พัง
เราเป็นคนที่ทำสิ่งสำคัญ "สิ่งหนึ่ง" พังไป
แน่นอนว่าสิ่งที่ได้พังลงไปนั้น มันไม่สามารถซ่อมได้

เราเคยเสียใจมากที่เราไม่สามารถเรียกคืนมันกลับมาได้
เหมือนกับการกดrestoreไฟล์ในถังขยะบนคอมพิวเตอร์
ไม่สามารถกด fix แล้วกลับมาใช้งานได้เหมือนเดิม



เคยมีช่วงเวลาที่เราเฝ้าคิดวนไปวนมา 
ถึงสาเหตุที่ทำให้มันเกิดขึ้น ถึงทางที่จะแก้ไข
ถึงเหตุการณ์ในตอนนั้น คิดซ้ำๆว่า 

ถ้าตอนนั้น , ไม่ทำแบบนั้น ก็คงไม่เป็นแบบนี้ 

โทษตัวเองบ้าง โทษสิ่งรอบข้าง 
โทษโชคชะตา เสียใจ ร้องไห้ทุกครั้งที่คิดถึงมัน

แต่พอเราโตขึ้นเจออะไรต่างๆเรียนรู้อะไรในชีวิตมากขึ้น
เราก็เริ่มชิน เริ่มเข้าใจ เริ่มปล่อยวาง

คิดได้ว่าชีวิตมันมีมากกว่านี้อีกมากมาย


             แค่ บางสิ่งพัง ไม่ได้หมายความว่าชีวิตเราทั้งชีวิตต้อง พัง ไปด้วย


เรา เลิก รู้สึกแย่ เลิกร้องไห้ เลิกคิด และ เลิกเสียใจ


จริงๆทุกวันนี้ เราก็ยังเสียใจอยู่ที่สิ่งนั้นมันพังไป
และไม่สามารถทำให้มันกลับมาเหมือนเดิมได้

เป็นความรู้สึกที่ยังวนเวียนหลอกหลอนอยู่ในชีวิตประจำวัน
ทุกวันไม่เคยหายไป หรือลืมมันได้เลย


ตอนนี้เราเรียนรู้ที่จะอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นไปแล้ว

ในเมื่อมันแก้ไข fix อะไรไม่ได้ ในเมื่อต่อให้คิดจนตายก็ไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น

ก็แค่เลิกคิดไขว่คว้าหาทางที่ไม่มีวันเจอ เลิกโทษตัวเองเลิกโทษคนอื่นซ้ำๆ

เราต้องอยู่กับสิ่งที่เกิดขึ้นให้ได้


อยู่กับปัจจุบัน ทำมันให้ดี ช่างหัวอดีตไป 
ตลกดีที่เราอยากจะโยนมันทิ้งไป  แต่ก็ยังต้องเก็บไว้เป็นบทเรียน



บางการสูญเสียบางสิ่งไป.
ก็ทำให้เรารู้จักรักษาสิ่งที่ยังมีอยู่ให้ดีที่สุด..
SHARE
Writer
HelianthusHimawari
just typing
มาเขียนในนี้เพราะเขียนให้คุณรู้ไม่ได้

Comments