อยากจดจำความรู้สึกในวัยเด็กให้ได้มากที่สุด
‪        หลายคนคงคิดถึงช่วงชีวิตในวัยเด็ก การมีความสุขที่ได้เล่น สนุกเมื่อได้หัวเราะ สำหรับฉันแค่การได้วิ่งเล่นรอบบ้านหลังกลับจากโรงเรียนหรือการวิ่งเล่นตอนคุณยายป้อนข้าว เป่าฟองสบู่ตอนอาบน้ำ นอนตอนสองทุ่มและตื่นตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อมารอดูการ์ตูนโทรทัศน์ ช่างเป็นความรู้สึกที่พาให้คิดถึง

อยากย้อนกลับไปเป็นเด็กตอนที่ไม่ต้องคิดอะไร...“มีปัญหาทีไรก็ย้อนคิดถึงวัยเด็กทุกที อยากเป็นเด็กมั่งจัง ดูไม่ต้องคิดอะไรดี”
.
.
 


จริงอยู่ที่การเป็นเด็กเราไม่ต้องแบกรับความรู้สึกเช่นในตอนนี้ ไม่มีภาระ ไร้ซึ่งหน้าที่ ถ้าย้อนกลับไปสมัยอนุบาลมีเพียงการตื่นเช้าไปโรงเรียนและทำการบ้านคัดลายมือก.ไก่-ฮ.นกฮูกที่ดูจะเป็นปัญหาอันหนักอึ้งที่มาขัดขวางเวลาการวิ่งไล่ผีเสื้อที่สวนหลังบ้านของฉัน

แต่จริงๆแล้วมันก็ไม่ได้ไม่ทุกข์ร้อนอะไรซะทีเดียว ปัญหามันเกิดขึ้นเรื่อยๆระหว่างที่ฉันโตขึ้น พอขึ้นประถม-มัธยม เรื่องเพื่อนและเรื่องเรียนเริ่มมีบทบาทกับชีวิตมากขึ้น แม้พอมองย้อนไปมันดูเป็นปัญหาเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสารพัดปัญหาที่เจอในตอนนี้แต่ ณ ตอนนั้นมันก็แย่ที่สุดเหมือนกัน


ฉันจึงคิดได้ว่าจริงๆไม่ว่าจะอยู่ในวัยไหนคนเราก็มีปัญหาในแต่ละช่วงวัยกันทั้งนั้น พอเราผ่านมันมาได้สิ่งที่ได้คือหัวใจเราจะใหญ่ขึ้นเมื่อเราได้เรียนรู้จากปัญหาพวกนั้น การย้อนกลับไปก็เหมือนเราย้อนกลับไปเจอกับปัญหา จะดีกว่าไหมถ้าเราสู้กับปัญหาด้วยหัวใจดวงโตที่แข็งแรงที่เรามีอยู่ในตอนนี้

ฉันอยากจดจำความรู้สึกในวัยเด็กให้ได้มากที่สุด

    สิ่งที่ฉันอยากจดจำมากที่สุดไม่ใช่แค่ความสุขในวัยเด็ก แต่ฉันอยากจดจำการมีความสุขง่ายๆ การมีความฝัน การมีแรงและพลังรวมถึงความกล้าที่จะทำ ทำสิ่งที่อยากทำและทำสิ่งที่เชื่อ การโตเป็นผู้ใหญ่ไม่ใช่เรื่องน่าสนุกอย่างที่ฉันคิดไว้ตอน6ขวบ แต่การโตเป็นผู้ใหญ่เป็นการสะสมประสบการณ์และเรียนรู้เพื่อดูแลหัวใจดวงโตให้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ในโลกที่กว้างใหญ่ใบนี้




SHARE
Writer
Naughty_honey
Dreamer,Reader
บันทึกประจำวาระของเธอที่เคยอยากโตเป็นผู้ใหญ่ให้เร็วที่สุด แต่สุดท้ายก็พบว่า จะรีบโตไปทำไมในเมื่อทุกคนเป็นเด็กได้แค่ครั้งเดียว

Comments