ขอโทษนะ จากคนขับเรือ


ฉันกำลังนั่งอยู่บนเรือเล็กๆลำหนึ่ง ที่ซึ่งตอนนั้นมีแค่ฉันเท่านั้นที่อยู่บนเรือ

มันเป็นเรือที่ จะพูดยังไงดีหละ มันเป็นเรือที่ไม่ได้หรูหรา สวยงาม อ๋อ นึกออกละ มันไม่ได้เป็นเรือที่เป็นพิมพ์นิยม หลายๆคนต่างมองข้ามไป

แต่แล้ววันนึง เขาก็เข้ามา

เขาถามฉันว่า เรือของคุณพร้อมที่จะนำผมไปยังที่แห่งนั้นมั้ย

เขาถามพร้อมบอกที่ที่เขาต้องการจะไปอย่าง’ชัดเจน’

‘ไม่แน่นอน’ คือ คำตอบที่ดังขึ้นมาทันทีที่ฉันเห็นสถานที่ที่นั้น แต่โชคดีหน่อยที่มันดังขึ้นมาในใจ เขาจึงไม่ได้ยิน

‘ก็ลองไปดูสิ’ ฉันตอบเขาไปอย่างนั้น

เหมือนจะฟังดูเห็นแก่ตัวนะ แต่ในตอนนั้นเรือฉันก็ยังว่าง และ บริเวณนั้นก็ไม่มีเรือสักลำ แล้วทำไมฉันจะต้องปฏิเสธด้วยหละ

ระหว่างทางที่ฉันและเขาเดินทางกัน

เขาถามฉันหลายต่อหลายครั้งว่า เรา(ซึ่งหมายถึงเขาและฉัน)จะสามารถไปถึงที่แห่งนั้นได้จริงๆหรอ

‘ไม่แน่ใจ แต่อาจจะเป็นไปได้มั้ง’ ฉันตอบไป

ช่างเป็นคำตอบที่เต็มไปด้วยความเห็นแก่ตัว

คุณว่ามั้ย:)

เราเดินทางกันมาระยะนึง มันก็นาน แต่ดูอีกทีก็ไม่นานเท่าไร

เขายังคงเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังเจือความเชื่อมั่นนิดๆ เชื่อว่าฉันจะสามารถพาเขาไปยังที่แห่งนั้นได้จริงๆ

แต่ยิ่งนานวันไป หลายๆอย่างยิ่งตอกย้ำฉันว่า ฉันไม่สามารถพาเขาไปยังที่ตรงนั้นได้ ฉันทำไม่ได้จริงๆ

ก่อนที่เขาจะคาดหวังและเชื่อมั่นในตัวฉันไปมากกว่านี้ประกอบกับ ในตอนนั้นเองมีเรือลำนึงแล่นผ่านมา

เรือที่ซึ่งฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเรือลำนั้นจะพาเขาไปยังที่แห่งนั้นได้มั้ย

แต่อย่างน้อยโอกาสมันก็ยังไม่ได้เป็นศูนย์เหมือนเรือฉันมันก็สมควรที่จะลองเสี่ยงดูไม่ใช่หรอ

“ล่องเรือคนเดียวมันเหงาะตาย การที่มีใครสักคนมาเป็นเพื่อนร่วมเดินทางก็เป็นเรืองดีไม่ใช่หรอ เธอควรทำยังไงก็ได้ให้เขาเดินทางกับเธอต่อ ถึงแม้ว่าท้ายที่สุดเธอจะไม่สามารถพาเขาไปที่ที่แห่งนั้นได้ แต่เธอก็จะไม่เหงาไง”ความคิดส่วนชั่วร้ายดังขึ้น

“แต่เธอไม่สมควรให้ความหวังใครเล่นๆ ถ้าเธอไม่สามารถพาเขาไปได้ก็ควรปล่อยเขาไปให้ไปเจอเรือลำอื่นๆที่พาเขาไปได้จริงๆ เขาไม่สมควรที่จะมาเสียเวลากับเรือของเธอ เขาเลือกได้ เราทุกคนเลือกได้” ความคิดส่วน เอ่อ จะว่าดีมั้ยก็ไม่นะ เอาเป็นว่า ความคิดส่วนคนทั่วๆไปดังขึ้น

เรือลำนั้นแล่นเข้ามาใกล้เรือฉันที่ซึ่งมีเขาอยู่มากขึ้น มากขึ้นเรื่อยๆ

‘ไปเถอะ ฉันไม่สามารถพาคุณไปที่ตรงนั้นได้จริง
คุณไม่สมควรที่จะมาเสียเวลาอันมีค่าของคุณไว้กับเรือของฉัน บางทีฉันคิดว่าเรือลำนั้นอาจจะสามารถพาคุณไปที่ตรงนั้นได้จริงๆ’ ฉันบอกเขา

เขาไม่ยอมไป อาจจะเป็นเพราะความเคยชินเมื่อครั้งยังอยู่บนเรือฉัน หรือ เป็นเพราะเขายังหวังอยู่

ฉันขอร้องให้เขาไป ไปจากเรือของฉัน ฟังเหมือนฉันกำลังไล่เขา แต่สาบานได้ ฉันไม่ได้ไล่เขา ฉันหวังดี หวังดีจริงๆนะ

ในที่สุดเขาก็รับปาก แต่เขาขอเวลา ขอเวลาอีกไม่นาน แล้วเขาจะไป

ฉันไม่รู้นะว่าเขาจะเข้าใจในความหวังดีของฉันมั้ย
หรือเขาอาจจะมองว่าฉันใจร้าย ให้ความหวังเขาไปแต่กลับผลักไสเขาออกมา

แต่ฉันอยากจะบอกเขาว่า ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ ขอโทษที่ในตอนนั้นฉันรับเขามา ทั้งๆที่รู้ว่า ความเป็นไปได้ที่ฉันจะพาเขาไปยังที่แห่งนั้นได้มันมีน้อยนิด ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันสัญญาว่าฉันจะปฏิเสธเขาไปอาจจะดูใจร้ายไปหน่อย แต่เชื่อสิว่ามันจะไม่ทำให้เขาเสียเวลาและเสียความรู้สึกเท่ากับตอนนี้

ที่จริงเขาเป็นลูกเรือที่ดีมากๆเลยนะ ช่วงเวลาที่เราเดินทางไป เขาก็ทำให้ฉันสนุก แต่เราสองคนมีจุดหมายปลายทางต่างกัน ต่างกันมากเกินไป

สุดท้ายนี้ ฉันก็อยากจะ ขอบคุณเขาสำหรับทุกๆเรื่อง
ขอโทษเขาที่ฉันเป็นคนขับเรือที่แย่และเห็นแก่ตัว

แต่ยังไง ฉันก็ภาวนานะ ภาวนาให้เรือลำนั้นจะสามารถพาเขาไปยังที่แห่งนั้นได้จริงๆ

ถึงแม้จะนานหน่อย แต่ฉันเชื่อว่าเขาจะได้ไปยังที่แห่งนั้นได้แน่นอน

ในสักวันหนึ่ง:)


แด่ ลูกเรือคนนั้น
SHARE
Writer
Apisaraa
The youngest sister
LIVING ON MY PLUTO

Comments