"จุดเริ่มต้นของจุดจบ"

ต่อแต่นี้เราอย่าได้เจอกัน

ขอให้มันจงเป็นวันสุดท้าย

เพราะรู้ดีว่าไม่มีความหมาย

ถึงเจ็บเพียงใดฉันก็ต้องตัดใจ




      'ทำไมถึงพูดแบบนั้น?'

      'แบบไหน?'

      'พูดประชดไง เรื่องคนนั้น ก็บอกแล้วไง ว่าไม่มีอะไร ก็เป็นแค่เพื่อนร่วมงานกัน'

      'ก็แล้วไงอะ ก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่'

      'ก็เป็นแบบนี้ มันเป็นโปรเจ็คต์ที่ต้องทำด้วยกัน เพราะสายงานมันโคกัน จะให้เจอหน้ากันแล้วไม่พูดไม่จากันมันก็เป็นไปไม่ได้'

      'แล้วจำเป็นต้องพูดถึงขนาดนั้นมั้ย? วันนี้เรามาเที่ยวกัน พูดถึงเขาไปสิบสองรอบแล้วนะ'

      'ทำไมเข้าใจยากแบบนี้'

      'เข้าใจอะไรยาก ก็มาเที่ยวด้วยกัน แต่พูดว่าอยากเจอเขาไม่หยุด ถ้าอยากเจอนักก็ไปเจอสิ จะมาเที่ยวกันทำไม'

      'นี่จะหาเรื่องทะเลาะใช่มั้ย'

      'แล้วจะให้รู้สึกยังไง คุณอยากไปเจอเขามากขนาดนี้ เราต้องรู้สึกดีใจเหรอ แบบ ว้าว! ดีใจจัง คุณคิดถึงเขาตลอดเวลาที่อยู่กับเราเลยอะ เราดีใจมาก!'

      'ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง ใจคอจะไม่ให้คุยกับใครเลยหรือยังไง'

      'ไม่ได้ห้ามซักหน่อย ไม่ได้ห้ามไม่ให้คุยเลย ไม่เคยห้ามอะไรเลยด้วยซ้ำ ใจคุณ ชีวิตคุณ เราก็รู้ตัวอยู่ว่าเราไม่สิทธิ์อะไรไปห้ามคุณ'

      'ก็ใช่ไง ก็รู้ตัวนี่'

      '...'

      '...'

      '...'

      'ไม่ปลอบนะ'







      นั่นคือบทสนทนาล่าสุดของพวกเรา หลังจากที่ทะเลาะกัน ทั้ง ๆ ที่เราพยายามจะอดทน เข้าใจคุณทุกอย่าง แต่คุณกลับไม่เข้าใจเราเลย

      บอกว่าเราหึงหวงงี่เง่าไร้สาระ

      เราชอบประชด

      เราใช้อคติบังตา

      คุณไม่รู้เลยเหรอ ว่าผู้หญิงด้วยกันน่ะ มันดูกันออก ว่าอะไร 'ดอก' อะไร 'ดี'

      แล้ว 'คนที่แสนดี' ของคุณน่ะ เราก็ดูออก

      คุณไม่เห็น แต่เราเห็นตอนเขายืนรอคุณหน้าประตูแล้วทำว่าบังเอิญเจอคุณ โดยไม่ตั้งใจ

      คุณไม่รู้ ว่าเขาจะ 'บังเอิญ' มีงานเข้าหรือมีเรื่องให้คุณช่วยเหลือทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน

      คุณไม่รู้ ว่าในทุกภาพที่เขาลง เขามักจะเลือกรูปที่มีคุณอยู่ใกล้เขามากที่สุด เพื่อให้คนเข้าใจผิด

      คุณไม่รู้ ว่าเบื้องหลังคำขอโทษ ที่เขารบกวนเวลาของเรากับคุณ มันมีรอยยิ้มเย้ยหยันส่งมา

      คุณไม่รู้ ว่าเราถูกทิ้งให้เคว้งขนาดไหน ในตอนที่เราไปรอคุณและเพื่อนของเขาพูดถึงเขากับคุณ

      คุณไม่รู้ ว่าในทุกเรื่องราวใน ig story ที่เขาลง มันชวนให้คนอื่นคิดไปไกลทั้งนั้น

      คุณไม่รู้ ภายใต้เสียงหัวเราะ และถ้อยคำตอบปัด ในเรื่องที่คนอื่นแซว มันมีรอยยิ้มสมหวังในนั้น

      คุณไม่รู้ ว่าตอนที่คุณนัดเราไว้ และทิ้งเราไปในนาทีสุดท้ายเพื่องาน ที่เขาบอกว่า 'เร่งด่วน'

      แต่ละครั้งที่คุณพูดถึงเขา มันเต็มไปด้วยความรู้สึกที่เราไม่มีวันเข้าได้ถึง


      คุณไม่รู้หรอก ไม่เคยรู้เลย ไม่ว่าเมื่อไรและตอนไหน เราก็ยังเป็นคนที่งี่เง่าและเอาแต่ใจ ชอบประชด และขี้โวยวาย ไม่เคยเป็นเหมือนเขาเลย

      เขาที่ทั้งใจเย็น สุขุมนุ่มลึก มีความเป็นผู้ใหญ่ ขี้เล่น ทำงานเก่ง เข้าอกเข้าใจคุณ และมักจะมาปรึกษาเรื่องงานกับคุณตลอดเพราะโปรเจ็คต์โคกัน

      เพราะเราทำงานคนละสายกับคุณ จึงไม่รู้เรื่องการคำนวณต่าง ๆ ของคุณ

      เพราะเราต้องแสร้งว่าเข้มแข็ง ไม่ให้คุณไม่สบายใจ ไม่เหมือนเขาที่แสนเปราะบาง

      เพราะเรามันอารมณ์ร้อน ทำให้พูดอะไรไปก็จะกระทบจิตใจเขาเสมอ คุณจึงต้องปลอบเขา

      เราไม่ได้ร้าย

      เราไม่ใช่อิจฉา

      แต่เราแค่อยากให้คุณรู้ อยากให้คุณเห็น

      เห็นในสิ่งที่คุณไม่เคยเห็น

      แต่น่าเสียดาย ที่เสียงสะอื้นของเรามันดังไปไม่ถึงหัวใจของคุณเลย

      ใครจะรู้ ว่าภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉย ซ่อนน้ำตาไว้ขนาดไหน ทำไมคนที่เข้มแข็งมาโดยตลอดต้องโดนมองว่าไม่เป็นอะไร ต้องอดทนและไม่อ่อนแอ แค่เพราะเขาไม่แสดงมันออกมา?

      นี่มันไม่ยุติธรรมเลย...

      แต่เราจะเรียกร้องอะไรได้ ในเมื่อคุณเลือกเขา

      ขอโทษที่เรามันงี่เง่า

      ขอโทษที่เราอารมณ์ร้อน

      ขอโทษที่เราชอบประชดใส่

      ขอโทษที่เราร้องไห้ไม่เป็น

      และขอโทษ...

      ...ขอโทษที่วันนี้เราทนไม่ไหวแล้ว...

      คน ๆ นี้ ขอยอมแพ้แล้ว...



ไม่ได้หมดรัก แต่หมดแรงแล้วที่ทนมานาน

ต่อให้ฉันรักเธอมากแค่ไหน

เป็นนาฬิกาก็ต้องเดิน คนไม่เดินก็ต้องตาย

จะเจ็บที่ไหน ก็ดีกว่านั่งเสียใจ ตรงนี้

SHARE
Writer
Leslie_R
Lost Stars
Even though we're no longer together, I still love only you...

Comments

khaikung
1 year ago
สู้ๆฮะ :) 
Reply
Leslie_R
1 year ago
ขอบคุณมากนะคะ ตอนนี้ก็พยายามเข้มแข็งอยู่ค่ะ 😂