รู้ด้วยตนเองย่อมดีกว่าฟังจากคนอื่น
แม้พระพุทธเจ้าก็ยังทรงแนะนำให้เราพิสูจน์เรื่องต่างๆด้วยตนเอง ห้ามมิให้เชื่อเพราะเพียงผู้อื่นบอก

ข้าพเจ้าลองย้อนดูเหตุการณ์ต่างๆ ตั้งแต่การเรียนในห้องเรียนจนถึงการใช้ชีวิตในสังคม สามารถสรุปยืนยันเหตุการณ์ต่างๆ ว่าควรเชื่อเมื่อรู้เห็นเองแล้วจึงตัดสินใจเชื่อ

1. การเรียนในห้องเรียน เช่น วิชาภาษาอังกฤษ อาจารย์คนไทยเป็นผู้สอน ซึ่งท่านอาจออกเสียงไม่ถูกต้องอยู่บ้าง หากเราไม่แน่ใจ เราควรถามเจ้าของภาษา มากกว่ามาถกเถียงกันเองในระหว่างผู้ไม่รู้ด้วยกัน

2. วิชากฎหมาย บางทีท่านอาจารย์อาจปรับบทกฎหมาย หรือยกตัวอย่างคลาดเคลื่อนบ้าง หากเราสงสัย เราจึงควรค้นคว้าไปในชั้นสูงสุด เช่น คำพิพากษาศาลฎีกา หรือเจตนารมณ์ของตัวบทกฎหมาย

3. การอ่านหนังสือที่ผู้อื่นสรุปมาให้ เค้ามักเลือกมาในมุมมองที่เค้าสนใจหรือเห็นด้วย ทำให้เราไม่รู้จักหนังสือเล่มนั้น หรือแนวคิดทั้งหมดของนักเขียน เราควรอ่านด้วยตนเองทั้งเล่มจะดีกว่า

4. ไม่ควรอ่านหนังสือแปล ควรอ่านต้นฉบับ เพราะการใช้ภาษาอาจตีความคลาดเคลื่อน อรรถรสมักเสียไป และบางทีผู้แปลมักใช้ความคิดตัวเองผสมไปบ้างจนผิดเพี้ยน

5. การรู้จักใครซักคน ไม่ควรตัดสินเพราะเชื่อจากคำบอกเล่าของคนอื่น เพราะคนที่บอกเล่ามา มักจะเลือกมุมมองที่ตัวเองได้รับหรือประสบจากคนๆนั้นมาเพียงส่วนหนึ่ง ควรรู้จักเข้าด้วยตนเอง

6. การใช้สินค้า ควรเลือกจากสิ่งที่เหมาะกับเรา เพราะบางครั้งโฟมล้างหน้าที่ดีหรือเหมาะกับเพื่อนอาจไม่เหมาะกับหน้าเรา เสื้อที่เพื่อนใส่แล้วสวยเราอาจใส่แล้วไม่สวยเป็นต้น ...แฟนที่ว่าดีของเพื่อน อาจไม่ใช่คุณสมบัติแฟนที่ดีของเรา (ปอลอ แฟนไม่ใช่สินค้า)

7. พิธีกรรมบางอย่าง สิ่งของบูชาบางอย่าง อาจเกิดผลดีโดยความบังเอิญ 

8. หลักการการใช้ชีวิตของคนอื่นอาจไม่เหมาะกับเรา สิ่งที่ถูกต้อง คือ การมีชีวิตและใช้ชีวิตของตัวเอง เผชิญกับการเป็นจริงและแก้ปัญหา ยิ่งกว่าการใช้หลักการของอื่นมาปรับใช้ ชีวิตเหมือนเส้นประ จุด จุด จุด ต่อไปเรื่อยๆ เหตุการณ์ชีวิตที่อยู่ตรงหน้าของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

9. ความสุขที่คนอื่นเล่า อาจไม่ใช่ความสุขในแบบของเรา ไม่ควรยึดตามเป็นอย่างยิ่ง

10. ไม่ควรเชื่อในสิ่งที่ข้าพเจ้าบอก ขอให้พิสูจน์ด้วยตนเอง


SHARE

Comments