"ผมไม่อยากจะรู้สึก"
"ปวดหัว...  หมอฮะ อาการเสียสูญจะหายไหม" 
"เหมือนที่ผมไปอยู่ดวงจันทร์นานๆ กลับโลกมาเดินไม่ไหว"

"พี่จำเรื่อง... ได้ไหม" 
"มันเป็นการ์ตูนดนตรีที่เราอ่าน" 
"แต่เราไม่เคยได้ยินเสียงของมัน" 
"เราไม่รู้ว่ามันเพราะแค่ไหน"  

"พอมันมีหนังปุบ... เราก็ไม่รู้ว่า...น้ำเสียงเป็นยังไง"
"เรารู้แค่ว่า...  ตัวละครนั้นต้องเป็นคนร้องเพลงเก่งมากๆ" 

"เป็นหนังเรื่องเดียวในชีวิตผมเลย"
"ที่ทำให้ผมคิดถึงเพื่อนมากที่สุด" 
"จากใจคนที่ไม่ค่อยคิดถึงเพื่อน"
 
"ผมไม่ค่อยนึกถึงเพื่อน... แต่หนังเรื่องนี้ เพลง... เพลงนี้"
"ทำให้ผมคิดถึงเพื่อนมากเลย" 
"กับอีกเพลงนึง..."
"ทำให้ผมนึกถึงแฟน นึกถึงเพื่อน" 

"เพลงทุกเพลงที่มีคำว่าดวงจันทร์" 
"ผมจะคิดถึงแฟนมากเลย..." 
"เป็นอารมณ์ที่มันน่าประหลาด" 
"บางที่ผมก็ไม่ค่อยอยากจะฟังมันอ่ะ" 
"ไม่อยากฟัง เพียงเพราะว่า ... เราได้ยินแล้ว" 
"มันทำให้เราอยากเจอเพื่อน โหยหาเพื่อน"
"แล้วก็ทรมานกับความรัก" 

"เพลงที่เกี่ยวกับดวงดาว... ดวงจันทร์..." 
"มันช่างไม่มีเหตผล" 
"ผมคิดถึงคนที่เขาจากไป เป็นปี... หลายปี.."
"ไม่เคยห่างจากดวงจันทร์ได้เลย"
"ไม่ว่ากี่ปี... เกินกว่าสิบปี" 
"ต่อให้หมดรักไปแล้ว" 

"ผมก็คิดถึงมัน"
"ผมร้องไห้ทุกครั้งที่คิดถึงมัน"
"ผมร้องไห้บ่อยครั้งที่ผมคิดถึงเพื่อน"
"คิดถึง... มากๆ"

"แต่เขาหยุดคิดกับเราไปแล้ว"
"ต่อให้ผมไม่รู้สึก หรือห่างจากเรื่องนั้นๆมานานแล้ว"
"มันก็ยังอยู่... ติดตัวผมไป"

"ผมอาจจะตายเพราะผมรักคนง่าย..." 
"แล้วก็เสียไปแบบง่ายๆ"
"แต่มันก็คงทนถาวอน... เจอกันเพียงไม่กี่... ไม่นาน"
"แต่ผมเจ็บปวดชั่วชีวิต"

"ผมเกิดมาเพื่อแบบนี้"
"ได้ยินเสียงแม่ครั้งแรก... และไม่ได้ยินอีกเลย"
"มีความรัก... และเหมือนจะไม่มีอีกแล้ว"
"ใช้ชีวิตแบบนี้..."

"ผมเคยชินกับการอยู่คนเดียว... ผมไม่รู้หรอกว่าวันนึง..."  
"ทั้งที่คิดว่าลืมไปหมดแล้ว... มันก็กลับมาอย่างครบถ้วน"

"ผมเคยคิดว่าผมไม่ต้องมีเพื่อน... ไม่ต้องมีความรัก ก็ได้"
"ผมแพ้..."
"แพ้ใจตัวเองมากๆ... เมื่อผมรู้สึกตัวอีกครั้งว่าขาดใครไม่ได้"
"ทั้งที่ยังไง... ผมก็ไม่มี...  เสียไปหมดในตอนนี้"

"ผมเคยคิดว่า... ก็จะเป็นไรไป..." 
"เป็นอะไรไม่ได้หรอก" 
"ผมแข็งแรง... คนเดียวตลอด"
"แต่วันนึงผมเจอคนที่ทำให้แพ้ใจตัวเอง"

"แพ้ใจตัวเอง... อย่างที่ผมไม่คิดว่าเจอใครอีกแล้ว"
"ผมมีความรู้สึกโหยหาอย่างรุนแรง แล้วผมก็หยุดมันได้จริงๆ" 
"ทันทีมันมีคนปลดปล่อยจิตใจผมเป็นอิสระ"
"ผมโหยหาความรักมากเลย"
"ทั้งที่ก่อนหน้านั้น เหมือนเป็นเรื่องหยุมหยิม เราไม่จำเป็นต้องใส่ใจ"

"ผมพยายามนะจะปิดใจ... ไม่คิดถึงเพื่อน" 
"ไม่คิดถึงความรัก ไม่คิดถึงใครอีกเลย"
"แต่ผมทำไม่ได้อีกแล้ว ในครั้งที่สอง" 
"ได้แต่โหยหา..."
"เพราะไม่มีคนต้องการ"

"ได้แต่อยู่ใกล้ชิดกับความรู้สึกนึกคิดของตัวเองแค่คนเดียวต่อไป"
"กับดวงจันทร์..."
"ผมไม่อยากคิดถึงแฟน คิดถึง... ถึงความรักอะไร"
"เพราะมันท้อแท้"
"และมันไม่เคยหมดไปซักที"

"ท้อมาก"
"ท้อมากๆ"
"คิดถึงเพื่อน คิดถึงแฟน"
"แต่มันท้อมากๆที่คิดถึงทุกคนในชีวิต แล้วคนที่เป็นที่สุดตายไปแล้ว" 
"คิดถึงทีไรมีแต่ท้อ"

"ผมโคตรอยากจะลืมเพื่อน ลืมความรัก..." 
"อยากมีชีวิตเลือดเนื้อเหมือนเครืองจักร แบบที่ผมเคยเป็นมาก่อน"

"ผมไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่"
"ที่ผมรู้สึก"
"ผมไม่อยากรู้สึกอะไรอีกเลย"
"มีแต่ความท้อแท้ สิ้นหวัง"

"ผมมักจะจบปัญหาด้วยการยอมเสียเปรียบ เสียความรู้สึก" 
"จากคนที่เรารักเขาอ่ะ"
"แต่เขาไม่มีความรู้สึกอะไรเลย"

"ทำดี.... คือ.... ฟรี"
"เสียไป"
"ไม่มีอะไรกลับคืนมา"
"นอกจากความเศร้าเสียใจ"
"สิ่งที่หวัง สิ่งที่ฝัน... มันอาจจะไม่เคยเกิดขึ้นเลยก็ได้"

"ผมตัดใจนะ... ตัดใจจากความท้อแท้ จากความรู้สึก จากคนที่เรารัก" 
"ตัดใจได้นานสองสามปี"

"วันนึง... เหมือนจิตใจผมมันอยากระลึกถึง" 
"เพียงเพราะคนที่สังเกตเห็น ถามกับผมว่า"
"บอกได้นะ..." 
"มีอะไรก็พูดเลย..."

"ผมก็พูดแล้ว" 
"ทันทีที่ผมพูด  ผมรู้สึก ผมคิดถึงมัน  ผมผูกพันธ์กับมันมานาน" 
"ทำให้ผมรู้ว่า... ผมขาดใครไม่ได้หรอก"
"แต่มันเป็นความจำเป็นจริงๆ... ที่ผมต้องอยู่คนเดียว 
เพียงเพื่อตายจากไปพร้อมกับอารมณ์นี้"

"ผมไม่มีทางหายจากมันได้"
"ผมใช้เวลาเกินกว่าสิบปีแล้ว"
"ผมอยากตายมากเลย"
"เพียงเพราะไม่อยากโหยหา... อาทรอะไรอีกแล้ว"

"ผมไม่อยากจะรู้สึก"
SHARE
Written in this book
พูดคนเดียว
เพียงคนเดียว...

Comments