ร้อยภาพถ่าย น้อยภาพจำ
" เราจะเก็บมันไว้มากมายทำไม
เพราะสุดท้ายเราก็หลงลืมมัน "

เคยถามตัวเองมั้ย
ว่าเราถ่ายรูปไว้มากมายทำไม

ทำไมทุกครั้งที่เราออกเดินทาง
เราถึงได้มองข้างทางผ่านเลนส์กล้อง
มากกว่าที่จะมองผ่านเลนส์ตา

ก็แปลกดี

คนเราเลือกที่จะเก็บภาพทรงจำ
มากกว่าที่จะเก็บความทรงจำ

เรามีรูปถ่ายหลายร้อยรูป
ขณะที่เราจำความรู้สึกได้น้อยรูป

" เคยถ่ายรูปนี้ด้วยเหรอ "

คงมีบ้างใช่มั้ยล่ะ
ที่เราเอ่ยคำพูดนี้ออกมา

ถ้ารูปภาพเรายังจำไม่ได้ว่าเคยถ่าย
แล้วความรู้สึกตอนที่กดถ่ายภาพ

เรายังจำมันได้มั้ย?

แน่นอน
เราจำไม่ได้หมดหรอก
เพราะงั้นเราถึงได้ถ่ายรูปเก็บไว้

คนเราไม่ได้ถ่ายรูปภาพเพื่อเก็บไว้ในกล้อง
แต่คนเราถ่ายรูปภาพเพื่อเก็บไว้ในใจ

เราอาจจะเก็บความทรงจำทุกเรื่องเอาไว้ไม่ได้
แต่ว่าเราเห็บภาพทรงจำทุกเรื่องได้ใช่มั้ยล่ะ

บางทีนวัตกรรมที่เรียกว่ากล้องถ่ายรูป
อาจจะไม่ได้สร้างขึ้นมาเพื่อถ่ายช่วงเวลา
แต่สร้างขึ้นมาไว้เพื่อเก็บช่วงเวลาไว้ก็ได้

แล้ววันนี้คุณถ่ายรูปไว้บ้างรึยัง ?

- 8.4.2018 -


แวะเข้ามาแย่งปันมุมมองได้ที่
FB Page : Once A Moment
Twitter : nevontime
ฝากด้วยนะครับ
SHARE
Written in this book
Missing Time
Writer
-Thada-
writer
I'm a normal.

Comments