ควันสีรุ้ง
ในศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธ สถานที่ลับสุดยอดสำหรับผลิตอาวุธให้กับกองทัพ ทหารนักวิทยาศาสตร์ประจำกองทัพบก นามว่า “จ่าเรือง” ได้คิดค้นระเบิดเคมีชนิดใหม่ นามว่า "ควันสีรุ้ง" แม้ชื่อของมันจะดูฟรุ้งฟริ๊งเหมือนประทัดวันลอยกระทง แต่ประสิทธิภาพของมันเหลือร้ายยิ่งนัก

มันเป็นระเบิดสำหรับสลายการชุมนม การก่อม็อบต่าง ๆ จัดอยู่ในหมวดเดียวกันกับแก๊สน้ำตา ควันสีรุ้งเพียงไม่กี่ลูก สามารถไล่ผู้คนเป็นหมื่น ๆ คนออกจากพื้นที่ได้ในพริบตา

รูปร่างของควันสีรุ้ง เป็นลูกโลหะกลมเล็กเท่าลูกมังคุด มีสลักอยู่ด้านบน การใช้งานเพียงแค่ดึงสลักด้านบนแล้วขว้างไปยังเป้าหมาย ถึงจะดูเล็กเมื่อเทียบกับระเบิดชนิดอื่น แต่ถ้ามันได้ระเบิดออกมาล่ะก็ จะส่งควันสีรุ้ง ที่มีกลิ่นเหม็นเหมือนซากหมาเน่าร้อยตัว สารเคมีบางอย่างในตัวมันจะส่งผลให้ผู้ที่โดนน้ำหูน้ำตาไหล ร้อนผ่าวไปทั้งตัว โดยมันสามารถกระจายตัวทั่วรัศมีกว่าสามร้อยเมตรตารางเมตร

ไม่ว่าการก่อม็อบจะแข็งแกร่งเพียงเท่าใดก็ต้องสลายในพริบตา

แม้ในปัจจุบันควันสีรุ้งจะผ่านการทดสอบพร้อมใช้งานแล้ว แต่ก็ยังถือเป็นความลับสุดยอดอยู่ ยังไม่มีโอกาสเหมาะ ๆ ที่จะเปิดตัวเสียที เพราะขนาดนี้ประเทศชาติกำลังอยู่ใน ความสงบ

แล้วในวันนี้ก็ได้มีทหารยศใหญ่ ระดับพลเอกได้มาทำธุระบางอย่าง ที่ศูนย์อำนวยการสร้างอาวุธแห่งนี้ ขณะที่ท่านพลเอกเดินมาตามทางเดินพร้อมผู้ติดตามร่างใหญ่อีกสองนาย ก็ได้บังเอิญเดินไปเจอกับจ่าเรือง ทหารนักวิทยาศาสตร์ชั้นน้อยผู้คิดค้น ควันสีรุ้ง เข้าพอดิบพอดี

จ่าเรืองที่เดินไปเจอเข้ากับทหารยศพลเอก ก็นึกลังเลในใจ 'หน้าคุ้นเหมือนเคยเห็นในทีวีหรือว่า...' เขารีบเหยียดตัวตรง แสดงท่าทำความเคารพอย่างเข้มแข็งทันที

ทหารยศใหญ่ รับการทำความเคารพของจ่าเรือง "เอ่อนี่" พลเอกว่า "พอจะรู้ไหมว่าที่เก็บระเบิดควันสี..."

"ควันสีรุ้งใช่ไหมครับท่าน" จ่าเรืองเอ่ยแทรกขึ้นทันที

"ใช่ ไอ้ควันสี ๆ นั่นแหละ พอจะรู้ไหมว่ามันอยู่ไหน" พลเอกถาม

"ท่านต้องการจำนวนเท่าไหร่ครับ ของเพิ่งผลิตเลยครับท่าน จัดเก็บอย่างดีไม่มีใครขโมยไปได้แน่นอน" จ่าเรืองว่ายาว

"ผมต้องการซักลังหนึ่งด่วน ๆ เลย" พลเอกว่า "แล้วต้องทำเรื่องขอ..."

"ได้เลยครับท่าน ไอ้เรื่องขอเบิก ไม่มีปัญหา สำหรับท่านเดี๋ยวผมจัดการให้เองครับ" จ่าเรืองกล่าวอย่างประจบประแจง

พลเอกยิ้มอย่างพอใจ ไม่นานนักจ่าเรืองก็นำ ควันสีรุ้ง จำนวนลังหนึ่งส่งให้กับผู้ติดตามของพลเอกเพื่อถือเดินไปที่รถ

"ท่านรู้ไหมครับไอ้ ควันสีรุ้งที่ผู้ติดตามของท่านกำลังถืออยู่เนี่ย ผมเป็นคนคิดค้นมันขึ้นมาด้วยตัวเอง" จ่าเรืองคุยโวระหว่างเดินไปส่งท่านพลเอกที่รถ

"จริงหรอ ผมก็นึกว่ามันมีมานานแล้วนะ" พลเอกถามอย่างไม่คิดอะไร

"ไอ้ที่ท่านเคยเห็นกันมันเวอร์ชั่นเก่าครับ ประสิทธิภาพงั้น ๆ ต้องลองของผมครับ ลูกเดียวเห็นผลชะงักนัก"

"แสดงว่าควันมันคงเยอะน่าดู"

"แน่นอนครับท่าน"

ทั้งพลเอกและจ่าเรืองเดินกับมาถึงที่รถ "ขอบคุณมาก คุณนี่ทำงานได้เยี่ยมจริง ๆ ไว้คราวหน้าผมมาที่นี่ จะมาหาคุณเป็นคนแรกเลย" พลเอกกล่าวชมก่อนจะเข้าไปในรถประจำตำแหน่งคันงาม แล้วขับออกไป

จ่าเรืองยิ้ม รู้สึกดีที่ได้ทำงานรับใช้ทหารยศใหญ่ระดับพลเอกเป็นการส่วนตัว คำชมที่ได้รับ บอกเป็นนัย ๆ ว่าอาจมีเรื่องน่ายินดีเร็ว ๆ นี้

หลังจากรถพลเอกขับออกไปสุดลูกหูลูกตา จ่าเรืองก็เดินกลับห้องทำงาน แต่ระหว่างทาง เขาก็ได้บังเอิญเดินสวนกับ ผู้อำนวยการกองผลิตอาวุธ ผู้เป็นหัวหน้าของเขา ที่อยู่ในชุดเต็มยศ พอดิบพอดี "อ้าวหัวหน้า แต่งตัวซะเต็มยศ จะไปไหนล่ะเนี่ย" จ่าเรืองถามตามมารยาท

"ก็ไปงานแต่งลูกสาวพลเอกนะสิ" ผู้อำนวยการตอบ "เห็นท่านบอกจะมาเอาระเบิดควันของหน่วยเรา ไปใช้ในพิธีเปิดงาน ไม่รู้มาเอาไปหรือยัง" จ่าเรืองที่ได้ฟัง เสียวสันหลังวูบ ยืนตัวแข็งทำอะไรไม่ถูก "แต่เอาเถอะข้าต้องรีบไปละ เห็นบอกว่าพิธีเปิดอลังการมาก"
SHARE
Written in this book
ตลกร้ายกาจ
รวบรวม เรื่องสั้นแนวตลกร้าย หลากหลายเรื่องราว ไม่ว่าจะเป็น ชีวิตคนทั่วไป มหาเศรษฐี ยาจก โจร ตำรวจ ผีสาง เทวดา ไปจนถึง มนุษย์ต่างดาว มีเนื้อหา เสียดสี จิกกัดสังคม แสบ ๆ คัน ๆ พอหอมปากหอมคอ มาพร้อมบทสรุปสุดร้ายกาจยากเกินคาดเดา ที่ลองแล้วจะติดใจ
Writer
PungPron
Writer
อยากอ่านเรื่องตลก แบบร้าย ๆ คลิ๊ก!!

Comments

Panarim
2 years ago
หักมุม สนุกดีค่ะ 
Reply