กระดาษซับมัน.
ฉันมองเสี้ยวหน้าด้านข้างของผู้ชายคนนั้นด้วยความรู้สึกหลายอย่าง

แรกสุด ชัดเจนว่าเป็นความสงสาร

บทสนทนาแสนเจ็บปวดที่เขาเพิ่งกรอกผ่านโทรศัพท์ ยังคงลอยค้างกลางอากาศอย่างไร้ความหมาย


ครีมรองพื้นเนื้อหนาอาจปกปิดคราบจางๆ ที่ไหลเป็นทางนั้นได้

แต่น้ำตาที่ทำท่าว่าจะยังไม่หยุดไหล เปลี่ยนความสงสารเป็นเข้าใจได้ในที่สุด

เพราะไม่นานมานี้ ฉันเพิ่งได้เรียนรู้ว่า การเป็นฝั่งที่รู้สึกมากเกินไป ก็มักจะเจ็บปวดกลับมาง่ายๆ ด้วยเรื่องเดิมทุกที



ทอดสายตาไปยังผ้าม่านสีเลือดนก ทำหน้าที่กั้นโลกแห่งความเป็นจริง

หลังกล่าวขอบคุณสั้นๆ ที่ทำให้ช่างแต่งหน้าต้องเหนื่อยเพิ่ม

เขาสูดลมหายใจเข้าลึก ผุดลุกขึ้น เตรียมตัวเข้าฉากพิธีแต่งงานในการซ้อมใหญ่ครั้งสุดท้าย


มือที่ถือกระดาษซับมันยกค้างอยู่ในท่าเดิม


ฉันซ่อนคราบน้ำตาของพระเอกคนนี้ได้

แต่ไม่อาจแบ่งเบาความรู้สึกหนักอึ้งในใจของเขามาไว้ได้เลย



ละครเวทีประสบผลสำเร็จอย่างที่ควรจะเป็น

ฉันตัดภาพของเขาจากนิตยสารหลายฉบับเก็บไว้ด้วยความภาคภูมิใจ

แม้ภาพจุมพิตแสนหวานนั้นจะทำให้ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก

แต่นั่นก็เป็นทางเดียวที่ทำให้รู้สึกได้ว่า ยังมีเขาใช้ชีวิตอยู่ใกล้ๆ 



รู้สึกตัวอีกครั้ง ก็เป็นตอนที่พาตัวเองเหยียบย่างเข้ามาในสถานที่ที่ไม่เคยคุ้น 

พยายามมองหาทีมงาน แต่สายตากลับไปหยุดอยู่ที่ใครบางคน


ใครบางคนที่ไม่ควรจะเมาหนักขนาดนี้


ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับแอลกอฮอล์

ไม่รู้ว่าเขามีความสุขกับตัวเองในตอนนี้มากน้อยแค่ไหน

แต่ถ้ามันจะพอทำให้ภาพต้นเหตุของความเศร้าเลือนรางไปได้

ก็จะทำใจยอมรับว่าน้ำในขวดสีใสไม่เลวร้ายอย่างที่คิด

ฉันนั่งมองอยู่เงียบๆ จากตำแหน่งนอกอาณาเขตสายตา


เป็นช่างแต่งหน้าธรรมดาผู้ล้มเหลวในหน้าที่อย่างสิ้นเชิง



งานเลี้ยงเดินทางมาถึงจุดสิ้นสุด

ทุกคนวิ่งมารวมกันเพื่อถ่ายภาพหมู่

จากขอบนอกสุดของวงโคจร ฉันถูกเบียดจนหัวไหล่แทบซ้อนกับนักแสดงนำที่อยู่ข้างหน้า

เผลอเหลือบมองในช่วงเวลาชุลมุน 

ตามไรผมของใบหน้าที่เคยคุ้น ถูกประดับด้วยเหงื่อเม็ดโต


ฉันหยิบกระดาษซับมันออกมาด้วยความเคยชิน


เขาหันมาประสานสายตา พลางก้มหน้าลง

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะลมหายใจอุ่นกลุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์

หรือรอยยิ้มแทนคำขอบคุณนั้นกันแน่
 
ที่ทำให้หน้าเริ่มร้อนผ่าว


รีบหลบสายตาลงต่ำ

แกล้งหันไปมองกล้องอย่างตั้งใจ

พร้อมฉีกยิ้มกว้างเกินความจำเป็น

ชั่วขณะนั้น


ฉันรู้สึกว่าตัวเองเป็นกระดาษซับมันที่ดีที่สุดในทุกเวอร์ชั่นของตัวเอง


ขอบคุณ ที่กล้าก้าวออกจากคอมฟอร์ทโซน เพื่อคนที่อยากเห็นรอยยิ้มมากที่สุด

ขอบคุณ ที่ตั้งใจทำหน้าที่จนกระทั่งนาทีสุดท้าย

ขอบคุณ ที่ตัดสินใจไม่พูดอะไรเกินความจำเป็นออกไป

ขอบคุณ ที่ให้โอกาสตัวเองได้เข้าใจว่าอะไรคือความสุขที่แท้จริง 



ฉันปิดหน้าสุดท้ายของนิตยสารลง

ยังคงเห็นใจผู้ชายคนนั้นเหมือนเมื่อสามเดือนก่อน

แต่ไม่ใช่ความสงสาร


เพราะ เขาได้ก้าวไปบนเส้นทางที่ไกลกว่านั้นมากแล้ว


การประกาศยุติความสัมพันธ์ของสองนักแสดงนำคู่ขวัญ ทำให้หลายคนออกมาแสดงความคิดเห็นแตกต่างกันไป

แต่ฉันกลับแอบภูมิใจ ที่เขาเลิกทำร้ายความรู้สึกตัวเอง


ต่อไปนี้ ขอให้แสดงความรู้สึกออกมาอย่างเปิดเผย เมื่อเจอคนที่จะไม่ทำให้ต้องร้องไห้ด้วยเรื่องเดิมๆ นะ


และ หวังว่า-
คงจะยังไม่ต้องเรียกหากระดาษซับมันในเร็ววัน :)  

SHARE

Comments

Christopher25th
11 months ago
ยังเป็นเดอะเบสท์ของผมเสมอเลยนะ แม้จะหายไปช่วงนึงกระนั้นก็ตามแต่ ก็ยังมีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่แจ้งเตือนทีไรแล้วต้องเข้ามาอ่านเลยเดี๋ยวนั้น ยังคงความเป็นสไตล์ของตัวเองไว้ได้ดีมากครับ ดีใจที่ได้ติดตาม

Reply
LaFloraRa
10 months ago
ยังเป็นคอมเม้นท์ที่ทำให้หัวใจพองโต ทุกครั้งที่ได้อ่านเหมือนเดิมเลยนะคะ :)