ถ้าฉันเป็นนักเขียน
“ ในการขออนุญาตอะไร และ อะไร
คุณหรือผมต้องเสียค่าธรรมเนียมกันทั้งนั้น ใช่ไหม? ยกเว้น
สองอาชีพที่ผมนึกออกนาฑีนี้
๑ / การเป็นนักเขียน
๒ / การเป็นกะหรี่ ”
นี่เป็นส่วนหนึ่งของบทความที่ปรากฏบนหน้าที่ ๑๔
ในหนังสือชื่อแมงบาร์ซึ่งถูกเขียนไว้โดยรงค์ วงษ์สวรรค์ผู้เป็นบุปผาชนชั้นบรมครู
หนังสือเล่มนี้ถูกพิมพ์ครั้งที่สองไว้ในปีรัตนโกสินทร์ศกที่ ๒๑๓
ซึ่งแม่ของผมนับถือเชิดชูชายคนนี้ราวกับเขาเคยเป็นอาจารย์สอนหนังสือคนหนึ่งของแกจริงๆ
เชื่อว่าท่านผู้อ่านหรือกรรมการตัดสินคงจะเริ่มตั้งข้อสงสัยในใจกันแล้วว่า รงค์
วงษ์สวรรค์มีความเกี่ยวข้องสำคัญอย่างไรกับหัวข้อที่ได้นำมาใช้คัดเลือกในครั้งนี้ “ถ้าฉันเป็นนักเขียน” ก่อนจะเริ่มอธิบายเรื่องใดๆต้องขออนุญาตเพื่อท้าวความไปช่วงที่ แม่ ของผมยังมีชีวิตอยู่
แกมักบอกอยู่เสมอว่าตัวเองเคยเป็นนักเขียนมาก่อนซึ่งไม่ทราบได้ว่าเป็นความจริงหรือไม่ และมักพร่ำบอกว่างานเขียนหนึ่งชิ้น ต้องเขียน รีไรท์นับสิบนับร้อยรอบจึงจะได้งานหนึ่งชิ้นพร้อมกับแนะนำชื่อหนังสือที่แกชอบอ่านสมัยยังรุ่น และก็มักติดชื่อของรงค์ ออกมาบ่อยครั้ง แต่ตอนนั้นผมยังเด็กเกินกว่าที่จะสนใจว่า รงค์ วงษ์สวรรค์นั้นเป็นใคร…
หนังสือที่ผมชื่นชอบในวัยเด็กนั้นไม่ได้เป็นวันพีชหรือนารูโตะแบบเด็กผู้ชายคนอื่นๆทั่วไปแต่เป็น บันทึกแห่งยุคสมัย และคนเขียนไม่ใช่ใครอื่นไกล มันเป็นสมุดบันทึกที่แม่ผมเขียนนั่นเอง
แม่เขียนไว้สามสี่เล่ม อ่านเพลินราวกับอ่านนิยายชีวิตชุดหนึ่งหากไม่นับภาคเสริมที่เขียนร่วมกับ สหายของแกอีกสมุดเหล่านั้นทำให้ผมรู้สึกว่าได้เสพอรรถรสในชีวิตของแม่สมัยยังสาว ซึ่งหลังนั้นไม่กี่ปีผมเริ่มอ่านงานเขียนของ รงค์ วงษ์สวรรค์ตามที่แม่พร่ำกล่าวสนับสนุนให้อ่าน
 จนความคิดอยากจะเป็นนักเขียนก็เกิดขึ้นมาและแล้วสำนักพิมพ์ที่มีผมเป็นนักเขียน และมีแม่เป็นทั้งบรรณาธิการและฝ่ายพิสูจน์อักษรให้ก็เริ่มต้นเพราะฉะนั้นถ้าหากผมเป็นนักเขียนตามความฝัน
ผมก็อยากที่จะเขียนหนังสือที่ผู้อ่านจะสามารถเข้าถึงอรรถรสของมันได้เต็มแบบที่งานเขียน
รงค์ วงษ์สวรรค์เคยทำกับผู้อ่านคนอื่นทุกๆคนเข้าถึงมันเต็มที่อย่างที่ งานเขียนของแม่เคยทำกับผมแต่ต้องไม่ใช่ในสำนวนเพรียวนมอย่าง รงค์ วงษ์สวรรค์ และไม่ใช่สำนวนแบบวัยรุ่นก๋ากั่นยุค ๙๐ อย่างของที่แม่ของผมใช้แต่หากด้วยสำนวนของผมเองต่างหากที่จะทำให้ผู้อ่าน เข้าถึงอรรถรสของมันทั้งนี้ก็หวังดึงให้ผู้อ่านทั้งเก่าใหม่ที่อาจลืมเลือนหรือยังไม่เคยสัมผัส สเน่ห์มนต์ขลังของ
หนังสือรูปเล่มสิ่งพิมพ์ที่ผมได้ตกหลุมรักเหล่านี้ ;
SHARE
Writer
Avril-Erewhon
เด็กช่าง | ฝัน |
ฉ. กังวาลวงษ์ ชาตะ | ๖ มิถุนายน ร.ศ.๒๒๐ มรณะ | เลื่อนออกไปอย่างไม่มีกำหนด

Comments