11.17
แค่ทำในสิ่งที่ตัวเองพอใจก็พอ

คำแรกที่เกิดขึ้นในหัวผมหลังจากที่เธอทักมา
และผมรู้ทันทีว่านี่อาจจะเป็นแชทสุดท้ายที่เธอจะส่งมา

‘เราเหนื่อยกับอะไรหลายเรื่องขอโทษนะที่ไม่เคยบอกอะไรเลยเราเห็นแก่ตัวเองแหละเราเคยคิดว่าการเปิดใจกับคนที่ดีกับเรามันจะทำให้เรารู้สึกดีเรายังมีอีกหลายเรื่องที่ต้องคิดต้องทำ’

หืม... อะไรวะ5555555 ผมสตั๊นกับแชทที่เธอส่งมา ที่ผ่านมามันไม่ดีตรงไหนวะแล้วเธอเคยบอกเราเองว่าเหนื่อยก็แค่ระบายออกมา อย่าอยู่คนเดียวแล้วสักพักมันจะทุเลาลง อ่าวแล้วนี่อะไรอ่ะ

ทุกอย่างปั่นป่วนอยู่ในหัวผม มือที่จับมือถืออยู่นั้นเปียกจนสแกนลายนิ้วมือไม่ได้ ขาที่ชอบสั่นอยู่ตลอดเวลาตอนนี้มันนิ่งจนไม่รู้สึกใจนึงก็โกรธใจนึงก็สงสัย

โอเค
ผมพูดกับตัวเองเกิดขึ้นจนได้สินะ น่าจะเป็นความรู้สึกเดียวกับตอนแกนดัล์ฟตายแล้วเกิดใหม่เป็นพ่อมดขาวแต่ต่างตรงที่ผมไม่ต้องดูแลชาว middle earth แต่กูต้องดูแลความรู้สึกตัวเองเนี่ย

เขาคงเหนื่อยและเราก็ไม่มีเวลาตรงกันงั้นเราขอให้เธอได้ทำในสิ่งที่เธอชอบนะเต็มที่กับทุกๆอย่างล่ะเราไม่โอเคหรอกแต่ทำไงได้เธอเลือกแล้ว ผมบอกเธอ 

      ชายหนุ่มผู้เย็นชืดกับความรักมาเป็นเวลานานได้เปิดใจให้กับหญิงสาวคนหนึ่งที่เข้ามาทำให้เขารู้สึกดีเขาไว้ใจเธออย่างไม่เคยไว้ใจใครมาก่อน


      วันนี้จบลงแล้ว ทำไงดีอ่ะผมถามตัวเองรั้งดีมั้ยเสียงในหัวตอบทันทีว่า ไม่!! คนจะไปก็ปล่อย ส่วนเราก็ต้องปล่อย เฮียเขาว่างี้อ่ะ ก็ได้ผมเชื่อเสียงในหัวผม แล้วยังไงอ่ะเราเป็นห่วงเขาหนิ   

เอาวะ!! วันรุ่งขึ้นผมตื่นแต่ ตี5.30 ลุกขึ้นมาด้วยความงัวเงีย รีบอาบน้ำแต่งตัวกระโดดขึ้นมอไซคู่ใจขี่เข้าตลาด แล้วคิดขึ้นว่า....

เอ๊ะ! เขาตักบาตรกันที่ตลาดป่าววะช่างมันไปดูก่อน บรื้นนนน....

แก๊ะ! ผมจอดรถพร้อมถีบขาตั้งลง หกโมงกว่าแล้วรีบไปดีกว่า ผมวิ่งผ่านเข้าไปในตลาดที่มีแม่ค้าอยู่หนาแน่น

เจอแล้ววว เจอพระแล้วยังไงต่อดี ซื้อของใส่บาตรใช่ต้องซื้อของผมวิ่งไปหาของที่จำเป็นในการใส่บาตร ครบสักที!! ผมหยิบของทั้งหมดค่อยๆทยอยเอื้อมไปใส่ไว้ในบาตรของพระท่าน พอเสร็จแล้วพระท่านก็จะสวด ผมก็อธิษฐานทันทีอย่างตั้งใจ ขอให้บุญจากการใส่บาตรในเช้านี้ ช่วงบรรเทาความเหนื่อยล้าของเธอ ให้เขาพอใจสิ่งที่เขาทำและไม่ลืมที่จะขอพรให้คุณพ่อและคุณแม่ 

เสร็จสิ้นสักทีนะการใส่บาตรโดนไม่ได้นัดหมายผมเดินไปที่รถมอไซคู่ใจพร้อมร้องเพลงที่ชอบ 

เอ๊ะ!! ทำไมมันสบายใจอย่างนี้ ผมตกใจกับตัวเองมันรู้สึกว่าความกดดันตลอดทั้งคืนพร้อมกับความไม่เข้าใจทั้งหมดที่มีมันหายไปหมดแล้ว ตอนนี้มันมีแค่ความอบอุ่น ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้เรายังไม่รู้เลยว่าการใส่บาตรจะช่วยอะไรได้ ผมเดินคิดอยู่ตลอดทางว่าเกิดอะไรขึ้นพยายามปะติดปะต่อทุกอย่างที่มี 


      หรือว่า นี่คือสิ่งที่เป็นตัวเราเองสิ่งที่เป็นส่วนหนึ่งของตัวเราตั้งแต่แรกแค่เราเคยชินกับมันจนไม่รู้ตัวว่ามีอยู่

      มันคือการขอให้คนที่เรารักมีความสุขในแต่ละวัน เราทุกข์แค่ไหนตอนเห็นคนที่เรารักเหนื่อย เราไม่สบายใจแค่ไหนตอนเห็นคนที่เรารักท้อ

วันนี้เราไม่มีสถานะแบบเดิมแต่เราก็สบายใจที่ได้มองเห็นเขาทำสิ่งที่เขาชอบจากตรงนี้และให้กำลังเขาอยู่อ้อมๆเสมอ ถ้าถามว่าผมจะเลิกชอบเขาได้ไหม...
มันก็ยากแหละ จะสองปีแล้วแม้เขาจะใจร้ายแค่ไหนผมก็ยังชอบเขาเหมือนเดิม

แต่อนาคตก็คืออนาคตผมไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นผมไม่รู้ว่าความรู้สึกผมจะเปลี่ยนไปไหม แต่แค่ตอนนี้ผมยังรู้สึกกับเขาอยู่และผมก็อยู่กับปัจจุบัน
ผมเกลียดตัวเองที่ถึงเขาใจร้ายกับผมแค่ไหนผมก็ไม่เคยเกลียดเขาลงสักครั้ง
ผมไม่รู้ว่าเขาพอใจมั้ยที่ผมเป็นแบบนี้ แต่ผมพอใจนะที่ผมเป็นแบบนี้และคุณไม่ต้องสนใจผมเลยคุณแค่ทำในสิ่งที่คุณพอใจก็พอ เพราะผมก็จะยัง...
เชียร์คุณอยู่ตรงนี้เสมอนะ : )                                                  -Potato         
    
SHARE

Comments