เซย์ ไฮ กันก่อน
นานมากแค่ไหนแล้วที่ผมไม่ได้เขียนอะไรเกิน 2 ย่อหน้า นับตั้งแต่สมัยเรียนมหา'ลัย แม้ว่าช่วงหลังๆอยากจะลองหันมาเขียนบล็อก อยากเป็นบล็อกเกอร์อะไรอย่างงี้ แต่ก็เจอกับปัญหาสุดคลาสสิค คือไม่รู้จะเขียนอะไรดี

เพื่อนผมเคยแนะนำว่า "มึงก็เขียนเล่าชีวิตมึงสิ" แม้ชีวิตผมจะไม่โลดโผนโจนทะยานอะไรนัก แต่ก็ผ่านความยากลำบากมาเยอะเหมือนกัน จริงๆแล้วจะใช้คำว่า "ผ่าน" ก็กระไรอยู่ เพราะตอนนี้ก็ยังลำบากอยู่เหมือนเดิม ฮาาา

แม้ผมจะจบวารสารศาสตร์ฯ เรียนเกี่ยวกับการเขียน แต่ในปัจจุบันชีวิตผมเกี่ยวพันกับการเขียนน้อยมากๆ นี่คงเป็นโอกาสดีที่จะได้เริ่มเขียนอะไรบ้างสักที 

เรื่องที่จะเขียนก็อาจจะเกี่ยวกับปรัชญาชีวิต ประสบการณ์ที่เจอมากับตัว บลาๆ ซึ่งก็หวังว่าคงมีประโยชน์กับผู้อ่านไม่มากก็น้อย มีประโยชน์ก็ให้รู้ไว้ ไม่มีก็ข้ามๆไป สาระดีๆ มีมั่งไม่มีมั่ง

ในที่สุดก็เขียนได้เกิน 2 ย่อหน้าแล้ว เยส



SHARE
Writer
longkian
Wannabe Writer
เขียนไปเรื่อย - กำลังจะมี Blog เป็นของตัวเองแล้ว เริ่มได้ดี --

Comments