ชีวิต...เช่นนี้

ชีวิตถูกขีดให้เป็นเช่นนี้
หรือสิ่งที่เป็นนี้ คือ ฝีมือเรากระทำเองกันนะ ??


คล้ายเชือกที่ผูกปม ทั้งแน่น ทั้งใหญ่ ยิ่งนานวันยิ่งแย่ ยิ่งแก้ไขอะไรไม่ได้
ความสุข ความสมดุลแห่งชีวิต ความพอดี ความพอใจอยู่ตรงไหนกัน
ยิ่งไขว่คว้า หาทางค้นให้เจอ กลับมืดบอด หนทางไร้แสงสว่าง มืดมิดใครขีดไว้
พยายามทำตามแบบอย่างที่วางไว้ แบบที่ใครๆต่างว่าดี แต่ไม่มี ไม่มีแม้วี่แววที่ฉันจะไปถึงวันนั้น

ทำไมบางคนถึงทนรับกับบททดสอบอันหนักหนาสาหัสที่ผ่านเข้ามาได้นะ เขาใช้อะไรต่อสู้กับมันและผ่านมาได้อย่างไร
แม้จะฟังเรื่องราวของคนอื่นมามากมายเพียงใดก็ไม่อาจทำให้ใจฉันฟื้นคืนดังวันเก่าก่อนได้เลย ฉันเป็นอะไรกันแน่กระนั้นหรือ? ทำไมถึงเหนื่อยล้าอ่อนแรงปานนี้ ฉันหมดแล้วแรงบันดาลใจ สิ้นแล้วเป้าหมายทุกสิ่งอย่างในชีวิต

อยากจะมีความรู้สึกเช่นวันวาน…
วันที่ฉันอยากได้อะไรมากมาย อยากสร้างสิ่งต่างๆตามความฝัน
อยากวาด อยากเขียน อยากอ่านวันละร้อยเรื่อง
แต่ทุกอย่างกลับหายไป ไม่มีแม้ในความคิด มีแต่เรื่องที่เขียนค้างๆคาๆไว้ไม่เคยจบ มีแต่หนังสือที่ซื้อตั้งไว้แต่ไม่เคยได้อ่าน
มีแต่กระดาษกับดินสอที่ไม่เคยไปแตะ
ชีวิตมันเป็นเช่นนี้ หรือฉันเองที่ทำมัน?

SHARE
Writer
ItimZ
Smile Maker :)
A chubby girl who live in Wonderland! ;) It's always TEA time.

Comments