โลกใบเดิม มันน่าอยู่น้อยลง
     นานแค่ไหนแล้ว ที่สิ่งๆที่เคยทำแล้วมีความสุข อะไรที่ทำแล้วสนุก ไม่ว่าจะเล่นเกม เล่นดนตรี 
ดูหนัง ฟังเพลง อ่านหนังสือ ออกกำลังกาย มันกลายเป็นเฉยๆสำหรับผม ทุกสิ่งทุกอย่างช่างน่าเบื่อไปหมด มันไม่สามารถเอาชนะความรู้สึกที่ผมมี ความทรมานที่ผมก็อธิบายไม่ได้ว่ามันเป็นแบบไหน รู้แค่เจ็บตรงหัวใจแบบแปลกๆ ไร้เรี่ยวแรง ไม่อยากทำอะไรเลย

แต่ละคืนแต่ละวันที่มันผ่านมา เหมือนใช้ชีวิตให้รอดไปในแต่ละวัน วันไหนเข้มแข็งหน่อยก็อยู่ได้
วันไหนเจออะไรหนักมันแทบทำให้ผมหมดแรง สิ่งต่างๆที่เป็นเรื่องง่ายๆ ดูเหมือนจะยากไปหมด
ยิ่งไอ้ความเจ็บ ความทรมานตรงหัวใจแบบแปลกๆ ซึ่งผมอธิบายไม่ถูกว่าเป็นยังไง มันช่างน่าหดหู่ ช่างน่าหงุดหงิด หงุดหงิดตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ ทำไมต้องอ่อนแออยู่แบบนี้ ผมเฝ้าแต่ถามตัวเองซ้ำๆ

วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่มีเรื่องราวเข้ามากระทบในใจ มันช่างหนักหนาสาหัส ผมรู้สึกว่าทุกอย่างมันไม่เหมาะกับตัวผมเลย ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่เราคุ้นเคย เป็นโลกใบเดิมๆของเรา แต่ความรู้สึกของผม โลกใบนี้ความน่าอยู่ของมันลดลงไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ 
SHARE
Written in this book
ความทรงจำของนาย SUPA
ประสบการณ์ ความทรงจำ ความรู้สึก
Writer
SUPA
Jฺฺust A Broken Man
Welcome to my world

Comments

shadower
3 years ago
เข้มแข็งแล้วผ่านมันไปด้วยกันนะคะ:-)
Reply
SUPA
3 years ago
อยากเข้มข็งครับ เหนื่อยเกินไปแล้ว

shadower
3 years ago
มันยากลำบาก และหนักหนาสาหัสมากเราเข้าใจดีเลย ไม่เป็นไรนะคะ
SUPA
3 years ago
ขอบคุณมากครับ T T