ด้วยรักและอาลัย my papa
ถ้าถามว่า เคยคิดไหมว่า วันนี้จะมาถึง ต้องยอมรับว่า เราเติบโตมากับพุทธศาสนา เรารู้อยู่แล้ว ทุกคนต้องเดินมาถึงวันนี้

ถ้าถามว่า เคยคิดไหมว่า วันนี้จะมาถึงแล้วขนาดนี้ ก็ต้องยอมรับว่า คิดไว้แล้วเหมือนกัน ป๊าป่วยมานาน และในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา ก็ไปอยู่ ICU บ่อย จนโรงพยาบาลแทบจะกลายเป็นบ้านหลังที่สองไปแล้ว

ถ้าถามว่า เสียใจไหม? ต้องตอบว่า มาก แต่ถามว่าเสียใจจนแทบบ้าไหม? ก็ต้องตอบว่า ไม่ ป๊าอยู่กับเรามานานมากแล้ว เหนื่อยมามากแล้ว ถึงเวลาแล้วที่ป๊าต้องพักผ่อน ม๊าและเราดูแลป๊าอย่างดีที่สุด เราไปเที่ยวด้วยกัน ทำอะไรหลายๆอย่างด้วยกัน เรียกว่า เรื่องอะไรที่อยากทำด้วยกันก็ทำไปหมดแล้ว

ป๊าอดทนอยู่จนเห็นเราเรียนจบ ป. ตรี จบ ป. โท ซื้อบ้าน และมีหน้าที่การงานที่ดี จนป๊าสามารถเลิกทำงาน แล้วไปเล่าให้เพื่อนๆฟังว่า ตอนนี้อยู่บ้านให้ลูกเลี้ยงได้แล้ว

ขอบคุณป๊าสำหรับทุกอย่างๆ เขียนต่อมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว เพราะน้ำตามันไหลบังหน้าจอไปหมดซะแล้ว
SHARE
Written in this book
Diary

Comments

MyYellow
1 year ago
เป็นกำลังใจให้นะคะ
Reply
Nu_Bell
1 year ago
ขอบคุณมากนะคะ
Reply