Concealed Depression. 2
“โรคซึมเศร้า ที่ดู ไม่เศร้า” 


เด็กผู้หญิงวัยพึ่งเริ่มทำงาน....
การศึกษาดี .......................
น่ารักสดใส........................
เป็นลูกสาวที่น่ารัก..............
คุยเก่ง ฉลาด ....................
ฯลฯ 

บ่ายวันหนึ่งฉันได้ พูดคุยกับเธอ...
เธอให้ฉันบอกเกี่ยวกับตัวเธอ...... 
ฉันพูดแค่ประโยคสั้นๆ 2 พยางค์....
ประโยคนั้นทำให้...  

ความร่าเริง ความเข้มแข็ง 
ความสนุกสนาน ความสุข 
ดวงตาของเด็กสาวที่สดใส 
มีน้ำในตาวับวาบค่อยๆ หยดลงมา
1 หยด 2 หยด 3 หยด 
กำแพง หรือ เปลือก ที่น้องสร้างมา
เพื่อให้คนภายนอกเห็น ความเข้มแข็ง ร่าเริ่ง สนุกสนาน 
แตกแล้วน้ำมากมายที่ไม่สามารถนับเป็นหยดได้อีก 

นั้นคือช่วงเวลาที่เราได้รู้จักกัน
อย่างแท้จริง ..........
สิ่งที่อยู่ภายในจิตใจพลั่งพลูออกมา
พร้อมกับน้ำตาที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด 
จับใจความได้บ้างไม่ได้บ้าง 
แต่ฉันเข้าใจ และ เข้าใจได้อย่างชัดเจน 


หลังจากวันนั้น...................
ฉันได้เป็นทั้ง คุณแม่วัยกระเตาะ 
พี่สาวแสนสวย คุณหมอ(ดู) นักบำบัด จิตแพทย์ 
ตลกคาเฟ่ แม่ชีนักเทศน์ เพื่อนสาววัยทีน
และ ศิราณี ............

ฉันกับน้องไม่ได้เจอกันบ่อย 
แต่คุยกันบ่อยมากขึ้น......

น้องเริ่มหายไป
ฉันไม่เอ๊ะใจอะไร เพราะเรายังพูดคุยกัน 
บางครั้ง บางคราว 

คืนหนึ่งน้องโทรสับมาถามคำถามบางอย่าง 
และ บอกกับฉันว่า 
ถ้าหนูไม่อยู่แล้ว พี่อย่าเสียใจนะ
หนูพยายามแล้ว...หนูขอบคุณพี่มากๆ 
ในทุกเรื่องทุก ทุกสิ่งที่พี่ทำเพื่อหนู 
หนูรักพี่นะคะ แค่บอกเฉยๆ 55555555 

ฉันบอกกับน้องแค่ว่า 
ไม่ว่าหนูจะตัดสินใจแบบไหน ตั้งแต่วันแรกที่พี่เข้าใจหนู วันนี้พี่ก็ยังเข้าใจหนู 
คืนนั้นการพูดคุยจบลง 
ในบทบาทของ พี่สาวสุดสวย รับจ๊อบเป็น ตลกคาเฟ่ และจิตแพทย์ 
ข้าปี 2561 ไม่กี่วัน 
ฉันได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนสนิทน้อง
แจ้งข่าว "อัตวินิบาตกรรม"
น้อง ผู้ที่เป็นทั้งลูกสาว คนไข้ แม่ยกดาวตลก 



ตั้งใจจะเขียน ตั้งแต่ปลายเดือนมกรา แต่มันเป็นเรื่องยากเหมือนกันที่จะพิมพ์เล่าเรื่องราว 
มันมีบ้างอย่างที่ติดอยู่ในใจเรา ในวันที่น้องไม่มีลมหายใจเรามีโอกาศเจอน้องแค่ 1 ครั้ง 

ช่วงเวลาตี 2 เรานั่งทำงานในห้องทำงาน 
หน้าห้องทำงานจะมีชิงช้าสำหรับนั่งปล่อยอารมณ์ 
ตีสองนิดๆ ชิงช้าไกวเอง เสียงดังเอียดอาด 
และเสียงหัวเราะของเด็กผู้หญิง ที่เราคุณเคย 
เราลุกเดินไปเปิดประตูกระจกมองไปที่ชิงช้า....... 



"รักและคิดถึงเสมอ"









SHARE
Written in this book
Everything is impermanence....
Writer
VedaGENE
• life is full of surprises •
|| nothing in this universe happens by chance. it all happens for a reason ||

Comments