หอ(ไม่)คอยกับเจ้าชายขี่ม้าผ่าน
วันนั้น...เราจำได้ว่า

เราได้เล่านิทาน "หอคอยกับเจ้าชายขี่ม้าผ่าน" ให้คุณฟังไปก่อนนอน 
(เล่าผ่านสตอรี่แล้วคุณบังเอิญมาอ่าน55) 

คุณจะรู้หรือไม่รู้ว่าตัวเองเป็นเจ้าชายขี่ม้าผู้นั้นหรือเปล่ามันไม่ได้สำคัญหรอก มันสำคัญที่ว่า... หลังจากเจ้าหญิงแห่งหอ(ไม่)คอย ได้ตัดสินใจไม่เปิดหน้าต่างหอคอยออกเพื่อบอกว่ามีคนอยู่บนนั้น

แล้วเธอก็เฝ้าคอย...การขี่ม้าผ่านมาของเจ้าชายอยู่เสมอ 

เฝ้ามองผ่านรูเล็กๆจากหอคอยอย่างมีความสุข

น่าแปลก...ที่เจ้าชายควบม้าผ่านมาทางนี้ทุกวัน 
และมาหยุดมองสักครู่ มองมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่นสดใสคู่เดิม ก่อนควบม้าจากไป 

แต่เจ้าชายจะรู้ไหมว่า...
เจ้าหญิงผู้เฝ้ารอการมาของเขา 
รู้สึกมีความสุขและอบอุ่นแค่ไหน
เธอตัดสินใจ...ตกแต่งหอ(ไม่)คอยใหม่ ให้น่าสนใจด้วยการประดับด้วยสิ่งที่เธอชอบทุกวัน
เปิดหน้าต่างหอ(ไม่)คอยออก ตกแต่งภายในอย่างสวยงาม... แต่ไม่เคยโผล่ออกไปในวันที่เจ้าชายควบม้ามาถึง 

เจ้าชายยิ้มกว้างมากขึ้น... เมื่อเห็นหอ(ไม่)คอยร้างมีชีวิตชีวา นั่นทำให้เขาแวะเวียนมาที่หอ(ไม่)คอย บ่อยขึ้น
บ่อยจนเหมือนไม่ได้บังเอิญผ่านมา
บ่อยราวกับว่าตั้งใจจะมาดูจริงๆ 

เจ้าหญิง...มีความสุขกับการได้ยินเสียงควบม้า
มีความสุขกับการเดาถูกว่า เป็นเจ้าชายแน่ๆ 

น่าลุ้นเนอะ...ว่าเมื่อไหร่ เจ้าหญิงจะมีความมั่นใจมากพอ มากพอ...ที่จะไปยืนอยู่ตรงหน้าต่างหอ(ไม่)คอย
ยืนยิ้มต้อนรับเจ้าชายด้วยตัวของเธอเอง

ตอนนี้มีเพียงดอกไม้รอบๆหอ(ไม่)คอย ที่รอคอยการมาของเจ้าชาย ด้วยการบานสะพรั่งรออยู่ และไฟประดับยามค่ำคืนที่เจ้าหญิงตกแต่งเอาไว้

"นั่นสิ...เมื่อไหร่ เมื่อไหร่ที่ฉันจะกล้าเผยความในใจกับคุณ ❤"

SHARE
Writer
SUPANNEEGA
letter girl
คุยกับตัวเอง

Comments