แล้ว วันนี้ ก็บอกกับเราว่า

วันพุธที่ 4 เมษายน 2561 เป็นวันที่ดิฉันตื่นเช้าขึ้นมาพบกับกิจวัตรประจำวันอันน่าเบื่ออีกครั้ง
อาบน้ำ ล้างหน้า แปรงฟัน เลื่อนดูความเคลื่อนไหวของผู้คนบนหน้าฟีดเฟสบุ๊คและอินสตาแกรม 
แล้วหาอะไรกินก่อนเข้างาน

ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นหวือหวา

วันนี้โชคดีหน่อยที่หยิบหนังสือเล่มเก่าที่อ่านไม่จบติดมือมาที่ทำงานด้วย
งานรีเซฟชั่นไม่ได้ยุ่งตลอดเวลา การอ่านหนังสือดูจะเป็นอะไรที่ฆ่าเวลาได้อย่างดีเยี่ยม
ยกเว้นคุณสามารถดูซีรี่ย์ในเวลางานได้

หนังสือของนิ้วกลม นักเขียนที่เราอุดหนุนผลงานเป็นประจำ
และหวังว่าวันนึงเราจะเรียบเรียงคำพูดให้เรียบง่ายแต่สระสรวยได้เหมือนเขา
ทุกครั้งที่อ่านผลงานของนักเขียนคนนี้
มักจะมี echo ดังขึ้นมาในหัวตลอดว่า

ใช่ว่ะ, จริง, เฮ้ย ได้ หรือถ้าแบบหยาบคายเลยคือ อิเหี้ย แม่งใช่ว่ะ

วันนี้เราได้อ่านเจอบทความหนึ่งที่เขียนยกตัวอย่างเรื่องราวของสตีป จ๊อป
และมีข้อความเกี่ยวกับ ชีวิต ท่อนหนึ่งที่กล่าวไว้ว่า

"คุณค่าของชีวิตไม่ได้ขึ้นอยู่กับความยาวของมัน แต่ขึ้นอยู่กับว่าคุณทำอะไรที่มีความหมายเอาไว้บ้าง"

เราเคยได้ยินคำพูดนี้บ่อยๆ จากที่ไหนสักที่ จำไม่ได้แล้ว
และก็เกิดคำถามกับตัวเองว่า
ชีวิตของเรา ที่ไม่ได้มีผลงานอะไรดีเด่นฝากไว้ให้โลกได้จดจำเลย
ไม่ได้ผลิตไอแพต ไม่ได้ผลิต ไอโฟน หรือคิดค้น โซเชียลมีเดียอย่าง เฟสบุ๊ค หรืออินสตาแกรม

แล้วแบบนี้แปลว่าชีวิตของเราไร้ค่าหรือเปล่า
อาจจะเป็นคำถามโง่ๆของคนที่ไม่ได้ตีความวลีนั้นให้ถี่ถ้วน 
แต่มันก็ติดอยู่ในใจเสมอ

หากเราสามารถเอางานอดิเรกหรือสิ่งที่เราชอบมาสร้างสรรค์บางอย่างได้ล่ะ
สร้างบล็อกที่เป็นประโยชน์กับคนทั่วไปได้
สร้างสรรค์ศิลปะให้เป็นที่น่าจดจำ
หรือสามารถเขียนหนังสือที่พลิกโลกได้ อย่างแฮรี่ พอตเตอร์ 
ก็คงจะมีคนจดจำเราได้อย่าง เจเค โรว์ลิ่ง
แบบนี้คงจะเรียกได้ว่าเราได้ทำบางสิ่งที่เป็นประโยชน์และมีความหมายไว้ก่อนตายแล้วหรือเปล่า

เราก็เป็นคนนึงที่กระหายความสำเร็จในชีวิตเช่นกัน
แต่ก็เป็นเหมือนคนส่วนใหญ่คือไม่ลงมือกระทำซักที
เพราะอะไรเหรอ?

เรารู้สึกว่า ความสุขของเราคือการไม่ยึดติด 
ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับอะไร
ครอบครัวมีความสุข คนรอบข้างมีความสุข
เพื่อนๆ ดีใจที่ได้เจอหน้าเรา ทุกคนรอบตัวรู้สึกสบายใจเมื่ออยู่ด้วย
ฟังดูคล้ายข้ออ้างของพวก loser ที่ขี้เกียจเริ่มต้นอะไรบางอย่างแค่นั้นเอง
แต่ว่านี่เป็นความสุขที่เงินและความสำเร็จให้เราไม่ได้

มาถึงตอนนี้ก็ดูคล้ายว่าเราจะให้คำตอบกับตัวเองได้แล้ว
แต่นิ้วกลมได้อธิบายบางอย่างได้อย่างชัดเจนในตอนท้าย
ทำให้เรารู้สึกว่า

ที่จริงความหมายของการทิ้งบางสิ่งบางอย่างให้ผู้คนได้จดจำ
ไม่ได้หมายถึงทุกคนในโลกต้องจดจำ

เขาเล่าว่า ป๊าและแม่ มีความสุขกับการย้อมผมให้กันและกัน
ป๊ามีความสุขที่ทำให้แม่ดูเด็กลงไปอีก สิบปี
นั่นเป็นความหมายอย่างหนึ่งของชีวิตในวันนี้

เราจึงเข้าใจเอาเองว่า
พ่อได้ทำบางสิ่งให้แม่ได้จดจำเมื่อเขาจากโลกนี้ไป
และตัวเขาเองที่ได้มองเห็นสิ่งเหล่านั้น และมีความสุขกับมัน
มีความสุขที่ได้เห็นคนแก่ที่ตนเองรักทั้งสองคนดูแลเอาใจใส่ซึ่งกันและกัน

นี่แหละ ความหมายของการมีชีวิตที่มีคุณค่า


หนึ่งข้อความในหนังสือ
แล้ว ชีวิต ก็บอกกับเราว่า
หนังสือแนะนำอีกเล่มของนักเขียนคนโปรดเราค่าาาาาาา
SHARE
Writer
TheNoOne
Worker
Life is the never end journey. Full of story, pain and happiness waiting to be told.

Comments