เนตรนารี
ช่วงประถม เข้าค่ายลูกเสือเนตรนารี
คือนั้นช่วงเวลาที่กำลังจะนอน..... 
ฉันเห็นพี่ผู้หญิงคนหนึ่ง ยืนตรงริมหน้าต่าง
ใส่ชุดไทย สีเขียวมองเข้ามาในห้องเรียน
ที่ฉันนอน ฉันหันไปบอกเพื่อนให้หันไปดู 
เพื่อนบอกว่าไม่เห็นมีอะไร อย่าหลอกกันซิ 
แต่ฉันก็ยังเห็นพี่ผู้หญิงคนนั้นยืนอยู่ .... 

ช่วงมัธยมต้น....... เข้าค่ายครั้งที่ 1
การเดินเข้าป่าในเวลากลางคืน 
เพื่อไปเข้าฐานแต่ละฐานเพื่อทดสอบ..
ทดสอบ........อะไร? จนทุกวันนี้ฉันก็ยังไม่รู้
ทำกิจกรรมที่รุ่นพี่บังคับให้ทำ 
ซึ้งแน่นอนการหลอกผีรุ่นน้อง 
คงเป็นกิจกรรมยอดฮิตและบันเทิงสำหรับรุ่นพีี่
ระหว่างทาง มีทั้งหลอดไฟที่ทำคล้ายๆ 
ผีกระสือ โฉบไปโฉบมา เรียกเสียงกรีดจากสาวๆ
มีผีมุ้งใส่หน้ากากผี โผล่ออกมาให้ตกใจ 
เพื่อนบางคนร้องไห้ บางคนกรีดพยายามวิ่งหนี
ส่วนฉันยืนมอง คนที่อยู่ข้างหลัง ผีมุ้งมากกว่่า 
ผู้ชายกลางคนที่ยืนมอง ผีมุ้งที่กำลังหัวเราะ
ผีมุ้งหันมาถามฉันว่า 
ไม่กลัวหรือไงเราอะ หรือ กลัวจนขาแข็ง            วิ่งไม่ออกอะดิ 555555 !!! 
ฉัน : หนูว่าเพื่อนพี่ที่อยู่ข้างหลังพี่อะอะน่ากลัวกว่าพี่อีก 
รุ่นพี่หันไปมอง แล้ววิ่งมาจูงมือฉันพาฉันวิ่ง 

ผีมุ้ง พา เนตรนารีครึ่งท่อน ที่มีแค่หมวกเนตรนารี กับ ไม้ง่ามติดธงนกนางแอ่น วิ่งงงงง
ช่วงมัธยม......กับการเข้าค่ายครั้งที่ 2 
เหมือนเดิมเข้าฐาน ทำกิจกรรมกลางคืน
แน่นอนกิจกรรมความคิดสร้างสรร 
ของรุ่นพี่คงไม่พ้นอะไร ผีๆ อีกเช่นเคย 
แค่เปลี่ยน รุ่นพี่คนละระดับชั้น.........
ครั้งแรกรุ่นพี่ ม.3 ครั้งนี้ รุ่นพี่ ม.5 
การหลอกผี ยอมมีชั้นเชิงมากกว่า 
และยังเป็นเพื่อนพี่ชาย ย่อมต่อรองได้
ครั้งนี้เป็นบ้านร้าง บนเขาหลังโรงเรียน
มีประวัติเล็กน้อย จากที่รุ่นพี่เล่า
และมีโลงศพ ในบ้านให้เนตรนารีเข้าไปไหว้ 
ทีละหมู่ 7-8 คน (มั้งอันนี้จำไม่ได้)
บรรยากาศมันน่ากลัวมาก 
กลิ่นธูป แสงตะเกียง และโลงศพ 
ฉันนกนางแอ่นหมู่ที่ 5 ในฐานะหัวหน้าหมู่  
ได้ต่อรองกับกลุ่มเพื่อนพี่ชายว่า 
ขอไหว้แค่ตรงนี้ได้ป่าว กลัวผีไม่อยากเข้าไป  
ซึ้งแน่นนอน!! คำตอบที่ทำให้ฉันชื่นใจ
ไม่ได้ !!!!!! ได้แต่เดินเกาะกลุ่มคอตกกันเข้าไป 
มีเสียงกรีดกร๊าด เหมื่อนไม่มีอะไรน่ากลัว 
แต่...................................
ฉันกรีดด !! แล้วพยายามจะวิ่งหนีจากตรงนั้น
รุ่นพี่ที่พาเดินเข้ามาคว้าฉันไว้ไม่ทัน
รุ่นพี่ที่หน้าประตูคว้าฉันได้แต่โดนฉันสบัดหลุด 
ไม่รู้เอาเรียวเอาแรงมาจากไหน
ตอนนั้นตัวเท่าลูกหมาแต่แรงยังกะพญาช้าง 
วิ่งมาไม่ทันหลุดออกจากเขตบ้าน
รุ่นพี่อีกคนวิ่งมาคว้าฉันไว้ 
แล้วเรียกชื่อฉัน ซ้ำไปซ้ำมา 
จนฉันค่อยๆ สงบสติอารมณ์

รุ่นพี่ : ไม่มีไร ไม่มีไร ไม่ร้องนะ กลัวอะไรไม่มีผี สะหน่อย ไม่มีผี พี่จัดฉากมาเฉยๆ โลงก็ของปลอม ผีก็ปลอม ขวัญอ่อนนะเรานะ 55555 
ฉัน : รูปของใคร 
รุ่นพี่ : อ่อ รูปมันอยู่ในบ้าน มันติดไว้ตรงนั้นเจ้าของบ้านเค้าไม่ได้เอาไปละมั้ง 
ฉัน : หนูเห็นผู้ชายในรูป นั่งยองๆ แล้วโยกๆ อยู่บนโลง แล้วเค้าค่อยๆ หันมามองหนู 
รุ่นพี่ : .............................  
รุ่นพี่ : หันไปตะโกนเรียกในบ้าน พอๆ เรียกพวกมันออกมาให้หมด พอก่อนๆ 
อยู่ดีๆ ก็นึกถึงวัยเด็ก 
เริ่ม "แก่" แล้วใช่มั้ย ถึงได้ย้อนวันวาน 






 
















 















SHARE
Written in this book
หน้าที่ หรือว่า กรรม
  l ญาณ l สติ l สมาธิ l มองเห็น l ได้ยิน l สัมพัสได้ l 
Writer
VedaGENE
• life is full of surprises •
|| nothing in this universe happens by chance. it all happens for a reason ||

Comments