ปล.คิดถึงเธอมากหนึ่งหมื่นไมล์ทะเล
หนึ่งหมื่นสี่พันหนึ่งร้อยห้าสิบห้ากิโลเมตร



ระยะห่างจากกรุงเทพมหานคร 
ถึงกรุงวอชิงตันดีซี

กูเกิ้ลบอกฉันมาอย่างนั้น 
.



แต่เธอคนนั้นอยู่ห่างออกไปอีก 
ทางเหนือและเยื้องไปทางตะวันออกของประเทศมหาอำนาจ 

อย่างสหรัฐอเมริกา

ฉันไม่ได้เป็นนักภูมิศาสตร์มาจากไหน

ฉันแค่แหงนมองแผนที่โลกในห้องวิชาสังคมของโรงเรียน จ้องมองเมืองเท็กซัสที่อยู่อีกฟากของโลก ได้แต่มองมันอยู่แบบนั้นมานับครั้งไม่ถ้วน


แล้วได้แต่คิดสงสัย
ที่ตรงนั้นจะใจดีกับเธอมั้ย

จะทำให้เธอมีความสุขหรือเปล่า

ก็คงจะมากกว่าอยู่ที่นี่ สามปีที่แล้วเราคุยกันทีไร
เห็นเธอเอาแต่บ่นถึงเรื่องความห่วยแตกของคนรอบตัวเธอ

อย่างไรก็ตาม อย่าเจ็บปวดเลยนะ
อยากให้มีแต่ความสุขเสมอ

ยังจำได้อยู่เลย
วันที่ห้องของเธอลงสนามเพื่อแข่งบาส
เธอคนเก่งเจ็บกระดูกที่แขนขวา แต่ก็ยังเป็นตัวทำพ้อยท์ให้ทีมอยู่ดี


'เห็นป่าวๆ ได้แต้มเพราะเราเลยนะๆ
ชู้ตสามแต้มเลยนะ'

อยู่กันคนละห้องก็ยังจะวิ่งมาบอก
ตาเป็นประกายวิบวับ 
แบบที่เคยโม้เอาไว้ก่อนหน้านี้ว่าตัวเองตาสวยแค่ไหน 


ผ่านมาเป็นพันกว่าวันแล้ว
เสียงของเธอเป็นยังไงนะ
ทำไมมันถึงเจ็บที่หัวใจขึ้นมาหนึบๆ
ตอนที่เริ่มจำสิ่งต่างๆที่เกี่ยวกับเธอไม่ได้


ได้กินของอร่อยมั้ย
อย่ามัวแต่ดูซีรีส์ข้ามวันนะ

อย่าห่วงแต่คนอื่นมากกว่าตัวเองด้วย

คิดถึงมากๆ
มากๆในทุกวัน

ตอนเธอไปแรกๆไม่รู้ต้องหันไปทางไหนเลย


เมกาเลยนะเว้ย ไม่ใช่แค่สยามพารากอน
ทำไมต้องจากไปในที่ที่ไปตามหาไม่ได้ด้วย


แล้วอีกอย่าง
ทำไมต้องไปนานขนาดนั้น
หมายถึง


ทำไมต้องจากไปตลอดชีวิตด้วย

ยังอยากเจอเธออยู่เลยนะ

เดินๆในโรงเรียนก็ไม่เจอเธออีกแล้ว
ยังไม่ได้เห็นเธอใส่ชุดม.ปลายเลย ต้องน่ารักมากแน่ๆ เหมือนที่เธอใส่ยูนิฟอร์มของที่นู่นนั่นแหละ

จริงๆมีเรื่องอยากเล่าให้ฟังเยอะแยะในทุกวัน
แต่ใจความส่วนมากก็แค่คิดถึง

ความคิดถึงในแต่ละวันมันก็ไม่เท่าไหร่
แต่จากวันนั้นถึงวันนี้
ความคิดถึงที่ฉันมีให้เธอคงวางเรียงกันเป็นสะพาน ข้ามมหาสมุทรไปหาเธอได้


แต่เราก็ยังคงไม่ได้เจอกันอยู่ดี


ขอให้เธอเติบโตไปในทางที่ดี

ขอบคุณอะไรก็ตามที่เหวี่ยงเธอให้เข้ามาอยู่ในวงโคจรของฉัน ถึงแม้แรงที่เหวี่ยงเธอออกไปในภายหลังมันจะทิ้งความเจ็บปวดและความคิดถึงมากเหลือเกิน

มากกว่าระยะทางจากกรุงเทพถึงกรุงวอชิงตันดีซี

มากกว่าตัวฉันถึงตัวเธอ


แต่ไม่เป็นไร

ฉันก็แค่จะคิดถึงเธอต่อไปเหมือนเดิม

และฉันจะ
คิดถึงเธอ

เท่ากับจำนวนวินาทีที่เราแยกจากกัน 




ขอโทษที่คิดถึงมากขนาดนี้






SHARE
Writer
charrotss
kodaline — The one
let her (grow)

Comments

Loveyasobad
8 months ago
คิดถึงเท่ากับจำนวนวินาที่ที่เราแยกจากกัน
Reply
Tobeyours
6 months ago
เราเคยจากกับคนๆนึง จากกันโดยไม่รู้เรื่องราวอะไรเลย วันที่เขาย้ายโรงเรียนออกไป เรากลับคิดว่าเขาไม่สบาย เขาไม่ได้มาโรงเรียน เรารอ รอเขา จนคิดว่ามันนานไปมั้ยกับการที่ไม่ได้เจอ จนวันที่ครูเดินมาบอกว่าเขาย้ายโรงเรียนไปแล้ว แตกสลายเลยล่ะ เราไม่ได้บอกลากันสักคำไม่แม้แต่รู้ความจริงที่เขาย้ายไป ช่วงแรกๆเราเห็นทุกอย่างเป็นเขาเพราะเหมือนกับเขาเป็นโลกทั้งใบล่ะมั้ง ตอนนี้คิดถึง แต่ไม่รู้ว่าเขาอยู่ไหนเลย หวังว่าสักวันโลกจะหมุนมาให้เราเจอกันอีกนะ คิดถึงมากมาย 
Reply