ใบหน้าที่ชุ่มน้ำ

ครบ1ปีพอดีเลย..
14/4/17
น้ำน้ำนั่นไม่ใช่หยดน้ำที่เกาะบนหน้าเขาหรอก
หากแต่เป็นน้ำที่พรั่งพรูออกมาจากเบ้าตาของฉัน
ขณะมองไปหาเขาที่กำลังยิ้มอย่างสดใส
อย่างที่ไม่เคยทำกับฉันมาก่อน
เขากล่าวถ้อยคำหว่านล้อมขอให้ฉันยอมให้เขาเล่นอีกวันนึง
“ไม่เอา! แค่นี้ก็มีผู้หญิงเดินตามจนจะยกมาทั้งมอแล้ว”
“ขอเล่นเหอะ นานๆทีจะได้พัก”
“ไม่!”
ฉันกล่าวแล้วทำท่าเป็นนัยว่าจะไม่ยอมแน่ๆ ถ้าเขาขออีกรอบ ปีหน้าหรือปีไหนๆเขาจะไม่มีทางได้เล่นอีก
“โอเค เราขอโทษ ไม่เล่นก็ได้”

โกหกทำไม?
ตามน้ำอีกตามเคย
โครงเรื่องตามฉบับแฮปปี้เอนด์ดิ้งก็จบลง
เรื่องต่อมาก็คือหัวใจที่แตกสลาย




14/4/18

“มาช่วยกันยิงสิ มันบุกเรามาแล้วนะ!”
“เออๆ ขอโทษทีไม่ได้มอง”
คนก็คนเดิม
ที่ก็ที่เดิม
ต่างกันแค่ความสัมพันธ์
ที่บัดนี้หักสะบั้นลงจนเหลือเพียงคำว่า..
ยิงมันเลยเพื่อน!
เขาคงลืมไปหมดแล้ว
คงมีแต่ฉันที่ยังรู้สึก
การเก็บเอาไว้ในใจ
ยังไงก็ดีกว่าพูดอะไรแหละ

:-)


SHARE
Writer
Adrop
Manomer
เขียนเผื่อใครคนหนึ่ง ใครคนนั้นที่จะเข้ามาอ่าน Sundae kids’ big fan!

Comments