“ความว่าง เป็นสุขอย่างยิ่ง”
เพียงแค่ว่างเว้นจากภาระหน้าที่สักช่วงเวลาหนึ่ง
นับเป็นความสุขที่คล้ายกับได้ปลดตัวเองออกมาจากโซ่ที่เคยรัดตรึงอยู่ ได้สูดหายใจเต็มปอดอีกครั้ง

ความว่างในแง่มุมของพระพุทธศาสนาก็เช่นกัน
ซึ่งเป็น “ความว่าง ที่ไม่ว่าง”
กล่าวคือ ถึงแม้เรายังอยู่ในวงโคจรของมนุษย์ที่ต้องทำงานเพื่อหาเลี้ยงชีพ เราก็ยังสามารถมีความเบิกบานใจได้ มีความสุขได้ แต่ความสุขที่มีจะไม่ใช่สุขที่เกิดจากการได้รับการตอบสนอง เพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดหาย หรือเพื่อเติมเต็มสิ่งที่ขาดพร่องในใจ
.
หากแต่เป็นความสุขที่เกิดจากความเต็มอิ่มในจิตใจจนล้นเกินออกมาสู่ภายนอก เป็นความไม่ยินดี ไม่ยินร้ายในทุกสิ่งอย่างที่เราต้องเข้าไปเกี่ยวข้องโดยตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ
.
จิตใจเช่นนี้เบาสบายเหมือนอากาศที่ไหลวนอยู่ภายใน ไม่มีสิ่งใดมาทดแทนได้ หากแต่ความสุขเช่นนี้จะจางหายไปในไม่ช้า เพราะเป็นของที่ไม่เที่ยงแท้
.
ตราบใดที่จิตใจยังมีเชื้อของความ “อยาก” สักวันจิตใจจะขุ่นมัว มีน้ำหนัก แข็งกระด้างได้อีกครั้ง เพราะยังมีโอกาสผูกยึดเป็นตัวเป็นตนกับเหตุการณ์หรืออารมณ์ต่างๆที่เกิดขึ้น
.
สิ่งที่จะช่วยให้มีความสุข เบิกบานใจกับชีวิตได้ คือการรักษาใจให้อ่อนโยน เบา อยู่ตลอดเวลา
โดยมีทริกดังนี้
อันดับแรก เราก็ต้องควบคุมสิ่งที่เราพอจะควบคุมได้ ใกล้ตัวที่สุด คือ ควบคุมตัวเราเอง
1.การเลือกเสพแต่สิ่งที่ดี กินของมีประโยชน์ ดูสิ่งแต่สิ่งดีๆที่ทำให้จิตใจพองโต ฟังแต่เรื่องดีๆ
2.ลดการพูดในเรื่องที่ทำร้ายจิตใจกัน
3.เพิ่มการแบ่งปัน อย่างน้อยก็ยิ้มให้กันแบบเพื่อนร่วมโลก
4.เปิดใจให้อภัยคนที่เคยทำให้เราเจ็บปวด
5.พยายามเข้าใจและยอมรับในข้อเสียของคนใกล้ตัว เพราะไม่มีใครดีไปหมดทุกอย่าง เลือกมองในสิ่งดีๆของเขาดีกว่า
6.ดูแลรักษาน้ำใจคนใกล้ตัวโดยบริสุทธิ์ใจ
7.ลดการคาดหวังจากสิ่งใดๆ เพราะสิ่งนี้จะทำให้เรา”อกหัก” อกหักจากคนรัก อกหักจากการทำงาน อกหักจากเพื่อนร่วมงาน อกหักจากผลงาน

โดยรวมๆ คือ ความหมายของ”การให้”
คาถาที่จะเสกศัตรูให้เป็นมิตรได้ คือ ความเมตตา
ถ้าให้ยกตัวอย่างให้เห็นภาพชัดที่สุด
ก็ขอให้ดูการะเกดเป็นตัวอย่าง

หากพยายามดูแลการกระทำและจิตใจตนเองอย่างเต็มที่แล้ว แต่ยังต้องประสบกับสิ่งที่ไม่คาดฝัน เหน่อการควบคุม เราก็เลือกได้อีกเช่นกัน ว่าจะยอมรับ แก้ไข ปรับปรุง เรียนรู้จากสิ่งที่เกิดขึ้น หรือจะซ้ำเติมตัวเองให้เจ็บช้ำน้ำใจไปมากกว่าเดิม

รักษาใจ มองดูสิ่งรอบตัว เรียนรู้ต่อไปให้สุดทาง
ขอความว่างจงสถิตอยู่กับท่าน
SHARE
Writer
KruToaDam
เป็นอะไรดี
สิ่งมีชีวิตในโรงเรียน “ธรรมชาติครูตัวดำ”

Comments