เมื่อเรือจม เราว่ายเข้าหาคนละฝั่งของแม่น้ำ
     เมื่อเราเริ่มคบใครสักคนเป็นแฟน ก็เหมือนกับเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว และการที่จะรักษาเรือให้อยู่รอดต่อไปได้ สิ่งที่ห้ามทำคือการเหยียบเรือ2แคม
การยืนค้ำเรือทั้ง 2 ลำไว้ ไม่ได้ช่วยให้มั่นคงขึ้น แต่กลับทำให้อ่อนแอลงทั้ง2ลำต่างหาก เนื่องจากน้ำหนักจะถูกถ่วงลงที่จุดๆเดียว ทำให้มีโอกาสพลิกคว่ำได้
     เมื่อเจออุปสรรค จะให้คนๆเดียวฝ่าฟันไปไม่ได้ ทั้ง 2 คนต้องช่วยกันผ่านอุปสรรคนั้นไป คนหนึ่งเป็นหัวเรือ คอยสังเกตสิ่งกีดขวางข้างหน้า อีกคนหนึ่งเป็นท้ายเรือ คอยบังคับเรือตามคำสั่งของหัวเรือ
     แล้วถ้าวันหนึ่งเจอโขดหินขนาดใหญ่และชนมันเข้าล่ะ ... แน่นอนว่าเรือคงจะแตก และเมื่อเรือจม เรา 2 คนต่างว่ายน้ำเข้าหาฝั่งเพื่อเอาชีวิตรอด เมื่อมองหันกลับมาเราก็พบว่า ...พวกเราอยู่คนละฝั่งของแม่น้ำเสียแล้ว

... คงไม่มีใครบ้าบิ่นกระโดดลงน้ำว่ายไปอีกฝั่งนะ...
    บางครั้งเราก็ต้องตัดสินใจเดินคนละทางกันเมื่อความสัมพันธ์ของเรานั้นเดินไปทางเดียวกันไม่ได้ ไม่ใช่ไม่รัก ไม่ใช่ไม่อยากเดินเคียงข้าง แต่เพราะความจำเป็น... หากจะข้ามไปอีกฝั่งก็เหนื่อยกันเปล่าๆ จะพลอยให้อีกคนเป็นห่วงไปด้วย แค่ได้เดินคู่ขนานกัน มองเห็นกันและกันอยู่ก็พอแล้ว ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เดินร่วมกันอีกเลย อนาคตเราอาจจะเจอสะพานที่เชื่อม 2 ฝั่งก็เป็นได้ 
จนกว่าจะถึงเวลานั้น ขออย่าให้คนใดคนหนึ่งเดินหายเข้าป่าไปก่อนก็พอแล้ว...



SHARE
Written in this book
ความเศร้า
Writer
Espadeaf
Students
Little do you know

Comments