หรือหัวใจจะมีไว้เพื่อแตกสลาย.

เมื่อครั้งที่เราผิดหวังมากๆ เราตั้งคำถามกับตัวเอง
หรือหัวใจเราจะมีไว้เผื่อแตกสลาย.

เราโลกส่วนตัวสูง 
เรามีเพื่อนน้อย
เราโตขึ้นแต่โลกของเราไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
มันยังคงเป็นที่ที่เรารู้สึกว่าปลอดภัยที่สุด

แต่แล้ววันหนึ่งเราก็ลองก้าวออกไป 
เพียงเพราะหวังว่าจะเจอใครสักคน
คนที่เราอยากทำความรู้จัก
คนที่เราประทับใจ

แล้ววันหนึ่งเราก็เจอพี่
พี่อีกแล้ว....
ตอนแรกมันก็ไม่มีอะไร
เราคิดว่าพี่ไม่อยากคุยกับเราเสียด้วยซ้ำ

จนวันหนึ่งพี่บอกว่าอยากคุยด้วย
เราคุยกันเหมือนเพื่อนเลย
ดีจัง เราแทบไม่คิดอะไรเลยตอนพิมพ์
ตอนส่งสติกเกอร์

เราออกจากโลกของเราเต็มตัว
แต่เราก็ไม่ได้เข้าไปในโลกของพี่
สนามแม่เหล็กของพี่มันกั้นเราไว้
ไหนจะชั้นบรรยากาศอีก 
ตอนพี่ไม่สนใจ เราเคว้งอยู่ในอวกาศ
เศ้ราจัง.....

พี่บอกว่าถ้าหายไปก็อย่าตกใจ บางสิ่งบางอย่างมันไม่แน่นอน
ดีนะเราเป็นคนไม่อะไรกับความสัมพันธ์
เราเข้าใจ แต่เราก็ทำใจไม่ได้อยู่ดี

จนมาวันนี้ วันที่เกิดการปะทะกันของโลกสองโลก
มันอาจจะเป็นความผิดของเรา ที่เอาตัวเองไปใกล้พี่เกินไป
ดีหน่อยที่เรามีสติมากพอ 
เราไม่โวยวาย เราขอโทษ เรายอมเป็นคนผิด 
และเราก็ถอยออกมา สงสัยจะถอยมากไปหน่อย
พี่คงมองเห็นเราไม่ชัด

ดาวบริวารของพี่ดวงนี้มันกำลังถอยห่าง

พี่บอกว่าขอโทษ อย่ารู้สึกผิด เราดีกันเถอะ
เราดีใจนะ 
แต่มันไม่เหมือนเดิม 
หัวใจเรายังอยู่ดี มันไม่ได้แตกสลาย
ความรู้สึกเราต่างหากที่เปลี่ยนไป
ขอโทษนะ 



SHARE
Written in this book
ความทรงจำที่ไม่อยากลืม
ถ้าเลือกได้เราไม่อยากลืมอะไรเลย
Writer
aitwentytwo
AI22
ความจริงเราเป็นแมว และชีวิตก็ขึ้นอยู่กับมุมมอง

Comments

snlpp
1 year ago
เจ็บจัง..
Reply
aitwentytwo
1 year ago
เจ็บจริงค่ะ แต่มันผ่านไปแล้ว :)