ทะเลาะกันบ่อยๆ คงเป็นธรรมดาของความรัก 
“กอดเอาไว้แน่เกินก็อึดอัด ถ้าปล่อยไว้ก็คงเหงาใจ”
บางทีมันก็ยากที่จะอธิบายเหตุผลของคำว่ารัก

หากวันไหนที่เราจะทะเลาะกันให้เราเก็บอารมณ์ความรู้สึกนั้นเอาไว้ในใจและเขียนมันลงในไดอารี่เล่มนั้น ให้อีกคนตอบหรือระบายกลับในไดอารี่เล่มนั้น เพราะเราต่างไม่ชอบการทะเลาะ โดยเฉพาะการทะเลาะต่อหน้าคนอื่น
แม้การเขียนบรรยายจะไม่ดีเท่าการได้พูดต่อหน้ากัน แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้เราไม่ต้องปะทะกัน
เราจะปะทะกันแค่รอยยิ้มและความสุขก็พอ

ไดอารี่อาจทำให้คนอ่านรับรู้ได้ด้วยใจเหมือนการฟังใครสักคนด้วยใจโดยที่ไม่ต้องขัดคำพูดและความรู้สึกของอีกคนในเวลานั้นๆที่เขากำลังต้องการบอกหรือพูดกับเราเพื่อทำความเข้าใจกันและกัน

แต่หากต้องมีไดอารี่เล่มสองเหมือนนวนิยายและก็ ฉันอยากให้มันเป็นไดอารี่ที่ไม่ใช่การทะเลาะแต่เป็นความรัก ความห่วงใย และความเข้าใจกันและกันมากกว่า

นี่แหละนะหัวใจคน

สิ่งที่เข้าใจยากที่สุดคือหัวใจตัวเอง
บางครั้งเราจึงต้องการใครสักคน
ที่พร้อมจับมือเราเดินและพร้อมที่จะเข้าใจเรา

Cr.ปลวก


SHARE
Written in this book
ยิ้มของฉัน
Writer
Nida_S
the story.
เพราะหัวใจมีเรื่องเล่า และมีความหลังทุกครั้งที่เวลาหมุนผ่านเข้ามาแล้วผ่านเลย

Comments