ฉันเกลียดความกำกวม


,

บอกว่าเกลียดไงยังไม่เข้าใจอีกหรอ
ฉันว่าพลางตำหนิปากที่มันพล่ามอะไรแย่ๆลงไป
เราชอบเธอนะ

ฉันพูดว่าไม่รู้
ทั้งๆที่ก็รู้อยู่แก่ใจ


การลากเส้นตามรอยประ
การเดินตามรอยคนอื่น
เรื่องมันจะไม่เกิดซ้ำรอยได้อย่างไร
จะเบี่ยงเส้นหาช่องโหว่แค่ไหน
เรื่องที่มันต้องเป็นก็จะเป็นเช่นนั้น
การร้อยเรียงเรื่องให้มันมาจบที่จุดเดิมก็ไม่ต่างกัน
จะตัดตรงส่วนไหนเนื้อความที่ได้ก็เป็นเรื่องเดิมอยู่ดี

ขอได้ไหม
‘ไม่ได้’
น่าหงุดหงิจริง


และแล้วคำโกหกสุดท้าย
ก็หลุดจากปากฉัน
D-:

SHARE
Writer
Adrop
Manomer
เขียนเผื่อใครคนหนึ่ง ใครคนนั้นที่จะเข้ามาอ่าน Sundae kids’ big fan!

Comments