นายคนนั้นอะ นายที่มาจากดาวพลูโต :จักรวาลไม่เคยว่างเปล่า
ทำไมมันกลายเป็นทอปปิคนี้ไปได้ก็ไม่รู้.....

คงเป็นเพราะนายอาจจะคิดถึงบ้าน

ความจริงแล้ว...จักรวาลไม่ได้ว่างเปล่านะ"ความจริงมันเป็นเหมือน สิ่งที่เกิดขึ้นมา ในขณะเดียวกันก็มีอีกสิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมๆกัน มาหักล้างไปอยู่ตลอด คนก็เลยเข้าใจว่า จักรวาลมันว่างเปล่า แต่จริงๆก็ยังไม่มีใครพิสูจน์ได้หรอกนะ"

อืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ไม่เคยมีทฤษฎีนี้อยู่ในหัวมาก่อนเลยแหะ

หรือความรู้สึกเราก็เหมือนกัน? บางครั้งที่รู้สึกว่างเปล่า อาจเป็นเพราะ สุขกับทุกข์หักล้างกันแล้วก็หายกันไปก็ได้นะ

เช้าวันนี้ก็เหมือนกัน...
"ที่ช่วยแก้รายงานอ่า...น่าจะได้ทุนแล้ว"
เป็นประโยคที่แปลกๆเนอะ ว่าไหม? คือยังไง? จะขอบคุณ หรืออยากจะบอกว่าได้ทุนแล้ว หรือทั้งสองอย่าง...

แต่นี่ก็รู้อยู่แล้วละ...จากการที่อาจารย์โพสรูปในเฟสบุ๊ค พร้อมแคปชั้น ผู้มาจากดาวพลูโต...ก็รู้แล้วละ ว่าหมายถึงอะไร

แม้จะแอบน้อยใจ ที่ทำไมเพิ่งมาบอก แต่ก็เข้าใจ เพราะ เราก็ไม่ได้เป็นคนที่เขาอยากจะให้รู้คนแรกๆหรอกมั้ง หรือ อาจจะยาก เวลาจะบอกเรื่องนี้กับใครสักคน เหมือนตอนที่เราได้งานแล้ว...

แต่ไม่ว่าจะเหตุผลอะไร

ความน้อยใจที่เคยมี ก็ถูกหักล้างด้วยการกระทำครั้งนี้ละมั้ง

วันนี้เลยไม่ค่อยจะมีสมาธิสักเท่าไหร่ เพราะมันหักล้างกันไปแล้ว...เหรอ?

เลยแสดงออกด้วย ความอึนๆ ไม่ได้ดีใจเต็มร้อย เพราะน้อยใจมาแล้ว เลยบอกได้แค่ว่า
"อ่อ รู้แล้ว"

แย่จังเลยนะ ทั้งๆที่อยากจะยิ้มให้กว้าง และกระโดดดีใจไปกับนายที่ได้ทุนแล้วแท้ๆ

คนของนายคงทำให้ไปแล้วละ จริงไหม อิ

SHARE
Writer
kumoko
writer,reader
greet me if you wanna know me

Comments