"เหตุผลของนางร้าย"
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...

      ...และเจ้าหญิงกับเจ้าชาย ก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขในปราสาทแสนงดงามตลอดไป...

      นั่นคือบทจบในนิทานชวนฝันหรือนวนิยายอันแสนหวาน ที่สุดท้ายแล้ว เจ้าชายมักจะได้คู่กับเจ้าหญิง หรือบุรุษรูปงามจะได้ครองคู่กับโฉมสะคราญ

      และเป็นธรรมดา ที่อสูรกายชั่วร้ายจะต้องถูกสังหารหรือเหล่าแม่มดที่หลงรักเจ้าชายจะได้พบจุดจบที่ไม่ดี

      ...เหตุใดจึงเป็นเช่นนั้นหนอ?...

      ...หรือแค่เพราะหน้าตาไม่งดงาม ไม่มีคุณธรรมความดีที่ป่าวประกาศให้โลกรับรู้ จึงไม่ได้รับความรักและโอกาสให้ใช้ชีวิตอย่างนั้นเหรอ...

      ...นั่นมันไม่ยุติธรรมสำหรับพวกเขาเลย...

      เด็กหญิงวางหนังสือนิทานชวนฝันเล่มนั้นไว้ที่หัวเตียง ก่อนจะนึกถึงอสูรร้ายที่ถูกเจ้าชายสังหารและไปช่วยเจ้าหญิง ก่อนที่ทั้งสองคนจะได้เดินทางกลับไปครองรักกันในปราสาทแสนงดงาม

      ลึก ๆ แล้วเธอปรารถนาจะให้อสูรนั้นมีชีวิตรอด เพราะเขาเพียงโดนคำสาปให้เฝ้าหอคอยนั้นไว้ หากใครบุกรุกเข้ามา เขาจะต้องสังหารอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้

      เขาจะทรมาณเท่าไรหนอ กับการสังหารหลายชีวิต และการถูกคำสาปบังคับร่างกายให้ฆ่าคนต่อหน้าต่อตา จิตใจเขาจะเจ็บปวดแค่ไหนกันนะ...

      เด็กหญิงตัวน้อยครุ่นคิดก่อนจะผล็อยหลับไป

      



      เด็กหญิงตัวน้อยเติบโตขึ้นมา กลายเป็นหญิงสาวที่มีงานอดิเรกคือการอ่านหนังสือ ไม่จำกัดว่าจะเป็นนวนิยาย วรรณกรรม วรรณคดี ประวัติศาสตร์ หนังสือเสียดสีสังคมหรือหนังสือความรู้ เธอล้วนชอบอ่านทั้งสิ้น

      และในตอนนี้ เธอก็กดปิดโทรทัศน์ ที่แสดงภาพฉากจบของละครเรื่องหนึ่งที่สร้างมาจากนิยายหนึ่งในหลายร้อยเล่มที่เธอเคยอ่าน

      โทรทัศน์กำลังฉายภาพพระเอกและนางเอกที่กำลังประทับริมฝีปากท่ามกลางความยินดีของเพื่อน ๆ 

      ...มันเป็นฉากรักที่สมบูรณ์แบบ...

      ใช่ มันคงจะเป็นแบบนั้น แต่เธอก็ยังไม่แน่ใจว่าบนโลกใบนี้จะมี 'พระเอก' 'นางเอก' หรือ 'ตัวร้าย' จริง ๆ นั่นเพราะหากมองในมุมกลับแล้ว ตัวละครที่ผู้ชายกล่าวหาว่าร้ายนั้น ล้วนมีเหตุผลที่ต้องกระทำแบบนั้นทั้งสิ้น

      ไม่ใช่ว่าเธอเข้าข้างตัวร้ายหรือเข้าข้างใคร

      แต่เพราะไม่มีใครทำอะไรไปโดยไม่มีเหตุผลหรอก และคงไม่มีใครอยากลุกขึ้นมาร้าย หรืออยู่ ๆ ก็นึกอยากเป็นที่น่าชังของรอบข้างหรอก...

      ...ละครเรื่องนี้ก็เหมือนกัน...

      นางร้ายในเรื่องที่ตามราวีพระเอกและนางเอก จนโดนเพื่อนของเหล่าพระนางจัดการ จนสุดท้ายแล้วนางร้ายต้องหนีไปต่างประเทศ

      ทั้ง ๆ ที่เธอเป็นคู่หมั้นของพระเอก

      ทั้ง ๆ ที่เธอคบกับพระเอกก่อนที่พระเอกจะได้พบกับนางเอกและตกหลุมรักกัน

      ทันทีที่เธอกลับมาจากเรียนต่อ ก็พบว่าพระเอกไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว พระเอกตกหลุมรักในความสดใสและความธรรมดาของนางเอก

      ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามตั้งใจเรียน เพื่อที่เขาจะภาคภูมิใจในยามที่บอกใครต่อใครว่าเขาคบกับเธอ

      เธอพยายามเรียนจบให้ไวที่สุด เพื่อกลับมาหาเขา ผู้ชายแสนดีที่เธอตกหลุมรักตั้งแต่วัยเด็ก ได้คบหากันและได้หมั้นกันท่ามกลางความเห็นชอบของครอบครัวทั้งสองฝ่าย

      แต่ในวันนี้ เขากลับยกเลิกการหมั้นหมาย และทิ้งเธอไป เพื่อไปปกป้องนางเอกที่แสนธรรมดา

      นางเอกที่แม้จะรู้ว่าเขามีคู่หมั้นอยู่แล้ว แต่กลับปฏิเสธเขาไม่เด็ดขาด

      เขาที่คบกับเธอมา แต่ดันเผลอใจไปชอบนางเอก แค่เพราะความห่างไกลกัน

      แววตาที่เคยมองเธอด้วยความรัก ในวันนี้สะท้อนเพียงความเฉยชาและความรำคาญ

      ...ใครจะทนได้เหรอ...

      เธอถึงได้ร้าย ถึงได้เรียกร้องในสิ่งที่เป็นของเธอกลับคืนมา

      ...เธอผิดมากนักเหรอ...

      แล้วนางเอกก็ชนะไปด้วยน้ำตาเหล่านั้น พระเอกหันไปปลอบนางเอก แล้วบอกว่าจะปกป้องเธอจากทุกอย่างเอง

      ...แล้วเธอล่ะ...

      ใครจะปกป้องเธอเหรอ เธอจึงต้องปกป้องตัวเอง แล้วมันผิดที่ไหนกัน สุดท้ายทำไมถึงเป็นเธอที่ต้องเป็นผู้แพ้

      พระเอกมองเห็นน้ำตาบนใบหน้าของนางเอก

      แล้วมีใครเห็นความเจ็บปวดรวดร้าวในสายตาของนางร้ายคนนี้บ้างมั้ย? แววตาเจ็บปวด เสียใจและผิดหวัง

      สุดท้ายแล้วนางร้ายจึงตัดสินใจบินไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ และไม่กลับมายังที่ที่เต็มไปด้วยความทรงจำอันเลวร้ายอีกเลย...

      ...

      หญิงสาวมองโทรทัศน์ด้วยแววตาว่างเปล่า บางทีการที่ตัวละครนั้นเลือกที่จะไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศนั้นอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับตัวเธอเองแล้วก็ได้

      เพราะในชีวิตจริง เมื่อหมดรักกันแล้ว เราก็ต้องหันกลับมารักตัวเอง หมดประโยชน์ที่จะหลอกตัวเองเพื่อยื้อเวลาเสียใจ

      สู้เอาเวลานั้นกลับมารักตัวเองบ้าง ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ ไม่ใช่ทำในสิ่งที่เขาชอบ อยู่กับตัวเอง ให้ใจตัวเองได้พัก

      ...บางที แบบนี้มันอาจจะดีที่สุดแล้วก็ได้...



หมดประโยชน์ที่จะหลอกตัวเองเพื่อยื้อเวลาเสียใจ

SHARE
Writer
Leslie_R
Lost Stars
Even though we're no longer together, I still love only you...

Comments