นายคนนั้นอะ นายที่มาจากดาวพลูโต: First priority
วันแล้ว วันเล่า ที่ฉันเอาแต่คิดถึงเรื่องราวของนายในทุกๆวัน เรื่องราวที่เกิดขึ้นกับเราทั้งสองและเรื่องราวของนายกับคนพิเศษ

วันนี้ ฉันรินน้ำมาให้นาย โดยที่นายไม่ร้องขอสักคำ
นายก็ดูแปลกใจกับการกระทำของฉัน แต่ก็ไม่นาน 
"ไม่รู้ว่า 11111 กินข้าวหรือยัง?"
ว่าแล้ว คนจากดาวพลูโต ก็กดโทรศัพท์โทรหาคนบนโลกที่มีแรงดึงดูดเขาเอาไว้
ทิ้งให้คนบนโลกอีกคน ที่ไม่มีแรงยึดเหนี่ยวใดๆทั้งนั้น แม้แต่ แรงวานเดอร์วาล ก็ไม่มี
นั่งกินข้าวต่อหน้านายอย่างเงียบๆ ภายในใจก็คิดอิจฉาคนของนาย

ทั้งๆที่ดูแลขนาดนี้ แต่ฉันก็ไม่เคยเป็น first priority ของนายเลย 
ตลกจัง ที่นายเป็น first priority ของฉันมาโดยตลอด

เป็นเพราะฉันไม่เคยกินไข่ลูกเขย อย่างที่นายว่าละมั้ง พ่อแม่เลยยังไม่มีว่าที่ลูกเขยสักที 555+

ไม่ว่าวันนี้ ฉันจะทำประโยชน์ให้กับสังคมมากขนาดไหน ฉันกลับไม่ได้คิดทบทวนเรื่องนั้นเอาเสียเลย
เอาแต่คิดทบทวนเรื่องนายมาตลอด

และก็ได้ตระหนักว่า...ทำไม ฉันถึงไม่คิดเรื่องอื่นบ้าง...เรื่องที่ฉันได้ทำไปในวันนี้ ฉันไม่ควรปล่อยให้วันที่มีค่าของฉัน หมดไปกับการคิดเรื่องของนาย คนที่ไม่มีวันให้ฉันเป็น first priority

ฉันลืม คนที่ ถามฉันเสมอว่า "กินข้าวหรือยัง?" ไปเลย...
เพราะเขาเห็นเราเป็น first priority ตลอด เขาเลยเป็นห่วงและอยากถามนั่นถามนี่ และคำถามง่ายๆก็คือ "กินข้าวหรือยัง?"

ว่าแต่ ใครกันที่ มักถามฉันด้วยคำถามนี้เสมอละ?

ป๊า แม่ ยาย และอาโก ไง...

งั้น เขาก็เห็นฉันเป็น first priority สินะ

SHARE
Writer
kumoko
writer,reader
greet me if you wanna know me

Comments