คนข้างหน้า
ไม่ว่าเมื่อไหร่
สถานการณ์แบบไหน
จะสุขหรือจะทุกข์
คนข้างหลัง..
จะมีมือของคนข้างหน้าให้จับอยู่เสมอ
จะมีแผ่นหลังของคนข้างหน้าให้พักผิงอยู่เสมอ

แต่ก็น่าแปลก
ที่ไม่เคยมีใครถาม
แล้วคนข้างหน้าสุดละ
เขาจะจับมือใครกัน...

เพราะเป็นคนที่ยืนอยู่หน้าสุด
เลยไม่มีมือใครให้จับ
และเพราะเป็นคนหน้าสุด
เวลาไม่ไหวเลยไม่มีแผ่นหลังใครให้พัก
สุดท้ายก็ต้องพยายามฝ่าไปให้ได้ด้วยตัวเอง
บ่อยครั้งต้องพยายามเข้มแข็งทั้งๆที่ยังอ่อนแอ

และถึงเขาจะทำได้
เป็นคนเข็มแข็งได้ในวันที่อ่อนแอเหลือเกิน
ยิ้มได้ในวันที่ข้างในร้องไห้จนไม่ไหว

แต่มันก็ไม่ได้แปลว่า
คนหน้าสุดแข็งแกร่งที่สุด
เพราะจริงๆแล้ว...
เขาไม่ได้แข็งแกร่งตลอดเวลาหรอก

บางครั้งเขาก็อ่อนแอ
บางครั้งเขาก็เจ็บปวด
หลายๆครั้งที่เขามีน้ำตา
แต่แค่ไม่มีใครได้เห็น

เพราะเขารู้...เขารู้ว่า
คนข้างหลังหวังพึ่งเขา
ถ้าเขาล้ม..คนข้างหลังจะล้มไปด้วย
เขารู้ว่าถ้าเขาตัดสินใจผิดพลาด
เขาก็จะพาคนข้างหลังพลาดลงเหวไปด้วย

เพราะงั้น...ไม่ว่าคุณจะเดินตามหลังใคร
ไม่ว่าคุณจะจับมือเขามานานหรือเพิ่งจับ

คนข้างหน้าก็ต้องการกำลังใจ
อย่าลืมที่จะบอกเขานะ
บอกเขาในวันที่เขายังอยู่
ในวันที่เขารับรู้ได้
อย่าบอกเขาในวันที่เขา
จากไปแล้ว...

ถึงตอนนั้น...
ไม่ว่าจะอะไรที่อยากบอก
กี่เรื่องราวที่อยากเล่า
มันก็แทบไม่มีความหมายอะไรเลย
เพราะเขาไม่ได้อยู่ฟังอีกต่อไปแล้ว....


SHARE

Comments